That Billionaire Wants Me!

“Hi, alone?” bati ko sa lalaking nakasandal sa isang mamahaling kotse. Business suit. Polished shoes. Immaculate tie. At dyus ko, mukha siyang Greek god na nagkataong naligaw sa kalsada.

Medyo lasing na ako, pero keri pa rin lumakad papunta sa kanya. Kakalabas ko lang ng bar. Hindi ko naman intensyon na malasing, pero the more na naghihintay ako sa wala, the more na kinain ako ng kaba. Kaya inom ako nang inom—hanggang sa medyo gumalaw-galaw na ang mundo.

At ngayon, eto ako. Sa harap ng isang adonis.

“Or… not?” dagdag ko nang makalapit, sabay ngiti na pilit kong ginawang sexy kahit medyo tabingi na yata.

Mula sa ilaw na nagmumula sa poste at kalapit na mga establishemento ay pansin ko na napakunot ang noo niya. His eyes—matatalim, kulay kape—nag-scan sa akin mula ulo hanggang paa. Parang sinusukat kung gaano kalasing at kasiraulo ang babae sa harap niya.

“Pissed off. I don't f*cking know you!”, pagtataboy niya in a deep oh-so-sexy english accent, not Russian. Which confused me.

Ngumisi ako, “No need to know my name. Ang dapat mong itanong, what I want.”

Tumaas ang kilay niya, expression flat pero may bahid ng inis. “I don’t have business with a drunkard. Whatever you want, not my concern. Get lost.”

Napairap ako, “Tch. Ang sungit. Kung hindi ka lang gwapo, kanina pa kita sinapak.”

Nag-angat siya ng kilay, halos hindi makapaniwala. “What did you just say?”

Buti na lang, hindi siya nakakaintindi ng Tagalog.

“How much do you want? I’ll pay you”.

Nanlaki ang mata niya, parang hindi makapaniwala sa narinig. His jaw tightened, clearly offended, “Excuse me? Why the h*ck would you pay me?”.

“S*x”, diretso kong sagot, sabay taas ng isang kilay.

Napaatras siya ng konti, eyes wide. “What!?”.

“C’mon. Just to get me pregnant. Let's do the thing for a night or two”.

“Are you insane?”

Ngumiti ako ng matamis, kahit medyo umiikot ang paningin. “Nope. Not insane. Just desperate.”

Pinagmasdan niya ako, parang hindi makapaniwala na may babae talagang ganito ka-prangka. His lips parted, pero walang lumabas na salita.

“Just one night, Mister.”

“And what made you think I’d do that?” Sumeryoso ang expression niya, sharp gaze drilling into me. “Do I look like some random guy who’d jump at any reckless request?”

"Why? Are you insecure with your size? Don’t worry, I don’t mind if it’s small”.

This time, hindi ako namamalikmata—namula talaga ang tenga niya. He clenched his jaw, nostrils flaring, “Excuse me? How dare you assume I’m small?”

I snickered. “Heh. Kaya nga. Prove me wrong.”

Napapikit siya sandali, parang pinipigil ang sarili. “Unbelievable.”

Tinanggal ko ang heels ko at umupo sa malamig na semento, “Listen, this isn’t a game to me. I’m not some flirt or prost*tute, and I’m definitely not insane. I’ve spent my whole life single—never dated, never been kissed. But I want a child. That’s all. I don’t want a husband, I don’t want the mess of romance. That world isn’t for me. My father betrayed my mother, my stepfather ab*sed us… so believe me when I say, I have every reason to despise men.”

Lumambot ng kaunti ang tingin niya, pero may halong pagdududa pa rin. “You hate men, but you still want to get pregnant by one?”

Nagkibit-balikat ako. “What choice do I even have? You think I can magically make a baby on my own? I still need the help of that other st*pid species to bear one".

Nakatitig siya, parang gusto akong kontrahin pero wala siyang masabi.

“Then why me?”.

Ngumiti ako. “Because you caught my interest. Your hot and good-looking. And I want my child to inherit the best genes as possible. Is that enough?", Tumayo ako at naglakad palayo. “But If you don't want to, that's fine. I'm gonna look for somebody else".

Narinig ko siyang malalim na huminga, parang nakikipaglaban sa sarili. “Fine. I’ll do it. Just one night, right? But I have a condition. Are you up for it?”

Napahinto ako, saka bumaling pabalik. Groggy na pero amused,“Why the sudden change of heart? Did I gave you a boner?”.

He froze, expression darkening. Then he glared, eyes narrowing dangerously, “Sh*t up.”

Pero bago pa ako matumba, sinalo niya ang braso ko at inalalayan. Ramdam ko ang init ng palad niya sa balat ko. Napalunok ako.

He opened the car door and guided me inside. His jaw was still tight, his expression unreadable. “You want to hear my condition in this deal?”.

“Nope. Whatever it is, I'm fine with it”, Kumindat ako, halatang wala nang filter thanks to the alcohol.

Tumitig siya sa’kin, eyes glinting under the streetlight. Then he smirk,“Then it’s a deal.”

_______________

Blurgh! Agad akong napatakbo sa CR.

“F*ck,” halos pabulong kong mura habang halos lumabas na rin yung kaluluwa ko sa sukang ‘to. Blurgh! The sound echoed against the tiles. Hindi ko alam kung paano kinakaya ng ibang nanay ‘to. It's a torture.

It’s been a month since naka-uwi ako ng Pilipinas. Halos dalawang linggo na akong ganito—morning sickness, pagod, at minsan parang may lagnat pa. Nakakasawa, nakakadrain. But I made this choice, so I need to endure it.

“Cece, okey ka lang ba?”, tawag sakin ni Solenn mula sa labas ng pinto. Kagabi ko lang din nasabi sa kanya ang tungkol sa sitwasyon ko. Natakot ako kagabi kasi pakiramdam ko nilalagnat ako, kaya agad ko siyang tinawagan. Buti na lang pumunta siya at dito na din natulog para bantayan ako.

Pinagbuksan ko siya ng pinto at muling bumalik sa pagkakasubsob sa toilet bowl. Lumapit siya saken at naramdaman ko ang kamay niyang humahagod sa likod ko.

“Grabe ka, girl,” napailing siya. “Ano ba kasing pumasok sa utak mo at naisipan mong magpabuntis?”.

I winced at her tone. Here it goes again.

“You don’t even know the guy’s name! Ni hindi mo kinuha ang f* o i***a account niya! When you told me about your plan, akala ko nagbibiro ka lang. Pero ayan, seryoso ka pala. Like, seriously, Cece? What the hell were you thinking?”.

Napapikit na lang ako. Kagabi pa siya sermon nang sermon, mukhang may part two ngayong umaga.

I rolled my eyes and slowly stood up, lumapit sa sink, nagmumog, at naghilamos. Naririnig ko pa rin boses niya sa likod ko.

“Anyway, kaya mo ba talaga buhayin yan mag-isa? I mean, financially you can—pero iba pa rin ‘yung actual parenting. You never had experience raising a child before, so syempre, I feel worried about you.”

“Sa tingin mo ba papasok ako sa ganitong sitwasyon kung hindi ko pinag-isipan?” sagot ko, nakatingin sa repleksyon ko sa salamin. “Parenting is hard, I know. Pero matututo naman ako. And besides, nandiyan naman kayo ni Mama.”