Masuk“Kung ganoon, wala na akong ibang kailangang gawin.” Tumayo siya at inayos ang folder na dala niya. “Mauuna na ako. Babalik na lang ako sa bahay.”“Ihahatid kita.”Agad na umiling si Fierra. “Huwag na. Kaya ko namang sumakay ng taxi. Marami ka pa sigurong kailangang asikasuhin sa kumpanya.”Saglit n
Itinulak niya ang dokumento patungo kay Fierra upang mas madali niya itong maabot.“Basahin mo muna. Kung may bahagi kang hindi gusto o may gusto kang baguhin, sabihin mo lang ngayon. We can discuss it.”Tahimik na umupo si Fierra sa upuang nasa tapat ng mesa. Dahil nakaplaster ang kaniyang kanang b
“Unti-unti kong naisip na baka tama nga ang sinabi niya tungkol sa iyo.”Bahagyang bumilis ang tibok ng puso ni Fierra. Hindi niya napigilang ituon ang buong atensiyon sa mga susunod na salita ng lalaki. Mula pa nang magsimula siyang magdisenyo, pinangarap na niyang makilala ang kaniyang kakayahan n
“Ah, ganoon pala… President, dahil magkakilala naman na kayo, hindi na ako makikialam. Kayo na lang po ang mag-usap tungkol sa kontrata. Mauuna na ako.”Pagkasabi nito, mabilis siyang lumabas ng opisina at maingat na isinara ang p***o sa likuran niya. Sa ginawa niyang iyon, para bang kusa na rin niy
Lalong namula si Fierra. Para bang hindi na sapat ang lahat ng kahihiyang nararamdaman niya, kailangan pa talaga siyang kulitin ng lalaking ito sa harap ng ibang tao. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at iniwas ang mukha, hindi malaman kung paano sasagot nang hindi lalo pang napapahiya.“Hindi
Pagdating ng elevator sa pinakataas na palapag, pinangunahan ni Wren si Fierra sa isang mahabang pasilyo hanggang sa huminto sila sa harap ng isang mabigat na pintuang yari sa kahoy. Kumatok muna siya bago marahang itinulak iyon upang bumukas.“President, narito na po ang hinihintay ninyo,” magalang
Sa mesa nina Bryan at Mika, tahimik silang kumakain ng truffle pasta habang pinapanood ang bride at groom, hindi basta tumutulong mag-ayos ng dessert plates, kundi magkasamang umiikot sa mga bisita, personal na kinakausap ang bawat table. Kahit may staff at coordinator, halatang gusto nilang sila mi
Tumingin siya kay Kienna, galit at poot ang nasa mga mata. “Kahit kailan, hindi mo siya makakalimutan, don’t you?”“No, Irish. Kahit ikasal man si Kienna, wala na sa akin ‘yon. Dahil I am not like you! You’re crazy, you can’t move on! Kaya itigil mo na ito.” giit ni Bryan. “Hinding-hindi kita kayang
“So ginagamit mo si Kian?”“Mmm.”Dumulas nang marahan ang daliri ni Kerstyn sa malamig na salamin, nag-iiwan ng guhit. “Why not? He can use me… so I can use him too.”Sa kabilang linya, natahimik si Avi nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. “Kerstyn… that’s Kian. Five years older lang siya sa
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong







