MasukPitong taon na naitapon sa dilim. Pitong taon na pilit na itinago at ipinagkait sa mundo. Sa loob ng pitong taon na iyon, tiniis ni Eliana Cojuangco ang lahat ng lamig at pagbabalewala ni Matthew Alcantara—ang lalaking iniyakan, ipinaglaban, at inakala niyang kanya habambuhay. Ngunit ang huling natitirang piraso ng kanyang nawasak na puso ay tuluyang nadurog nang makita ang lalaking kanyang minahal na buong-galang at buong-tamis na iniharap sa altar ang sarili nitong estudyante. Mas matindi ang sakit dahil sa gilid ng kasal, hindi lang saksi ang kanyang sariling biyenan at anak sa pagtataksil... kundi silang dalawa pa ang mismong unang humawak ng latigo upang itaboy, ipahiya, at yurakan si Eliana. Sa gitna ng unos ng traydor na pamilya, doon natapos ang tanga at marupok na Eliana. Sa wakas, nagising siya mula sa mahabang panaginip ng pagiging mariposa sa apoy. Tinalikuran niya ang titulong "Misis Alcantara." Binitawan niya ang anak na kailanman ay hindi nagpahalaga sa kanya. Nagdesisyon siyang mahalin na lang ang sarili at hayaang lumiyab ang galit na matagal niyang kinimkim. Buo ang paniniwala ni Matthew na si Eliana—ang babaeng ginawa ang lahat para lang makasal sa kanya—ay gagapang pabalik, iiyak, at mamamatay kapag nawala ang kanyang pangalan. Akala lang niya 'yon. Hindi alam ng pamilya Alcantara na ang babaeng itinuring nilang basahan at walang silbi ay isang dakilang henyo sa mundo ng akademya—isang utak na sa isang galaw lang ng daliri ay kayang sakalin at ibagsak ang buo nilang angkan. Nang malantad ang katotohanan at maglaho ang lahat ng maling pag-aakala, sinakmal ng matinding takot at pagsisi si Matthew. Ngunit huli na ang lahat. Ang espasyo sa tabi ni Eliana ay sinakop na ng isang lalaking higit pa sa hari—isang elite at sinasamba sa mundo ng negosyo na walang sinumang nangangahas na harangan.
Lihat lebih banyak“Hello po, Mrs. Alcantara? Si Alisto po ito mula sa Eternal Vows Wedding Planning. Mayroon lang po kaming iilang kailangang i-final check tungkol sa walkthrough ng ceremony bukas.”
Napatigil ang kamay ni Eliana Cojuangco Alcantara sa pag-ahon ng kumukulong sabaw.Nakangiti pa sana siya, masayang nag-iisip ng simpleng almusal, nang biglang sumabit ang mga salita sa kanyang lalamunan.“"Hi, this is Mrs. Alcantara. Pitong taon na kaming kasal ni Matthew, and I’m pretty sure na wala kaming balak magpakasal ng pangalawang beses."Isang nakatutulig na katahimikan ang sumunod sa kabilang linya bago sumagot ang planner na may halong pag-aalinlangan.
“Sandali... nagkamali ba ako ng numero? Hindi ba kayo si Seraphina Soriano, ang babaeng pakakasalan ni Sir Matthew Alcantara?”Bagsak.Ang porselanang sandok sa kamay ni Eliana ay lumapag sa marmol at nagkalat ang pira pirasong bubog. Ang bawat tibok ng kanyang puso ay naging isang marahas na martilyo sa loob ng kanyang dibdib, sabay sa pagngingit ng matinding ingay sa kanyang tainga.“Hello? Ma'am Eliana? Nandiyan pa po ba kayo?”Nanginginig ang mga labi ni Eliana, namumutla ang buong mukha habang pilit kinakapa ang hangin. “H-hindi... hindi ako—”“Ah, paumanhin po! Mali nga po yata ang natawagan ko.” Ibinaba kaagad ang tawag.Ngunit para kay Eliana, ang mundo ay tumigil sa pag-ikot. Ang pangalang Matthew Alcantara ay hindi lamang pangalan. Ito ang lalaking sinumpaan niya sa harap ng altar pitong taon na ang nakararaan, ang ama ng kanyang anim na taong gulang na anak. At si Seraphina Soriano? Pamilyar ang pangalang iyon—isang tusong matalinong nagtatrabaho sa ilalim ng bio-research division ng kanyang asawa. Ilang beses nang umalingawngaw ang pangalang iyon sa mga labi ni Matthew, pawang may bahid ng paghanga.Hindi ito isang biro. Eksaktong alam ng tagapag-ayos ang kanyang apelyido at ang pangalan ng babaeng iyon.Mag-aalas-diyes na ng gabi sa loob ng marangyang tahanan. Nilamon ng dilim ang malaking sala habang si Eliana ay nakaupo sa gitna, nag-iisa, nanlalamig, at tila binibiyak ang dibdib sa paghihintay. Tatlong beses niyang tinawagan ang numero ni Matthew, ngunit ang tanging sumalubong sa kanya ay ang nakatutulig na buslo ng walang sumasagot na linya.Malapit na mag-alas-diyes medya nang sa wakas ay sumagot ang kabilang linya. Ngunit bago pa man makahinga ng maluwag si Eliana, ang malamig, pamilyar, at labis na naiinis na boses ni Matthew ang sumalubong sa kanya.“Ang dami ko pang ginagawa! Pwede ba, huwag kang maging pabigat at istorbo!”Nagsikip ang lalamunan ni Eliana. Ang bawat patak ng luha ay napalitan ng mapait na galit.“Are you coming home tonight, Matthew??”“Hindi! May pupuntahan ako para sa negosyo bukas, dito na ako tutulog sa opisina!”“Do you want me to—”Hindi na niya natapos ang sasabihin. Mula sa background ng linya, isang pamilyar at malambing na tinig ng babae ang pumaimbulog.“Matthew, halika na! Naghihintay na ang florist para sa huling fitting ng suot ko—”“Sige na, ibaba mo na ‘to. Huwag mo akong abalahin sa mga walang kwentang bagay rito sa bahay!”Tuuuuu... tuuuuu...Naputol ang linya. Ngunit ang salitang florist at ang boses na iyon ay tumatak nang malalim sa utak ni Eliana. Ang galit na kanina pa kumukulo ay sumabog, pinalitan ng isang marahas na panginginig na umabot hanggang sa kanyang mga buto.Madaling-araw na mula ng umalis si Eliana patungo sa karatig na probinsya. Magang-maga ang kanyang mga mata, mugto, namumula, at punong-puno ng pag-aalinlangan. Hindi siya nakatulog kahit isang segundo. Ang utak niya ay ginagapang ng takot, galit, at matinding poot.Habang naglalakbay, biglang umalingawngaw ang kanyang cellphone. Isang numero mula sa nakaraan.Nanginginig ang daliri niyang sinagot ito. “Dr… Pangilinan?”“Eliana! Salamat sa Diyos at sinagot mo ang tawag ko!” nagmamadaling wika ng matandang propesor sa kabilang linya. “Alam kong galit ka pa rin sa amin, pero kailangan ka ng National Bio-Tech Institute. Kapag bumalik ka, I will give you the position of Lead Researcher! Ikaw ang nagtatag ng proyektong ito, that big roles belong to you!”Mapait na ngumiti si Eliana, basag ang boses. “Dr....It’s too late. Wala nang silbi ang posisyong iyon.”“Anong walang silbi?! Ang huling pitong taon ng pagkawala mo ay sinayang mo lamang sa isang lalaking hindi karapat-dapat! Bumalik ka na, Eliana! Ipagtanggol mo ang nararapat sa iyo!”Ibinaba niya ang tawag nang hindi sumasagot. Ang kanyang isip ay nakatutok na lamang sa isang direksyon.Nang marating niya ang bayan, madali niyang natagpuan ang Grand Vista Hotel. Sa harap ng bulwagan, nakatayo ang isang napakalaking tarpaulin ng kasal.Ang babae ay nakangiti nang may tamis na tila walang bahid ng kasalanan. At sa tabi nito ay ang lalaking buong buhay niyang inalagaan at pinagkatiwalaan—si Matthew Alcantara. Ang gwapong mukha nito ay tila kutsilyong sumaksak sa kanyang mga mata, nag-iwan ng sugat na umaagos ang sariwang dugo.“Miss, sino ka?” Isang matandang lalaki ang lumapit, ang mukha ay nakalabi at may pag-iingat. “Kanina ka pa nakatitig sa tarpaulin ng anak ko. Panauhin ka ba sa kasal nina Seraphina at Matthew?”Anak niya? Kung gayon, sila ang mga magulang ng malanding si Seraphina.“I’m here for Matthew. Ako ang—”“Aba, kamag-anak ka siguro mula sa pamilya ng groom!” putol ng ama ni Seraphina, masayang ngumiti. “Halika na, malapit nang magsimula ang seremonya!”Hindi na nakapagsalita si Eliana nang biglang sumulpot ang ina ni Seraphina at hinawakan nang mahigpit ang kanyang braso.“Naku, buti dumating ka! Napakasuwerte namin kay Matthew! Gwapo, mayaman, may mataas na posisyon, at ang bait-bait pa sa aming pamilya!”Nanigas ang katawan ni Eliana. “Mabuti… si Matthew?”“Napakabuti!” sabat ng ama habang kumikinang ang mga mata sa tuwa.“Noong nakaraang buwan lang, tinulungan niya ang bunso naming kapatid para sa negosyo. Pati ang bahay namin, siya ang nagpagawa! At noong nagkasakit ang inaasawa ko dahil sa matinding rayuma, siya ang nagdala sa amin sa pinakamahal na ospital sa Maynila. VIP room, walang binayaran kahit sentimo!”Parang binuhusan ng yelo ang buong sistema ni Eliana. Ang mga mata niya ay nanlaki sa labis na pangingilabot at galit.Noong nakaraang buwan... ang panahong iyon ay ang eksaktong araw kung kailan dumanas si Eliana ng malalang operasyon sa thyroid dahil sa komplikasyon. Tumawag siya kay Matthew nang paulit-ulit, umiiyak, nagmamakaawa na samahan siya dahil takot na takot siyang mamatay sa operating table. Ngunit ang isinagot sa kanya ni Matthew ay: “Huwag kang maarte! May mahalaga akong kliyenteng pinapagamot ngayon, kaya huwag mo akong istorbohin sa mga walang kwentang bagay mo!”Ang "kliyente" pala na tinutukoy ng kanyang asawa ay ang pamilya ng kabit nito.Napakuyom si Eliana, ang kanyang mga kuko ay bumaon nang malalim sa kanyang mga palad hanggang sa lumabas ang dugo. Ang sakit ay napalitan ng isang nakakakilabot na kapayapaan—isang galit na handang pumatay.“Tara na sa loob, hija! Magsisimula na ang pinakamahalagang araw ng anak ko!” masayang hila ng ina ni Seraphina.Huminga nang malalim si Eliana, ang kanyang mga mata ay nagniningas sa dilim ng kanyang determinasyon. Hinayaan niyang hatakin siya papasok sa grand hall, handang saksihan ang dulo ng kasinungalingan ng kanyang asawa.Nakatayo si Eliana sa pintuan habang nakahawak sa tray, at ang kaniyang malamig na mga mata ay nakatuon sa kamay ni Seraphina na nakahawak pa rin kay Ethan.Nang mapansin ang kaniyang titig, mabilis na binawi ni Seraphina ang kaniyang kamay. Parang isang batang nahuli na may ginawang mali, nagmamadali siyang tumayo habang nanginginig ang boses. "Patawad po, hindi ko sinasadya... Nabalitaan ko lang na may sakit si Ethan at gusto niya raw akong makita. Hindi ko alam na nandito ka rin. Kung nalaman ko lang, hindi na sana ako pumunta..."Ganoon na naman.Sa tuwing may pamilya Alcantara sa paligid, ginagawa palagi ni Seraphina ang ganitong kaawa-awang pag-arte.Tahimik lang na nakatingin si Eliana, ngunit sa kaibuturan ng kaniyang puso ay labis siyang nadidiri.Gulat ngunit galit na tumayo si Denese mula sa gilid ng higaan at mabilis na itinulak si Seraphina pabalik sa upuan.Matalim nitong tiningnan si Eliana. "Ako ang tumawag kay Seraphina para pumunta rito, bakit? Sinabi ni Ethan na gus
