LOGINNapakasimple lamang ng sinabi ng dalaga. Isa iyong karaniwang paalala na maaari mong marinig mula sa sinumang kakilala o kasamahan bilang pagpapakita ng magalang na pag-aalala. Ngunit sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, bigla siyang nakaramdam ng kirot sa dibdib. Maging ang kanyang ilong ay bahag
Gabi na nang tuluyan siyang makabalik sa kanyang apartment. Pagkatapos maligo, nahiga siya sa kama at kinuha ang cellphone nang biglang umilaw ang screen nito. Isang mensahe iyon mula kay Jaena.[Balita ko pinuntahan mo raw si Fierra kanina? Nagdala ka pa talaga ng mga bulaklak?]Tahimik niyang bina
Paglabas ni Adrian sa gusali ng kompanya, sinalubong siya ng matinding sikat ng araw ng hapon kaya bahagya siyang napapikit. Itinaas niya ang isang kamay upang takpan ang kanyang mga mata at ilang segundong nanatiling nakatayo sa hagdanan, tila nawawala sa sariling isip. Pagkaraan ng ilang sandali,
"Napadaan lang ako," maikling sagot ni Adrian. Muli niyang iniabot ang mga bulaklak, na para bang umaasang tatanggapin iyon ng babae. "Nabalitaan kong napansin ng isang buyer mula Italy ang disenyo mo. Congratulations. Deserve mo ang pagkilalang iyan."Napunta ang tingin ni Fierra sa bungkos ng puti
Ang lalaking kaharap niya ay si Jaelan.Nakaupo ito sa booth malapit sa bintana, hawak ang tasa ng kape habang bahagyang nakatingala sa asawa. Hindi man gaanong gumagalaw, nakatuon naman ang buong atensiyon nito kay Fierra. May halong tiyaga at lambing ang tingin nito, na para bang wala itong ibang
Hindi na nagbigay ng pagtanggi si Adrian. Tahimik lamang siyang tumalikod at naglakad pabalik sa loob ng bahay. Sumunod naman sa kaniya si Jaena, hindi pa rin mapigilang pagsabihan siya.“Alam mo naman kung sino na si Fierra ngayon. Asawa na siya ng tiyuhin mo. Kaya kung may naiisip kang anumang pad
“Parang ‘sowing discord’ ito sa Thirty-Six Stratagems, ’di ba?” Sandaling nag-isip si Wendy. Kung siya ay isang tagalabas na walang alam sa loob ng laro, malamang ay maniniwala talaga siya sa palabas na ito. Masyadong malinis, masyadong eksakto, parang isang maingat na itinanim na bitag.Ngunit may
“Ayos lang ’yan, isipin mo na lang na practice,” mahinahong sabi ni Kian habang mahigpit ngunit protektado niyang hinawakan ang baywang ni Kerstyn. “Kung balang araw magtatayo ka rin ng sarili mong kumpanya, tiyak na makakaharap ka ng ganitong klase ng gulo. Mas mabuting matutunan mo na ngayon kung
Hindi nangahas si Noah na magpakita ng kahit anong kakaiba sa harap ni Kian. Pinilit niyang ngumiti. “Siyempre, wala akong tutol.”Kaya’t sabay-sabay silang lumipat patungo sa opisina ni Noah. Maayos at elegante ang interior, eksakto sa imahe niyang palaging ipinapakita.Naglibot ang tingin ni Kian.
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The







