LOGINMatalim ang mga mata niyang nakatutok dito.“Ngayon, aalis ba kayo nang maayos, o tatawag ako ng pulis at hayaan ko silang kayo ang kausapin sa presinto?”Walang sinuman ang agad nakapagsalita.Nananatiling mabigat ang katahimikan sa buong restaurant. At sa mismong sandaling iyon, bumukas ang pintua
Medyo nagtagal pa ang sasakyan sa tapat ng restaurant kung saan nagtatrabaho si Fierra bago tuluyang umandar patungo sa hotel na pagdarausan ng dinner ni Jaelan nang gabing iyon.Ang dinner na iyon ay simpleng thanksgiving gathering lamang para sa kabilang partido. Wala namang mahalagang pag-uusapan
Napabuntong-hininga siya nang maluwag.“Thank goodness.”Mabilis niyang kinalas ang seatbelt at bumaba ng sasakyan. Bago tuluyang isara ang p***o, bahagya siyang yumuko at magalang na tumingin sa lalaki sa likurang bahagi ng sasakyan.“Mr. De Dios, salamat.”Wala nang ibang sinabi si Fierra. Hinawak
Sa kabilang bahagi ng sala, tahimik na nakaupo si Jaelan sa sofa. Isang kamay nito ang nakapatong sa armrest habang ang isa naman ay abala sa pagtingin sa mga dokumentong nakalatag sa kanyang kandungan. Matalim at seryoso ang kanyang mga mata, at kahit wala siyang sinasabi, sapat na ang presensiya n
Una, ang pagbabalik ni Adrian sa bansa. O kaya naman ay ang video ng kanyang dating kasintahan na aksidenteng napunta sa kanyang tablet.Ngunit hindi iyon ang ginawa ng lalaki.Sa halip, kinuha ni Jaelan ang isang paper bag na nakapatong sa coffee table. May inilabas siyang maliit na pakete at iniab
“Adrian, walang tao sa studio mo na kayang humawak ng ganitong problema? O kailangan ko pang ako mismo ang kumilos?”Natahimik ang kabilang linya.Ipinaalala ng lalaki ang sunod nitong mga salita.“Tinawagan ako mismo ng matanda at tinanong kung bakit hindi ako nakialam. Hindi ka na bata, Adrian. Ka
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to
“H-hindi,” sagot niya habang hinahaplos ang leeg at pisngi. Normal ang init ng balat niya, ngunit hindi siya mapalagay. “Pero… I think nilagyan ng gamot ni Shayne ’yong juice.”“Drugged? Anong klase? I’ll call a doctor—”“No need. Isang higop lang naman ang nainom ko.”Ang ganitong mga gamot, karani
Unti-unting bumigat ang dibdib niya.May mga taong tulad ni Dwyn, ang mga pribilehiyong tinatapon na parang walang halaga.At may mga tulad nila…ang hindi man lang makaabot kahit sa anino ng ganoong kapangyarihan.Tulad niya. ***Kinabukasan, pagpasok ni Kerstyn sa isang pribadong silid sa dating







