Mag-log inLumaki siya sa Pinas, sa isang pamilyang malalim ang pagpapahalaga sa tradisyon at reputasyon. Para sa kanya, ang ilang bagay na ginawa ni Sylvie sa Americas ay sadyang napakalayo sa mga paniniwalang nakasanayan niya. Kahit gaano pa niya ito gustong tanggapin ngayon, may bahagi pa rin sa kanya na hi
Nag-atubili si Vince bago tuluyang balak umupo sa tabi niya. Ngunit bago pa man tuluyang makaupo, malamig na siyang pinigilan ni Sylvie."Hindi iyan ang upuan mo."Napatigil si Vince.Hindi man lamang siya nilingon ni Sylvie matapos sabihin iyon. Para bang sapat na ang ilang salitang iyon upang ipaa
Maaga pa lamang ng umaga, nagsuot na si Sylvie ng simpleng itim na damit. Wala siyang make-up at hindi rin siya nag-abala sa kanyang buhok. Sa araw na iyon, wala siyang pakialam sa hitsura niya.Ang tanging nais niya ay makita ang kanyang ina.Tahimik na sumakay si Caelan kasama niya papunta sa seme
Samantala, hindi agad ibinaba ni Caelan ang tawag. Nanatili siyang nakikinig sa kabilang linya, tahimik na sinusubukan kung may mapapansin siyang kakaiba sa boses ni Sylvie. Hindi man ito nagsasalita nang marami, sapat na ang bahagyang panginginig sa tinig nito para malaman niyang may mabigat na bag
Hindi niya gustong isipin ang posibilidad na iyon. Ngunit habang pilit niyang tinatanggihan ang ideya, lalo namang nagkakabit-kabit sa kanyang isip ang mga alaala na dati ay hindi niya binigyang-pansin.Biglang bumalik sa kanyang alaala ang unang pagkikita nila ni Professor Samir.Noon, bago pa man
Isa-isa niyang inilabas ang mga gamit, pinunasan ang mga ito at muling inayos sa tamang lugar.Hanggang sa biglang napahinto ang kanyang kamay.Sa isang bahagi ng bookshelf, may nakita siyang makapal na aklat na bahagyang natatakpan ng alikabok. Agad niya itong kinuha.Hindi niya alam kung bakit, pe
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis







