LOGINNangunot ang noo ko nang mabasa ko iyon. Hindi pa nga ako nakakapagtipa ng reply sa kaniya ay rumehistro na ang pangalan ni Lucien as caller kaya agad na sinagot ko iyon.
"Nasaan ka na?" Tanong ko agad sa kaniya.
Narinig ko ang pagod na buntong-hininga niya. "Pabalik na ako. Just getting some food for you. What do you want?" Malumanay ang kani
Jack, sa tabi ko, nakangiti lang, pero may intensity sa tingin. Parang sinasabi niya: Good. But don’t forget who’s watching you.Kallum, nakatayo sa kabilang side, walang ekspresyon, pero ramdam ko ang analytical tension sa aura niya. He’s judging me. Both of them. Just… don’t break. Don’t break. Don’t.Ang mga minutes na yun, parang eternity. Halos hindi ko mapigilan ang katawan ko na mag-react—ang kamay ko nanginginig, ang lalamunan ko parang natutuyo, at ang utak ko nagkakagulo sa takot at pressure.Ngunit
Umaga na, pero hindi pa rin ako makapag-concentrate.Ang office ko, tahimik, ang mga ilaw ng computer screens ang tanging gumagalaw sa paligid. Pero kahit gaano ako ka-focused, may presensya pa rin sa utak ko: Jack. At Kallum.Hindi pa tapos ang tension kagabi. At ngayon, may dagdag pang pressure—si Eleanor Ward at Nathan Hale, ang bagong investors.Pumasok si Yara, ang assistant ko, dala ang coffee at schedule sheets. “Morning, Ms. Reed. Crosswell is arriving in fifteen. Do you want to review the presentation before?”“Tara, Yara. Let’s check the slides. Make sure everything is airtight,” sagot ko, pilit maayos ang tono, pero ang dibdib ko mabilis pa rin tumibok.Habang nagta-type ako sa laptop, pumasok si Jack sa office, casual na nakaharap sa akin. “Morning,” bati niya, parang walang nangyari kagabi. Pero ramdam ko ang init ng tingin niya sa akin—hindi casual, hindi friendly. Parang warning.“Morning,” sagot ko, diretso sa trabaho. Hindi ko kaya ang tension kung magsasama kami ng e
Pero alam ko, kahit pilit kong itanggi, hindi ako okay. Hindi ako okay dahil sa dalawang lalaki na nakakaapekto sa bawat galaw ko—si Jack at si Kallum. At sa kabila ng lahat ng sinabi ko sa sarili ko, alam ko na hindi ko sila kayang ihiwalay sa buhay ko, kahit pilit kong umiwas.“I won’t let myself fall for this,” bulong ko, pero ramdam ko ang kabigatan sa dibdib ko.At habang ang taxi ay umuusad sa kalsada, alam ko sa sarili ko: hindi lang trabaho ang pinaglalaban ko ngayon. May mas mahirap akong tinatangkang kontrolin: ang sarili ko.Kinaumagahan, pagdating ko sa office, tahimik ang lobby. Malamig ang aircon, pero parang hindi sapat para palamigin ang init sa dibdib ko.Pinilit kong huminga nang malalim bago pumasok sa cubicle. Binuksan ko ang laptop at nag-setup para sa mga emails at tasks, pero kahit gaano ko pilitin, ang utak ko ay paulit-ulit bumabalik sa kagabi—kay Jack, kay Kallum, sa tingin nila, sa init ng kanilang presence.“Focus, Crecia. Focus,” bulong ko sa sarili ko,
Tahimik silang dalawa. Binuksan ko ang folder sa harap ko. “We’re here because of the project. Not because of last night.”Tumingin sa akin si Kallum. “Then let’s talk about the project.”Tumingin din si Jack sa akin. “Fine.”Pero kahit bumalik kami sa mga documents at numbers, ramdam ko pa rin ang tingin nila sa isa’t isa. Parang hindi natapos ang usapan. Parang lumipat lang ng lugar. At sa gitna nilang dalawa, ako ang nakaupo.Trying to pretend this is just business. When I know it’s not.Jack slammed the folder on the table, tumigil ang lahat sa paligid namin.“Why is he here?” boses niya, mababa pero matalim. Tumingin si Kallum sa kanya, malamig at walang galaw.“I’m here because this is a business matter,” sagot niya, diretsong tumingin sa Jack. “Business?” Jack laughed, sarcastic, parang gusto niyang paluin ang mesa. “You call stalking her last night ‘business’?”Kumuha ako ng sipi mula sa folder at pilit pinipigilan ang sarili ko na hindi tumayo. “Jack—”“Don’t, Crecia,” sag
Napailing ako. "You can't tell me what to do.""I can warn you.""And what if I don't listen?"Tumingin siya sa labi ko bago bumalik sa mata ko."Then you'll make this harder."Para sa aming dalawa. Hindi ko alam kung sino ang unang gumalaw. Basta bigla na lang kaming naging masyadong magkalapit."Goodnight, Kallum," sabi ko, pilit pinapanatili ang boses kong steady.Tumigil siya sa pinto. Hindi agad lumabas."Goodnight, Lucretia."At nang tuluyan niyang isara ang pinto, saka ko lang naramdaman ang bigat sa dibdib ko. Umupo ako sa couch at napahawak sa ulo ko.God. I kissed the wrong man. And I went home with the more dangerous one.Nagising ako sa liwanag na tumatama sa kurtina. Masakit ang ulo ko, pero malinaw ang pakiramdam ko. Walang hilo. Walang hilo-hilong alaala. Parang ang katawan ko lang ang pagod, hindi ang utak ko.Umupo ako sa kama at napatingin sa paligid. Tahimik ang unit. Walang bakas na may ibang tao rito kagabi. Walang jacket na naiwan. Walang baso sa mesa. Walang kah
Napalingon ako kay Jack. Gusto kong magsalita pero parang walang lumalabas sa bibig ko. Ang bilis ng tibok ng puso ko. Ang init ng katawan ko kanina, biglang napalitan ng kaba."Bitawan mo siya," malamig na utos ni Kallum."Hindi," sagot ni Jack agad. "She was with me.""She looks drunk," balik ni Kallum. "And you were touching her.""So what?" umusad si Jack palapit. "Problem mo ba iyon?"Humigpit ang hawak ni Kallum sa pulso ko. Napasinghap ako nang bahagya."Problem ko kapag siya ang involved," sabi niya.God. Bakit ba parang dalawa silang nag-aagawan sa akin?"Kallum, I'm fine," pilit kong sabi. "I can go home on my own."Hindi niya ako tinignan. Si Jack lang ang titig niya. "No. You're coming with me."Napailing si Jack. "You're acting like you own her."Mabilis ang galaw ni Kallum. Isang hakbang lang, nasa harap na siya ni Jack. "No. I'm acting like someone who won't let you use her."Tumalim ang mata ni Jack. "Use her?""Yes," malamig na sagot ni Kallum. "Look at her."Napating

![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





