LOGINNakatayo lamang si Adrian na tila naging rebulto sa kinatatayuan niya. Hindi maalis ang tingin niya sa p***ong bahagyang nakabukas, kung saan ilang sandali lamang ang nakalipas ay nakita niyang inilalayo ni Jaelan si Fierra mula sa kanya. Tumagos ang liwanag mula sa pasilyo sa makitid na siwang ng p
Iba na ang lahat ngayon.Noon, sa tuwing nagtatalo sila o nagkakaroon ng tampuhan, nagagalit si Fierra, umiiyak, at kung minsan ay hindi siya kinakausap nang ilang araw. Ngunit kahit gaano ito kagalit, palagi pa ring may ningning sa mga mata nito, isang uri ng pagtitiwala at pag-asa na nagsasabing a
Pagdating ni Jaelan sa tapat ng silid ni Fierra, agad niyang napansin ang bahagyang nakabukas na p***o. Ngunit nang sumilip siya sa loob at makita ang nangyayari, biglang nagdilim ang kanyang mukha. Sa isang iglap, nawala ang natitirang pagpipigil sa kanyang ekspresyon.Mahigpit na nakayakap si Adri
“Adrian.” Mahinahon ang tinig niya, ngunit malamig at walang puwang para sa pag-asa. “Sinabi ko na sa iyo, may asawa na ako.”“Alam ko.” Hindi nagpatinag si Adrian. Nanatili ang mga mata niya sa mukha ni Fierra, na para bang pilit niyang hinahanap doon ang anumang palatandaang magpapatunay na nagsis
Maraming beses na niyang naisip kung ano ang magiging reaksiyon niya kapag muli niyang nakita si Adrian. Magagalit ba siya? Makakaramdam ba siya ng matinding poot? Mananatili ba siyang walang pakialam, o tuluyan niya itong hindi papansinin na para bang isa lamang itong estranghero?Ngunit ngayong ka
‘May asawa raw siya?’Mapait siyang napatawa sa isip, bagaman walang anumang saya sa kaniyang ekspresyon.Gusto niyang malaman kung sino ang tinutukoy nitong asawa. Gusto niyang makita kung sino ang babaeng iyon na tila sapat ang kapangyarihan upang tanggihan siya ni Jaelan nang walang pag-aalinlang
Tumingin si Kerstyn sa bakanteng silid at dahan-dahang kinagat ang ibabang labi. Kung tutuusin, mas marami na siyang pinagdaanan noon, mas mabibigat, mas masakit, mas nakakababa ng loob kaysa rito. Ngunit sa pagkakataong ito, malinaw niyang naramdaman ang isang mahabang asim na dumaan sa puso niya,
Napaisip si Heber at tila may naalala. “Tama… laging may period sa dulo ang messages niya. At saka…” humina ang kanyang boses. “Magkaibigan si Sophia at ang kapatid ko. Hindi kailanman papayag ang kapatid ko na ipakilala ako sa ganitong klaseng babae. Kaya nagtaka rin ako kanina kung bakit biglang g
Hindi na napigilan ni Sophia ang sarili. Ang galit at lahat ng hinanakit na naipon sa nakalipas na sampung araw ay sabay-sabay na sumabog, tuluyang nilamon ang natitira niyang rason. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatitig kay Daisy, na patuloy sa pagpapakitang-kawawa, mga matang puno ng luh
Noon, madalas asarin ni Kerstyn si Kian, lalo na kapag may mga babaeng lumalapit dito o kapag may lalaking nagpapapansin sa kanya. Ginagawa niya iyon para ipagtanggol ang sarili, para itago ang selos sa likod ng biro. Para bang sinasabi niyang wala lang iyon, na kaya niyang makipagsabayan kahit kani







