MasukPero hindi pala. Mula pa sa simula, plano na pala siyang gamitin bilang panakip sa kanilang bitag.Hindi na talaga nagbabago ang mga taong sanay sa panlilinlang. Matalino, tuso, at marunong magkubli ng tunay na intensyon.Ngunit may isang bagay na hindi niya maintindihan.Itinaas ni Fierra ang tingi
Ngayon, makalipas ang dalawang taon mula nang maghiwalay sila, isang simpleng palayaw lamang ang sapat upang muling guluhin ang matagal na niyang pinatahimik na damdamin.'Fierry.'Parang may kung anong mabigat na dumagan sa dibdib niya.Muling nabuksan ang numero niya isang taon na ang nakalipas, m
Kinabukasan ng umaga, pagmulat ni Fierra ay ramdam pa rin niya ang kirot at pangangalay sa kanyang mga binti. Para bang buong gabi siyang nag-hiking sa bundok kasama si Sam. Napangiwi siya habang bumabangon sa kama, pilit tinitiis ang pananakit ng katawan habang nagbibihis. Habang isinusuot niya ang
Napaisip tuloy si Fierra na kung hindi lamang nagmamaneho si Marlon sa harapan, malamang ay hindi na siya pakakawalan ni Jaelan kahit nasa loob pa sila ng sasakyan.Namumula ang kanyang mukha sa hiya at kaba. Buong lakas niya itong itinulak habang hindi pantay ang kanyang paghinga.“Huwag kang maglo
Napangiti siya nang pilit.“Pero baka hindi rin niya ako pakinggan. Hindi naman talaga kami ganoon kalapit.”Totoo naman iyon. Legal na mag-asawa sila, pero kung pag-uusapan ang tunay na pagkakakilala sa isa't isa, hindi niya masasabi na malapit sila.Alam niya lamang ang ilang bahagi ng buhay ni Ja
“Fierra, salamat sa pagsama sa akin hanggang dito.”Pagdating nila sa labas ng hotel room sa ikalabinlimang palapag, marahang binitiwan ni Hailey ang braso ni Fierra. May banayad na ngiti sa labi nito habang tinitingnan siya na para bang sinusuri ng isang nakatatanda ang isang mas batang babae.“Tam
“H-hindi,” sagot niya habang hinahaplos ang leeg at pisngi. Normal ang init ng balat niya, ngunit hindi siya mapalagay. “Pero… I think nilagyan ng gamot ni Shayne ’yong juice.”“Drugged? Anong klase? I’ll call a doctor—”“No need. Isang higop lang naman ang nainom ko.”Ang ganitong mga gamot, karani
Unti-unting bumigat ang dibdib niya.May mga taong tulad ni Dwyn, ang mga pribilehiyong tinatapon na parang walang halaga.At may mga tulad nila…ang hindi man lang makaabot kahit sa anino ng ganoong kapangyarihan.Tulad niya. ***Kinabukasan, pagpasok ni Kerstyn sa isang pribadong silid sa dating
Mabilis ang galaw ni Avi, mabigat at walang pag-aalinlangan. Sa tindi ng hampas, napalingon si Dwyn sa kabilang direksiyon, para bang may kumidlat sa loob ng private box.Nanlaki ang mga mata ni Ruiz. “Avi, are you insane? Bakit ka nananakit?”Nag-angat ng baba si Avi, tamad ang ngiti pero matalim a
Ang suot niyang suit ay kapareho ng kulay ng silid, malinis ang linya, mamahalin, at lalong pinatingkad ang mala-ukit na kaguwapuhan ng lalaki.Narinig ni Kian ang bahagyang ingay sa pagpasok ni Kerstyn, pero hindi niya tinaas ang tingin. Tahimik niyang tinapos ang pirmda sa dokumentong nasa harap n







