MasukHindi niya gustong isipin ang posibilidad na iyon. Ngunit habang pilit niyang tinatanggihan ang ideya, lalo namang nagkakabit-kabit sa kanyang isip ang mga alaala na dati ay hindi niya binigyang-pansin.Biglang bumalik sa kanyang alaala ang unang pagkikita nila ni Professor Samir.Noon, bago pa man
Isa-isa niyang inilabas ang mga gamit, pinunasan ang mga ito at muling inayos sa tamang lugar.Hanggang sa biglang napahinto ang kanyang kamay.Sa isang bahagi ng bookshelf, may nakita siyang makapal na aklat na bahagyang natatakpan ng alikabok. Agad niya itong kinuha.Hindi niya alam kung bakit, pe
Sa loob ng maraming taon, iyon ang kwentong pinaniwalaan niya tungkol sa pagkamatay ng kanyang ina.Akala niya, isa lamang iyong malagim na aksidenteng dulot ng kanyang pagiging makulit noong bata pa siya. Sa kanyang alaala, may pagkakataong hindi sinasadyang may natamaan siya sa loob ng sasakyan, d
Pagkalabas ni Sylvie sa ospital, balak na sana niyang umalis agad. Gayunpaman, pagdating niya s exit, hindi niya inaasahang makikita roon si Madam Donela. Ilang araw na rin mula nang tuluyan nilang wakasan ni Vince ang kanilang engagement, at mula noon ay hindi na niya nakita ang matandang babae. Ka
Ngunit ilang sandali lamang matapos siyang makalabas, biglang pumasok si Vince sa silid.Agad nitong nakita si Cynthia na nakaluhod sa sahig, umiiyak at nanginginig. Nagbago ang ekspresyon ni Vince at mabilis niya itong nilapitan upang tulungan itong makatayo.Pagkatapos ay napalingon siya kay Sylvi
Unti-unting nagbago ang kanyang mukha.Mula sa takot ay napalitan iyon ng isang pilit na tapang. Itinaas niya ang kanyang baba at inayos ang kanyang postura, na para bang bigla siyang nakahanap ng sandatang maaari niyang gamitin laban kay Sylvie.“Sylvie, buntis ako ngayon,” mariin niyang sabi. “Hin
“Parang ‘sowing discord’ ito sa Thirty-Six Stratagems, ’di ba?” Sandaling nag-isip si Wendy. Kung siya ay isang tagalabas na walang alam sa loob ng laro, malamang ay maniniwala talaga siya sa palabas na ito. Masyadong malinis, masyadong eksakto, parang isang maingat na itinanim na bitag.Ngunit may
Nang tuluyan nang umalis si Solomon kasama ang kanyang mga tao, nanatili pa rin si Kerstyn sa harap ng lapida. Tahimik niyang tinitigan ang larawan sa bato, walang payong, hinayaang basain ng ulan ang kanyang balikat.Halos sampung minuto siyang nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at maglakad pala
“Hindi pa talaga ako nakakapag-golf dito,” sabi ni Kerstyn habang naglalakad papasok. “Ang laki kasi ng Casa Merda, ang daming pwedeng gawin, hindi ko pa nalilibot lahat.”Pagbukas ng pinto, sabay-sabay na bumukas ang mga ilaw. Umupo si Kerstyn sa maliit na upuan para magpalit ng sapatos. “Nakailang
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal







