Owned by the Dangerous Billionaire (SPG)

AIRA POV

Hindi ko inaasahan na sa isang gabi lang, mababago ang buong pagkatao ko. Akala ko dati, ako lang ang nakakapagkontrol sa sarili ko. Ako lang ang nakakapagsabi kung kailan ako magpapalaya, kung kailan ako magpapasakop. Pero nung nakita ko siya, parang biglang nawala lahat ng pader na itinayo ko sa loob ng ilang taon.

Nasa malalim at pribadong VIP room kami ng pinakasikat na club sa siyudad. Maingay sa labas, maingay sa paligid, pero sa loob ng kwartong ‘to, parang kami lang dalawa ang umiiral sa buong mundo. Maaliwalas nang sapat para makita ko nang malinaw ang bawat linya ng mukha niya, pero madilim din nang sapat para magkaroon ng kakaibang init sa paligid. Amoy ko ang matapang na pabango niya, hinaluan ng amoy ng alak at sigarilyo, isang amoy na dapat ay nakakasulasok, pero sa kanya, nakakahalina.

Nakatitig lang ako sa kanya habang nakasandal siya sa malambot na sofa, nakatungo nang kaunti habang nakatingin din nang diretso sa mata ko. Yung tingin niya… hindi ito yung tingin na nakikita ko sa ibang lalaki. Wala itong kahihiyan, punong-puno ng pagnanasa, at parang sinasabi sa akin na pagmamay-ari niya na ako kahit hindi pa kami nagkakausap nang malalim. Nakaupo lang ako sa tapat niya, ang mga kamay ko ay nakadantay sa aking tuhod, pero pakiramdam ko ay nanginginig ang buong katawan ko. Hindi dahil sa takot, kundi dahil sa matinding kaba at kakaibang kuryenteng dumadaloy mula sa dulo ng mga daliri ko hanggang sa kaibuturan ng puso ko.

“Bakit ka nakatingin sa akin nang ganyan, Aira?” tanong niya sa mababa at malalim na boses. Ang boses niya ay parang himig na dumadaloy nang dahan-dahan sa balat ko, nagpapadagdag sa init na nararamdaman ko.

Napalunok ako bago ako nakasagot. “Wala lang… nakatingin lang din ako sa’yo.”

Ngumiti siya, yung ngiting nakakaloko, yung ngiting alam kong gagawin niya ang gusto niya at hindi siya makakapigil kahit sino. Dahan-dahan siyang tumayo mula sa pagkakaupo at lumapit sa akin. Hakbang-hakbang lang, mabagal, parang hayop na nagpapalapit sa biktima niya, at ako, parang ayaw kong tumakas kahit alam kong delikado ang sitwasyon. Tumigil siya sa harapan ko, sapat na lapit para maramdaman ko ang init ng katawan niya. Tumingala ako para makita ang mukha niya, at doon ko nakita kung gaano kalalim ang itim ng mga mata niya.

“Alam kong gusto mo rin ‘to,” bulong niya sabay abot sa pisngi ko. Yung pagdampi ng kamay niya ay mainit, magaspang nang kaunti dahil sa trabaho, pero ang malambing din sa parehong oras. Parang sunog ang naiwan sa bawat bahagi ng balat na nahahawakan niya. “Huwag kang magtago sa akin, mahal. Nakikita ko sa mga mata mo… gusto mong hawakan kita. Gusto mong malaman kung ano ang pakiramdam kapag ako ang may hawak sa’yo.”

Hindi ako nakasagot. Wala akong masabi dahil totoo ang sinasabi niya. Ilang beses kong sinubukang pigilan ang sarili ko, ilang beses kong sinabing hindi ako ganyan, pero nung hinawakan niya ang baba ko at dahan-dahang itinaas ang mukha ko para mas malapit sa kanya, parang natunaw ang lahat ng pagpipigil ko.

“Hayaan mo lang ako…” bulong niya, bago niya idikit ang labi niya sa labi ko.

