MasukNakatayo si Eliana sa pintuan habang nakahawak sa tray, at ang kaniyang malamig na mga mata ay nakatuon sa kamay ni Seraphina na nakahawak pa rin kay Ethan.Nang mapansin ang kaniyang titig, mabilis na binawi ni Seraphina ang kaniyang kamay. Parang isang batang nahuli na may ginawang mali, nagmamadali siyang tumayo habang nanginginig ang boses. "Patawad po, hindi ko sinasadya... Nabalitaan ko lang na may sakit si Ethan at gusto niya raw akong makita. Hindi ko alam na nandito ka rin. Kung nalaman ko lang, hindi na sana ako pumunta..."Ganoon na naman.Sa tuwing may pamilya Alcantara sa paligid, ginagawa palagi ni Seraphina ang ganitong kaawa-awang pag-arte.Tahimik lang na nakatingin si Eliana, ngunit sa kaibuturan ng kaniyang puso ay labis siyang nadidiri.Gulat ngunit galit na tumayo si Denese mula sa gilid ng higaan at mabilis na itinulak si Seraphina pabalik sa upuan.Matalim nitong tiningnan si Eliana. "Ako ang tumawag kay Seraphina para pumunta rito, bakit? Sinabi ni Ethan na gus
Marahas na ibinaba muli ni Don Fernando ang kaniyang tasa, ngunit sa pagkakataong ito, hindi dahil sa galit kundi sa labis na katuwaan.Nakatitig ang kaniyang mga mata sa karagdagang puting bato sa chessboard, at ang kaniyang mukha ay mas masaya pa kaysa noong unang beses siyang nanalo sa isang kompetisyon sa Go."Napakagaling! Napakahusay! Bakit hindi ko naisip ang hakbang na ito? Napakagaling talaga!" Ang kamay ni Don Fernando ay gumagalaw-galaw sa ibabaw ng bagong puting bato habang nangangatog ang kaniyang boses sa labis na kasabikan. "Nabuhay! Nabuhay ang laro!""Anong nabuhay?" Umupo si Matthew sa tapat ng kaniyang ama at tiningnan ang chessboard mula sa pananaw ng mga itim na bato. Bagaman wala siyang gaanong interes sa Go, tinuruan siya ng kaniyang ama noong bata pa siya at sa dami ng taong nakikita niya ito, natural na nakakaintindi siya ng laro.Ipinagturo ni Don Fernando ang puting bato at sinabi kay Matthew, "Tingnan mo ang larong ito. Dati, wala nang pag-asa ang mga putin
Noong labinsiyam na taong gulang pa lamang si Eliana, nagkaroon ng panahon na labis siyang nahumaling sa paglalaro ng Go.Nang mga oras na iyon, nasa pamilya Cojuangco pa siya at pinalaki ng matandang Don. Napaka-autoritaryo at mahigpit ng matanda, at ang kaniyang edukasyon ay umabot sa punto ng pagiging napakalupit.Ang paglalaro ng Go ay hindi kailanman pinahintulutan ng matanda na pag-aralan o matutunan ni Eliana. Para sa kaniya, ang pag-aaksaya ng limitadong oras sa larong iyon ay walang pakinabang, at mas mabuting ibuhos na lamang ang lakas sa kaniyang pag-aaral.Subalit talagang gustong-gusto niya ang larong ito, kaya patago niyang ginagamit ang bawat bakanteng oras para mag-aral nang mag-isa nang hindi nalalaman ng matanda.Nang matutunan niya ang mga batayang kaalaman, kumuha siya ng isang matandang guro upang mas mapalalim pa ang kaniyang kasanayan. Sa ngayon, marahil ay pumatak na sa kabilang buhay ang matandang iyon.Hindi na siya nakuntento sa pakikipaglaro sa sarili, kaya
Lalabas na sana ng pinto si Eliana nang mabilis na pumasok sina Denese at Madam Helen.Lalong-lalo na si Denese, napakabilis ng kaniyang lakad at nang makita si Eliana, marahas nitong binangga ang kaniyang balikat bago nagmamadaling lumapit sa higaan ni Ethan.Nakahawak si Eliana sa kaniyang balikat. Pagod na pagod na siya matapos ang buong araw na pagtatrabaho sa research institute at ang pagmamadali papuntang ospital, kaya wala na siyang lakas para makipagtalo pa. Ang gusto lamang niya ay gampanan ang kaniyang responsibilidad bilang ina at makaalis agad sa nakakasakal na lugar na ito.Subalit hindi inakala ni Eliana na sa pagkakataong ito, magsasalita si Matthew. "Denese, hindi ka ba tumitingin sa dinadaanan mo? Kung hindi mo ginagamit ang mga mata mo, ipamigay mo na lang."Gulat na tumingin si Denese kay Matthew, tila hindi makapaniwala na ang kaniyang kuya ang nagsabi niyon.Lahat ay nakakaalam na ayaw niya kay Eliana at palagi niya itong ginigipit. Noon pa man ay ganoon na ang tr
Bahagyang nagulat si Eliana, hindi niya inasahang tatawag si Marcer sa ganitong oras.Subalit nang muli niyang pag-isipan, malamang na tumawag ang lalaking ito upang humingi ng kompensasyon sa kaniya.Sabagay, iniligtas pa rin nito ang buhay niya, at ang assistant nga nito ay nagtamo ng sugat dahil doon. Bawa't nararapat na bayad—basta't nasa loob ng kaniyang kakayahan—ay nakahanda siyang ibigay.Hindi na nag-dalawang-isip pa si Eliana, at wala na ring pakialam sa presensya ni Matthew sa kaniyang harap, agad niyang sinagot ang tawag."Hello, Mr. Marcer." Malamig ang kaniyang boses, puno ng pormalidad at distansya.Natahimik ang kabilang linya nang ilang sandali. Pagkaraan ng ilang segundo, muling narinig ang kaakit-akit na boses ni Marcer. "Eliana, ano'ng ginagawa mo?"Tumingin si Eliana sa daan sa kaniyang harapan, mukhang malapit na sila sa lumang mansyon ng mga Alcantara. Subalit hindi niya sinagot ang tanong ni Marcer. Pakiramdam niya, anuman ang ginagawa niya ay wala nang kinalam
Nang makarating si Eliana sa silid ng ospital, kabababa pa lamang din ni Matthew. Nakita niya mismong pumasok ito sa loob.Ayon sa guro ni Ethan, habang nasa klase ito ay bigla na lamang itong nagsuka at nagkaroon ng mataas na lagnat. Hinala ng paaralan na dulot ito ng nakakain ng hindi malinis na pagkain na nagbunga ng gastroenteritis. Sa paaralang iyon na pinalilibutan ng mga mayayamang pamilya, hindi nangahas ang guro na magpabaya kaya agad nilang dinala si Ethan sa ospital.Matapos ang ilang ulit na pagtawag kay Eliana na hindi nasagot, tsaka lamang nila tinawagan si Matthew.Siguradong tumawag din si Matthew sa kaniya dahil sa kaparehong dahilan, ngunit hindi rin niya ito nasagot.Kahit papaano ay sarili pa rin niyang anak si Ethan. Bagama't ganap nang lumamig ang kaniyang loob sa bata, bilang isang ina ay kailangan pa rin niyang gampanan ang kaniyang responsibilidad hangga't hindi pa ito nakakatuntong sa tamang edad.Pagkapasok na pagkapasok ni Eliana sa silid, ang palaging kaga







