MasukNapakunot-noo si Caelan. “Magaling matulog?”Hindi niya maintindihan kung papuri ba iyon o insulto.Napansin ni Sylvie ang kalituhan sa mukha nito. Sa halip na ipaliwanag nang maayos, sadyang lumapit siya sa tainga nito at may mapaglarong ngiting bumulong,“Magaling kang kasama sa pagtulog. Isang sa
“Dahil lang gusto mong inisin si Cynthia, handa mong ipagkatiwala ang buong buhay mo sa isang lalaking hindi naman nagmamahal sa iyo?” Bahagyang sumikip ang kanyang mga mata. “Sylvie, kailan ka naging ganoon ka-impulsive? Kailan ka nagsimulang hindi isipin ang magiging kapalit ng desisyon mo?”Natig
Kinabukasan ng umaga, pagkagising ni Caelan ay likas na napunta ang kamay niya sa kabilang bahagi ng kama. Ngunit ang malamig at walang laman na puwesto roon ang agad na gumising nang tuluyan sa kanyang diwa. Kumunot ang noo niya habang nakatitig sa bakanteng bahagi ng kama.‘Walang puso talaga ang
“Maghapon kang nag-o-operation?”Napakagat-labi si Sylvie bago marahang tumango.Alam niyang hindi na niya maiiwasan ang pag-uusap na ito. Kahit gaano pa siya ka-relax kanina sa Orin Club, alam niyang may utang siyang paliwanag sa lalaking nasa harapan niya.“Masama ang pakiramdam mo?”Muli siyang t
Ang paraan ng pakikipag-flirt niya rito. Ang usapan nila. At ang pangakong pupunta siya ngayong gabi.Napatingin siya sa oras.Nanlaki ang kanyang mga mata.“Eleven already…”Kung aalis siya ngayon, aabutin pa siya ng halos hatinggabi bago makarating sa Hansun Tower.At kung sakaling magsimula na na
Pagkapasok ni Sylvie sa Orin Club, dumiretso siya sa bar at umorder ng isang baso ng whiskey. Pagod na pagod siya matapos ang maghapong operasyon at pagsusulat ng medical records, kaya gusto lamang niyang uminom nang kaunti at magpalipas ng oras bago umuwi.Nang gabing iyon, simple lamang ang kanyan
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na







