LOGINNakatayo lamang si Adrian na tila naging rebulto sa kinatatayuan niya. Hindi maalis ang tingin niya sa p***ong bahagyang nakabukas, kung saan ilang sandali lamang ang nakalipas ay nakita niyang inilalayo ni Jaelan si Fierra mula sa kanya. Tumagos ang liwanag mula sa pasilyo sa makitid na siwang ng p
Iba na ang lahat ngayon.Noon, sa tuwing nagtatalo sila o nagkakaroon ng tampuhan, nagagalit si Fierra, umiiyak, at kung minsan ay hindi siya kinakausap nang ilang araw. Ngunit kahit gaano ito kagalit, palagi pa ring may ningning sa mga mata nito, isang uri ng pagtitiwala at pag-asa na nagsasabing a
Pagdating ni Jaelan sa tapat ng silid ni Fierra, agad niyang napansin ang bahagyang nakabukas na p***o. Ngunit nang sumilip siya sa loob at makita ang nangyayari, biglang nagdilim ang kanyang mukha. Sa isang iglap, nawala ang natitirang pagpipigil sa kanyang ekspresyon.Mahigpit na nakayakap si Adri
“Adrian.” Mahinahon ang tinig niya, ngunit malamig at walang puwang para sa pag-asa. “Sinabi ko na sa iyo, may asawa na ako.”“Alam ko.” Hindi nagpatinag si Adrian. Nanatili ang mga mata niya sa mukha ni Fierra, na para bang pilit niyang hinahanap doon ang anumang palatandaang magpapatunay na nagsis
Maraming beses na niyang naisip kung ano ang magiging reaksiyon niya kapag muli niyang nakita si Adrian. Magagalit ba siya? Makakaramdam ba siya ng matinding poot? Mananatili ba siyang walang pakialam, o tuluyan niya itong hindi papansinin na para bang isa lamang itong estranghero?Ngunit ngayong ka
‘May asawa raw siya?’Mapait siyang napatawa sa isip, bagaman walang anumang saya sa kaniyang ekspresyon.Gusto niyang malaman kung sino ang tinutukoy nitong asawa. Gusto niyang makita kung sino ang babaeng iyon na tila sapat ang kapangyarihan upang tanggihan siya ni Jaelan nang walang pag-aalinlang
“H-hindi,” sagot niya habang hinahaplos ang leeg at pisngi. Normal ang init ng balat niya, ngunit hindi siya mapalagay. “Pero… I think nilagyan ng gamot ni Shayne ’yong juice.”“Drugged? Anong klase? I’ll call a doctor—”“No need. Isang higop lang naman ang nainom ko.”Ang ganitong mga gamot, karani
Unti-unting bumigat ang dibdib niya.May mga taong tulad ni Dwyn, ang mga pribilehiyong tinatapon na parang walang halaga.At may mga tulad nila…ang hindi man lang makaabot kahit sa anino ng ganoong kapangyarihan.Tulad niya. ***Kinabukasan, pagpasok ni Kerstyn sa isang pribadong silid sa dating
Mabilis ang galaw ni Avi, mabigat at walang pag-aalinlangan. Sa tindi ng hampas, napalingon si Dwyn sa kabilang direksiyon, para bang may kumidlat sa loob ng private box.Nanlaki ang mga mata ni Ruiz. “Avi, are you insane? Bakit ka nananakit?”Nag-angat ng baba si Avi, tamad ang ngiti pero matalim a
Ang suot niyang suit ay kapareho ng kulay ng silid, malinis ang linya, mamahalin, at lalong pinatingkad ang mala-ukit na kaguwapuhan ng lalaki.Narinig ni Kian ang bahagyang ingay sa pagpasok ni Kerstyn, pero hindi niya tinaas ang tingin. Tahimik niyang tinapos ang pirmda sa dokumentong nasa harap n







