INICIAR SESIÓNHindi niya napigilang mamula. Uminit ang kanyang mga pisngi hanggang sa mga tainga, at pakiramdam niya'y para siyang inilapit sa naglalagablab na apoy. Hindi niya alam kung paano haharapin ang biglang paglapit nito, lalo na't tila wala itong balak na umatras.“I…” Mahina siyang nagsalita, ngunit aga
“Fierra, asawa mo ako.”Sandali siyang tumigil bago nagpatuloy, bahagyang bumaba ang tinig ngunit nanatiling mariin ang kanyang mga salita. “Ibinigay ko sa iyo ang emergency number ko para magamit mo kapag may nangyaring hindi maganda. Hindi iyon para itago mo lang sa cellphone mo.”Dahan-dahang nag
Pagkabukas ng p***o ng silid sa ospital, nakita ni Jaena si Fierra na nakasandal sa ulunan ng kama habang hawak ang cellphone sa kaliwang kamay. Walang gana itong nag-i-scroll sa screen, tila sinusubukang magpalipas ng oras habang naghihintay na may mangyari.Nang marinig ang pagbukas ng p***o, agad
“Kuya, hindi naman ako uminom—”“Kung sinasabi kong nakainom ka, ibig sabihin, hindi ka dapat magmaneho.”Hindi na siya binigyan ni Jaelan ng pagkakataong magpaliwanag. Binuksan na nito ang p***o sa driver's seat at bago sumakay ay bahagya siyang nilingon.“Sumakay ka na. Ako na ang maghahatid sa iy
Ibinigay ni Fierra ang pangalan ng ospital. Ilang ulit pa siyang pinaalalahanan ni Jaena na huwag munang masyadong gumalaw at hintayin siya roon. Pagkatapos, agad nang pinatay ng babae ang tawag upang makapaghanda sa pag-alis.Nang mailapag ni Fierra ang cellphone sa mesa, saka lamang siya nakapagpa
Nang makita niya ang pangalang Jaelan, natigil ang kanyang daliri sa ibabaw ng screen.Matagal siyang nag-alinlangan. Hindi niya alam kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kaba sa simpleng pagtawag sa sarili niyang asawa. Marahil ay dahil sa mga nangyari kamakailan, o marahil ay may bahagi sa kanyan
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na
Tumango si Kian. “Stay at the villa. Hihintayin niyo ang pagdating ko.”“Opo, Mr. Villareal.”Pagkaalis ng doktor, tahimik na nakatitig si Kerstyn sa screen, may luha pa rin sa mga mata. Diretso siyang tumingin kay Kian, ang mga matang tila naghahanap ng sandigan. “Natakot talaga ako kanina. Ikinulo
Pagkalabas pa lamang ng sasakyan sa loob ng villa compound, biglang nag-vibrate ang cellphone ni Kerstyn sa tabi niya. Isang hindi pamilyar na numero ang lumitaw sa screen.Bahagya siyang napakunot-noo bago ito sinagot. “Hello?”“Dear Miss Kerstyn,” malamig ngunit mapanukso ang tinig sa kabilang lin







