เข้าสู่ระบบ[May trabaho ako sa opisina. Nasa kaldero ang almusal mo. Bumalik ako mamayang tanghali.]Kinuha ni Fierra ang papel at binasa iyon nang dalawang beses. Pagkatapos, maingat niya itong tinupi at ipinasok sa ilalim ng kanyang unan.Pangatlong sulat na iyon.Sandali siyang nag-isip bago muling inilabas
Matagal na pinagmasdan ni Fierra ang kanilang mga kamay. May kung anong init siyang naramdaman na hindi lamang nagmumula sa palad ni Jaelan. Sa pagkakataong iyon, hindi na niya naisip na bumitaw. Hinayaan niyang hawakan siya nito habang magkasama silang naglakad palabas ng pasilyo ng ospital, pumaso
“Uncle…” Paos na paos ang boses ni Adrian, halos hindi na makilala. Para bang pilit niyang inilalabas mula sa kaibuturan ng kanyang dibdib ang mga salitang iyon. “Alam mo ba kung ano ang naging papel niya sa buhay ko? Alam mo ba kung gaano siya kahalaga sa akin?”Diretsong sinalubong ni Jaelan ang k
Palagi siyang pinagbibigyan ni Jaelan. Kahit hindi nito direktang sinasabi, ramdam niyang iginagalang nito ang bawat desisyon niya at hindi siya kailanman pinipilit sa mga bagay na hindi pa siya handang harapin.Dahan-dahang iniangat ni Fierra ang tingin at sinulyapan si Adrian. Nakatitig ito sa kan
Sakto namang bumukas ang mga p***o nito.Isang pamilyar na pigura ang lumabas. Nakasuot ng itim na damit si Jaelan at matikas ang tindig habang hawak ang isang tasang may mainit pang kape. Sa kabila ng karaniwang malamig niyang anyo, agad na naghanap ang kanyang mga mata sa buong pasilyo hanggang sa
Parang may mahigpit na dumakot sa puso ni Adrian. Matalim ang sakit na nararamdaman niya, hanggang sa tila sumikip ang kanyang dibdib at nahirapan siyang huminga.“Hindi ako naniniwala.” Bahagyang namamaos ang kanyang boses habang pilit na pinipigilan ang bigat ng damdamin. “Maliban na lang kung ipa
Dati pa nilang kilala si Jaleno, ang buong pangalan, Jaleno Tecson, manager ng Jalson Auction House. Anim na taon na ang nakalipas nang mabuo nila ang unang ari-arian sa ilalim ng pangalang Jalson, isang negosyong nakapangalan kay Avi, pero ang laman ay dugo’t pawis nilang lahat.Pagpasok nina Kerst
Si Olivia ay maayos ang bihis sa kanyang emerald green na bestida, habang si Ramon naman ay naka-dark suit, seryoso ang mukha at malamig ang mga mata. Napatigil si Oliver nang mapansin sila. Mabilis niyang binitiwan ang hawak na baso at lumapit sa kanila.“Mom? Dad? Anong ginagawa ninyo rito?” tanon
Napalabas ng mahinang ungol ni Kienna, at dahil do’n mas lalong nakaramdam ng init sa katawan si Oliver. Hindi pa siya nakuntento, ang isa niyang kamay ay nakahawak sa isang dibdib ni Kienna at pinaglalaruan ito. Bumaba ang halik niya mula sa leeg hanggang sa isa pang dibdib nito at gamit ang dila,
Pagkatapos ng mahabang gabi ng tawanan, pagbati, at ilang awkward na sandali, tuluyan na ring natapos ang engagement party nina Kienna at Oliver. Unti-unting nagsiuwian ang mga bisita, dala-dala ang ngiti at mga litrato nilang magkasama. Nang tuluyan nang natahimik ang bahay ng mga de Vera, sabay na