Sa unang dampi lang, parang sumabog ang lahat ng damdamin ko. Hindi ito malambing na halik, hindi ito banayad. Ito ay halik na punong-puno ng pagnanasa, matindi, at parang sinasabing sa oras na ito, ako ay sa kanya lang. Ang labi niya ay malambing pero matigas din, humahawak sa labi ko na parang gusto niyang ubusin ang buong hininga ko. Dahan-dahan, binuksan niya ang labi ko gamit ang kanyang dila, at nang magtagpo ang dila namin, parang dumaloy ang mainit na likido sa buong ugat ko. Niyakap ko siya nang mahigpit sa leeg, hinahayaan kong kontrolin niya ang lahat. Hinahayaan kong iparamdam niya sa akin kung gaano katindi ang gusto niya sa akin.

Hinawakan niya ang bewang ko at dahan-dahan akong hinila para maupo ako sa ibabaw ng hita niya. Napaungol ako nang maramdaman ko kung gaano siya katigas sa ilalim ko. Ang katawan niya ay mainit, matigas, at malakas. Ang mga kamay niya ay gumagala sa likod ko, sa balikat ko, bumababa hanggang sa hawakan niya nang mahigpit ang puwitan ko, pinipindot ako palapit sa kanya hanggang sa wala nang puwang sa pagitan namin.

“Ang ganda mo…” bulong niya sa pagitan ng aming mga halik. “Ang sarap mong hawakan… ang sarap mong pasakop.”

Hinalikan niya ang leeg ko, dahan-dahan, hinaluan ng kagat at pagdila sa mga sensitibong bahagi nito. Ang bawat pagdampi ng labi at dila niya ay nagpapadala ng kuryente pababa sa puson ko. Nakahawak ako nang mahigpit sa balikat niya, ang ulo ko ay nakahilig sa gilid para mas bigyan ko siya ng puwang, habang ang hininga ko ay nagiging mabigat at mabilis. Ramdam ko ang pagtaas at pagbaba ng dibdib ko, ramdam ko ang matinding init sa buong katawan ko. Gusto ko siya. Gustong-gusto ko siya, higit pa sa kung ano ang maipaliwanag ng isip ko.

“Gabriel…” ang pangalan lang niya ang nakayanan kong ibulalas habang hinahagod niya ang likod ko pababa hanggang sa ilalim ng aking damit. Nang maramdaman ko ang mainit at malalambot na palad niya sa ilalim ng aking blusa, diretsong dumadampi sa balat ko, napakapit ako lalo sa kanya.

“Oo, mahal… ako lang ‘to. Hayaan mong ipakita ko sa’yo kung paano ka dapat mahalin at pakialaman,” sagot niya sabay sulyap sa akin, ang mga mata niya ay madilim na madilim dahil sa matinding pagnanasa. “Ngayong gabi, sa akin ka lang. Ako lang ang makakahawak sa’yo. Ako lang ang makakapagpadama sa’yo ng ganito.”

Hindi na ako nakasagot. Hinayaan ko lang na dalhin niya ako sa mundong kung saan tayo lang dalawa ang umiiral. Hinayaan kong maging malakas siya para sa akin, habang ako ay nagpapahinga sa kanyang mga bisig, hinahayaan siyang alisin ang lahat ng pagod, ang lahat ng problema, at palitan ito ng matinding sarap at init. Sa bawat haplos niya, sa bawat halik niya, nararamdaman kong unti-unti akong nagiging sa kanya. Hindi lang katawan ko, pati na rin ang puso at kaluluwa ko.

At sa gabing iyon, naintindihan ko na may mga bagay na hindi mo kayang pigilan. May mga damdamin na sadyang darating lang at babago sa buong buhay mo. At siya, Gabriel, ang naging dahilan kung bakit natutunan kong magpasakop, matutunan kong maghangad ng higit pa, at matutunan kong maging ganap na babae sa kanyang mga kamay.