เข้าสู่ระบบNapangisi si Sylvie. Tama ang hinala niya.Matagal nang alam ni Cynthia na buntis siya. Kung hindi, imposibleng ganoon na lamang ang kumpiyansa nitong magsabi ng mga salitang tila nagpapatawad sa kanya bago ito bumagsak. At kung tunay ngang kay Vince ang bata, bakit hindi nito ginamit ang pagbubunti
“Sa tingin ko kailangan nating mag-usap nang tayong dalawa lang. What do you think?”Malamig at makahulugan ang tingin ni Sylvie. May kung anong banta sa mga mata niyang agad na nagpatahimik kay Cynthia.Ngunit bago pa man ito makasagot, agad na tumutol ang mga magulang ni Cynthia.“Hindi.”Hindi si
Napabuntong-hininga si Marlon. Sa kabila ng galit na nararamdaman niya kay Sylvie, hindi niya maiwasang maawa kay Cynthia na nakahiga sa kama at mukhang napakahina matapos ang nangyari.“Cynthia, masyado kang mabait. Alam mo bang muntik nang mawala ang anak mo dahil sa kanya?”Bahagyang nangilid ang
“Cynthia…magkaka-anak na ba talaga tayo?”Bahagyang natigilan si Cynthia sa tanong. Saglit siyang nagkunwaring nahihiya bago dahan-dahang tumango. Sa simpleng kilos na iyon, lalong sumilay ang saya sa mukha ni Vince. Para bang sa isang iglap, nakalimutan na niya ang lahat ng nangyari bago iyon.“Kun
Napansin ni Madam Donela ang kanyang katahimikan at bahagyang ngumiti.“Kung ganoon, wala pa tayong sapat na ebidensya para husgahan si Sylvie.”Pagkatapos ay bumaling siya kay Marlon.“Dahil napakakatiyak ninyong lahat na si Sylvie ang may kasalanan, bigyan natin siya ng pagkakataong marinig ang pa
Sa emergency room, sunod-sunod na dumating sina Vince, Madam Donela, at ang mga magulang ni Sylvie. Halos sabay-sabay silang nagmadaling pumunta roon matapos malaman ang nangyari.Pagkakita pa lamang ni Marlon kay Sylvie, agad na nagdilim ang mukha nito. Mabilis siyang lumapit at galit na galit na h
Napasinghal nang mahina si Kian sa tabi ni Kerstyn, at ang malamig niyang tawa ay tila may dalang talim. “Innocent?” bulong niya, puno ng pangungutya. “Matapos ang lahat ng taon na ‘yon, ganyan lang ang naging wakas niya. At least si Avi, mas mataas pa ang force value kaysa sa kanya.”Bahagyang hini
Bahagyang natawa si William, ngunit walang bahid ng saya iyon. “Tumingin ka sa sahig. Kilala mo ba kung sino ‘yan?”Ang lalaking nakahandusay sa marmol, bugbog at halos hindi na makilala ang mukha, ay halos mawalan na ng malay. Matagal na pinagmasdan ni Sophia ang kanyang anyo bago tuluyang namutla.
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u







