Accidentally Mrs. Billionaire

Accidentally Mrs. Billionaire

last updateLast Updated : 2026-11-19
By:  _ccwmnUpdated just now
Language: Filipino
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
9Chapters
9views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“I never planned to marry her. But now that she's my wife, I'm not sure I want to let her go.” — Xavier Devereaux Matapos ang ilang taong pagtatrabaho sa ibang bansa, nagbalik sa Pilipinas si Seraphina Isabelle Villareal upang tuparin ang mga pangarap niya kasama ang lalaking akala niya ay makakasama niya habang-buhay. Ngunit isang masakit na katotohanan ang sumalubong sa kanya—ang fiancé niyang pinagkatiwalaan ay nagtataksil sa kanya, at ang babaeng sangkot dito ay walang iba kundi ang buntis niyang best friend. Wasak ang puso, nagtungo si Seraphina sa Boracay upang takasan ang sakit at kalimutan ang lahat kahit isang gabi lamang. Ngunit isang hindi inaasahang pagkikita at gabing puno ng kalasingan ang tuluyang nagpabago sa takbo ng kanyang buhay. Kinabukasan, nagising siyang kasal na sa isang lalaking akala niya ay estranghero. Ang mas nakakagulat? Ito ay si Xavier Devereaux, ang dati niyang boss at isa sa pinakamakapangyarihang billionaire businessmen sa bansa. Gustong wakasan ni Seraphina ang aksidenteng kasal at bumalik sa dati niyang buhay. Ngunit tila may ibang plano si Xavier. Sa halip na basta pakawalan siya, hiniling nitong bigyan nila ng pagkakataon ang kanilang pagsasama. Sa gitna ng family expectations, corporate rivalries, public scrutiny, at mga lihim na unti-unting nabubunyag, mas makikilala ni Seraphina ang lalaking minsan niyang naging boss. Ang nagsimula sa isang aksidenteng kasal ay maaaring mauwi sa pag-ibig na hindi nila kailanman pinlano. Pero kaya ba nilang piliin ang isa't isa kahit ang mundong kanilang ginagalawan ay tila ginagawa ang lahat upang paghiwalayin sila?

View More

Chapter 1

Chapter 1: The Fiancè Who Betrayed Me

Sera’s Point of View

“Huwag ka ngang umakto na ikaw ang biktima rito. Ilang taon kang nawala!”

Napatigil ako sa bungad ng aming silid.

Hindi ko agad naunawaan ang sinabi ni Tristan. Mas nangingibabaw sa isip ko ang larawang bumungad sa akin—ang kasintahan kong halos tatlong taon kong hindi nayakap, nakahiga sa aming kama kasama ang babaeng itinuring kong kapatid.

Si Cassandra.

Ang matalik kong kaibigan mula pagkabata.

Ilang sandali akong nanatiling nakatayo roon, tila hindi kayang igalaw ng mga paa ko ang sarili ko. Hindi ko alam kung saan unang titingin. Sa lalaking nangakong mamahalin ako habang-buhay o sa babaeng ilang beses kong ipinagtanggol at pinagkatiwalaan.

“Tristan?” mahinang tawag ko.

Mabilis siyang bumangon at hinila ang kumot sa katawan. Samantalang si Cassandra ay napaupo, halatang hindi inaasahang makikita ako sa pintuan.

“Sera, teka—”

“Ano’ng ginagawa niya rito?”

Walang sumagot.

Napahigpit ang hawak ko sa maleta. Kakauwi ko lamang mula sa ibang bansa. Ilang oras pa lang ang nakalilipas mula nang bumaba ako sa eroplano, at ang unang ginawa ko ay magtungo rito upang sorpresahin ang lalaking matagal kong hinintay.

Hindi ko man lang naisip na ako pala ang mabibigla.

Sa isip ko, dapat ay masaya ang araw na iyon. Dapat ay yayakapin niya ako, hahalikan sa noo, at sasabihing sa wakas ay hindi na namin kailangang magkalayo. Ngunit sa halip na ang mga ngiting ilang taon kong inasam, pagtataksil ang sumalubong sa akin.

“Bakit hindi ka sumagot?” tanong ko.

“Makinig ka muna sa akin,” sabi ni Tristan habang nagmamadaling isinusuot ang kaniyang pantalon.

Napailing ako. “Ano pa ba ang kailangan kong pakinggan? Nakita ko na kayo.”