Marahas na ibinaba muli ni Don Fernando ang kaniyang tasa, ngunit sa pagkakataong ito, hindi dahil sa galit kundi sa labis na katuwaan.Nakatitig ang kaniyang mga mata sa karagdagang puting bato sa chessboard, at ang kaniyang mukha ay mas masaya pa kaysa noong unang beses siyang nanalo sa isang kompetisyon sa Go."Napakagaling! Napakahusay! Bakit hindi ko naisip ang hakbang na ito? Napakagaling talaga!" Ang kamay ni Don Fernando ay gumagalaw-galaw sa ibabaw ng bagong puting bato habang nangangatog ang kaniyang boses sa labis na kasabikan. "Nabuhay! Nabuhay ang laro!""Anong nabuhay?" Umupo si Matthew sa tapat ng kaniyang ama at tiningnan ang chessboard mula sa pananaw ng mga itim na bato. Bagaman wala siyang gaanong interes sa Go, tinuruan siya ng kaniyang ama noong bata pa siya at sa dami ng taong nakikita niya ito, natural na nakakaintindi siya ng laro.Ipinagturo ni Don Fernando ang puting bato at sinabi kay Matthew, "Tingnan mo ang larong ito. Dati, wala nang pag-asa ang mga putin
Noong labinsiyam na taong gulang pa lamang si Eliana, nagkaroon ng panahon na labis siyang nahumaling sa paglalaro ng Go.Nang mga oras na iyon, nasa pamilya Cojuangco pa siya at pinalaki ng matandang Don. Napaka-autoritaryo at mahigpit ng matanda, at ang kaniyang edukasyon ay umabot sa punto ng pagiging napakalupit.Ang paglalaro ng Go ay hindi kailanman pinahintulutan ng matanda na pag-aralan o matutunan ni Eliana. Para sa kaniya, ang pag-aaksaya ng limitadong oras sa larong iyon ay walang pakinabang, at mas mabuting ibuhos na lamang ang lakas sa kaniyang pag-aaral.Subalit talagang gustong-gusto niya ang larong ito, kaya patago niyang ginagamit ang bawat bakanteng oras para mag-aral nang mag-isa nang hindi nalalaman ng matanda.Nang matutunan niya ang mga batayang kaalaman, kumuha siya ng isang matandang guro upang mas mapalalim pa ang kaniyang kasanayan. Sa ngayon, marahil ay pumatak na sa kabilang buhay ang matandang iyon.Hindi na siya nakuntento sa pakikipaglaro sa sarili, kaya
Lalabas na sana ng pinto si Eliana nang mabilis na pumasok sina Denese at Madam Helen.Lalong-lalo na si Denese, napakabilis ng kaniyang lakad at nang makita si Eliana, marahas nitong binangga ang kaniyang balikat bago nagmamadaling lumapit sa higaan ni Ethan.Nakahawak si Eliana sa kaniyang balikat. Pagod na pagod na siya matapos ang buong araw na pagtatrabaho sa research institute at ang pagmamadali papuntang ospital, kaya wala na siyang lakas para makipagtalo pa. Ang gusto lamang niya ay gampanan ang kaniyang responsibilidad bilang ina at makaalis agad sa nakakasakal na lugar na ito.Subalit hindi inakala ni Eliana na sa pagkakataong ito, magsasalita si Matthew. "Denese, hindi ka ba tumitingin sa dinadaanan mo? Kung hindi mo ginagamit ang mga mata mo, ipamigay mo na lang."Gulat na tumingin si Denese kay Matthew, tila hindi makapaniwala na ang kaniyang kuya ang nagsabi niyon.Lahat ay nakakaalam na ayaw niya kay Eliana at palagi niya itong ginigipit. Noon pa man ay ganoon na ang tr












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.