“Hindi mo naiintindihan ang sitwasyon.”

“Kung gayon, ipaliwanag mo.”

Tumingin siya kay Cassandra bago muling humarap sa akin. Ang babaeng iyon naman ay yumuko at nagkunwaring nahihiya.

“Hindi namin planong mangyari ito,” sabi niya.

Napatawa ako nang walang saya.

“Hindi ninyo planong mangyari? Ibig sabihin, aksidente kayong napunta sa kama?”

“Sera, huwag kang ganyan,” singit ni Tristan.

“Paano ba dapat? Ngumiti ako? Magpasalamat dahil sinalubong ninyo ako nang ganito?”

Wala akong maramdaman kundi pamamanhid. Ilang ulit kong sinubukang maghanap ng ibang paliwanag. Baka may hindi ako nakita. Baka may dahilan. Baka may isang bagay na makapagpapagaan sa sakit na unti-unting gumagapang sa dibdib ko.

Pero wala.

Nandoon ang mga damit ni Cassandra sa sahig. Nandoon ang relo ni Tristan sa tabi ng kama. At naroon ang dalawa, kapwa hindi makatingin nang diretso sa akin.

“Gaano na katagal?” tanong ko.

“Hindi mahalaga iyon,” sagot ni Tristan.

“Para sa akin, mahalaga.”

“Sera, ilang taon kang wala rito. Hindi mo alam kung ano ang nangyayari sa buhay ko.”

Napatingin ako sa kaniya.

“Ako ang nagtatrabaho sa ibang bansa para sa kinabukasan natin.”

“At ako ang naiwan dito!”

Tumama sa akin ang sigaw niya.

“Akala mo ba madali?” pagpapatuloy niya. “Ikaw, may trabaho ka roon, may sarili kang pera. Ako? Naghihintay lang dito. Hindi mo alam kung gaano kahirap ang ganoong buhay.”

“Hindi kita pinilit na maghintay.”

“Pero nangako tayo sa isa’t isa!”

“Oo. Nangako tayong magpapakasal kapag nakauwi ako. Kaya nga ako umuwi.”

Napatingin ako sa maleta ko. Nandoon ang mga damit na ilang beses kong pinag-isipang bilhin ngunit hindi ko ginawa. Nandoon din ang mga regalong pinili ko para sa kaniya. Lahat ng iyon ay pinag-ipunan ko.

Ilang Pasko akong hindi nakauwi. Ilang kaarawan ng pamilya ang hindi ko nadaluhan. Kahit may sakit ako, pumapasok ako sa trabaho dahil ayokong mabawasan ang perang itinatabi ko para sa bahay na pangarap naming dalawa.

Akala ko, bawat sakripisyo ay may patutunguhan.

Naalala ko ang mga gabing halos hindi ko na maibuka ang mga mata sa pagod, ngunit pinipilit ko pa ring magpadala ng mensahe kay Tristan. Kahit magkaiba ang oras namin, sinisigurado kong may panahon akong kamustahin siya. Minsan, natutulog akong hawak ang telepono dahil hinihintay ko ang tawag niya.

Hindi ko kailanman inisip na habang binubuo ko ang kinabukasan naming dalawa, may iba na pala siyang binibigyan ng oras.

“May dahilan ka ba para gawin ito sa akin?” tanong ko, halos pabulong.

Bago pa makasagot si Tristan, nagsalita si Cassandra.

“May kailangan kang malaman.”

Dahan-dahan siyang bumangon at inayos ang damit.

“Ano pa?” tanong ko.

Hinawakan niya ang kaniyang tiyan.

“Buntis ako.”

Parang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid.

Napatingin ako sa kamay niya. Pagkatapos ay kay Tristan.

“Anong sabi mo?"

“Buntis ako, Seraphina.”

“Kanino?”

Hindi siya agad sumagot. Ngunit hindi na kailangan ng sagot.

“Kay Tristan,” dagdag niya.

Napaatras ako ng isang hakbang.

Hindi ko alam kung alin ang mas masakit—ang makita silang magkasama o malaman na may batang nabuo mula sa pagtataksil nila.

“Gaano na katagal?” tanong ko.

“Limang buwan,” sagot ni Cassandra.

Limang buwan.

Limang buwan akong nagpapadala ng pera. Limang buwan akong nagtitiis sa malayong lugar. Limang buwan kong iniisip na naghihintay sa akin ang lalaking mahal ko.

Sa loob ng limang buwan na iyon, ilang beses kong binilang ang mga araw bago ako makauwi. Ilang beses kong inisip kung ano ang magiging hitsura ng kasal namin at kung saan namin gustong manirahan.

Habang pinaplano ko ang lahat ng iyon, may ibang buhay na pala silang binubuo sa likod ko.

“Magkasama na ba kayo noon?” tanong ko.

Natahimik siya.

“Cassandra, sagutin mo ako.”

“Oo,” mahinang sabi niya. “Ilang buwan na rin.”

Napapikit ako.

Ang babaeng pinagsasabihan ko ng mga problema ko habang nasa ibang bansa ako ay siya palang dahilan ng pagkawasak ng relasyon namin.

Siya ang nakakaalam kung gaano ko kamahal si Tristan. Siya ang nakabasa ng mga liham ko. Siya ang unang pinadalhan ko ng larawan ng singsing na ibinigay sa akin ni Tristan bago ako umalis.

At siya rin pala ang babaeng kasama niya habang wala ako.

Naalala ko ang mga tawag namin ni Cassandra. Madalas niya akong tanungin kung kailan ako uuwi at kung maayos pa ba kami ni Tristan. Kung alam ko lang na may ibang kahulugan pala ang mga tanong niyang iyon, marahil ay hindi ko na siya pinagkatiwalaan.

“Bakit?” iyon lamang ang naitanong ko

“Hindi ko rin alam kung paano nangyari,” sagot niya.

“Pasensya na.”

“Hindi mo alam?”

“Hindi ko ginusto na masaktan ka.”

“Pero ginawa mo pa rin.”

Napahawak siya sa tiyan niya. “May anak na kami. Sana maintindihan mo rin ang sitwasyon namin.”

Napatingin ako kay Tristan.

“May sasabihin ka ba?”

Umiling siya. “Tapos na ang lahat, Seraphina. Mas mabuting tanggapin na lang natin.”

“Tanggapin?"

Hindi ko napigilang ulitin ang sinabi niya. Napakadali para sa kaniya na sabihing tanggapin ko na lang ang lahat, na para bang isang bagay lamang ang nawala sa akin.

Hindi niya alam kung gaano karaming pangarap ang nadamay sa pagtataksil niya.

“Hindi na kita mahal tulad ng dati.”

Iyon ang pinakamasakit na narinig ko sa buong araw.

Hindi siya humingi ng tawad. Hindi niya man lang sinubukang ipaliwanag kung bakit niya nagawa iyon. Para bang ako pa ang kailangang umunawa sa kaniya.

“Kung hindi mo na ako mahal, sana sinabi mo,” sabi ko. “Hindi iyong hinayaan mo akong mag-ipon para sa kinabukasan nating wala naman palang patutunguhan.”

“Hindi mo rin ako masisisi. Ilang taon kang nawala.”

“Para sa atin ang lahat ng ginawa ko!”

“Pero wala ka rito!”

Napatahimik ako.

Tama na.

Hindi ko na kailangang ipaglaban ang sarili ko sa dalawang taong walang pakialam sa sakit na ibinigay nila sa akin.

Dahan-dahan kong hinubad ang singsing sa daliri ko. Matagal ko iyong tinitigan bago inilapag sa ibabaw ng mesa.

“Hindi ko na ito kailangan.”

“Sera—”

“Sa inyo na ang lahat.”

Kinuha ko ang maleta ko at tumalikod.

“Wala ka man lang bang sasabihin?” tanong ni Tristan.

Huminto ako sa may pintuan.

Gusto kong isigaw ang lahat ng sakit na nararamdaman ko. Gusto kong itanong kung paano niya nagawang gawin iyon sa akin. Gusto kong malaman kung minsan ba ay naalala niya ako habang kasama niya ang kaibigan ko.

Ngunit wala na akong makukuhang sagot na makapagpapabago sa nangyari.

Kaya tumingin lamang ako sa kaniya.

“Salamat sa pagpapaalala kung gaano ako naging katanga.

Pagkatapos ay tuluyan akong umalis.

Hindi ako umiyak sa harap nila.

Hindi ko ibinigay sa kanila ang kasiyahang makita akong magmakaawa.

Hindi ako agad umuwi sa bahay ng pamilya ko. Hindi ko alam kung paano ko haharapin si Mama at Papa. Hindi ko kayang ikuwento na ang lalaking ipinagmamalaki kong pakakasalan ko ay nagtaksil sa akin kasama ang pinakamalapit kong kaibigan.

Kaya nagpasya akong umalis muna.

Nag-book ako ng biyahe papuntang Boracay.

Wala akong planong gawin doon. Gusto ko lamang mapalayo. Kahit ilang araw lang, gusto kong makalimutan ang lahat.

Pagdating ko roon, agad kong naramdaman ang simoy ng hangin mula sa dagat. Maganda ang paligid, ngunit hindi sapat ang tanawin upang burahin ang mga nangyari.

Nang gabing iyon, nagtungo ako sa isang bar malapit sa dalampasigan.

Umupo ako sa harap ng mesa at umorder ng inumin.

Isa. Dalawa. Tatlo. Hindi ko na mabilang.

Sa bawat lagok, umaasa akong kahit paano ay hihina ang mga alaalang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko. Ngunit kahit malabo na ang paningin ko, malinaw pa rin ang mukha nilang dalawa. Para bang kahit saan ako tumingin, naroon pa rin ang pagtataksil nila.

“Isa pa,” sabi ko sa tagahain.

“Miss, baka sapat na muna iyan.”

“Hindi pa.”

“Sigurado ka?”

Tumango ako at muling uminom.

Maya-maya, may lalaking lumapit sa mesa ko.

“Sa tingin ko, tama na.”

Napatingala ako.

Matangkad siya, maayos manamit, at halatang hindi sanay makipag-usap sa mga lasing. Malamig ang kaniyang mukha at seryoso ang tingin.

“May problema ka ba?” tanong ko.

“Wala. Pero mukhang hindi mo na alam kung ilang baso ang nainom mo."

“Bilangin mo kung gusto mo.”

“Hindi kita kilala.”

“Edi huwag mo akong pakialaman.”

Umupo siya sa bakanteng upuan sa tapat ko.

“May naghihintay ba sa iyo?”

Napatawa ako.

“Meron sana.”

“Nasaan siya?”

“Kasama ang matalik kong kaibigan. At buntis siya sa anak niya.

Hindi siya agad sumagot.

Muli kong inabot ang baso, ngunit mabilis niya itong inilayo.

“Hoy!”

“Tama na.

“Bakit? Ikaw ba ang nagbabayad?”

“Hindi mo na kailangan pang uminom.”

“Wala kang karapatang diktahan ako.”

“May karapatan akong pigilan kang mapahamak.”

Napatingin ako sa kaniya. Nakakainis ang pagiging seryoso niya. Para bang wala siyang alam sa saya ng paggawa ng kalokohan

“Alam mo ba kung ano ang kailangan ko ngayon?” tanong ko.

“Ano?”

“Isang bagong buhay.”

“Hindi mo makukuha iyon sa paglalasing.”

“Edi magpakasal ako!”

Napakunot ang noo niya.

“Ha?”

“Magpakasal tayo!”

Napatingin siya sa akin nang matagal.

“Lasing ka.”

“Hindi ako lasing!”

“Hindi ka nga makatayo nang maayos."

Tumayo ako upang patunayan ang sarili ko, ngunit muntik akong matumba. Agad niya akong inalalayan.

“Bitawan mo ako!”

“Umupo ka muna.”

“Wala ka talagang alam sa akin!”

“Dahil hindi naman kita kilala.”

“Kung ganoon, kilalanin mo ako pagkatapos nating magpakasal!”

Napabuntong-hininga siya.

“Hindi ganoon kadali ang kasal.”

“Para sa akin, madali lang. Pagod na akong maghintay sa taong hindi naman ako pinili.”

Natahimik siya.

Tumingin ako sa kaniya, saka iniabot ang aking kamay.

“Kung wala kang asawa, pakasalan mo ako. Kahit bukas na bukas.”

Ilang segundo siyang nakatitig sa akin.

Pagkatapos, hinawakan niya ang kamay ko.

“Sigurado ka ba sa sinasabi mo?”

Ngumiti ako.

“Oo.”

Marahan siyang tumayo at inayos ang kaniyang manggas.

“Fine. Let's get married.”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

To Readers

Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang  manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.


reviews

_ccwmn
_ccwmn
Anyone who loves reading romance and flash marriage will like this. 🥹🥹
2026-11-19 14:44:05
1
0
9 Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status