เข้าสู่ระบบLalong kumunot ang noo ni Sylvie."May ginamit kang pekeng credentials para makapasok sa ospital. Kung hindi ka pinoprotektahan ni Director Bernabe, sa tingin mo ba makakalusot ka nang ganoon kadali?" patuloy ni Cynthia, lalo pang lumakas ang kumpiyansa. "Hindi ka sana nakapagtrabaho roon nang matag
Nanlaki ang mga mata ni Vince habang nakatitig sa lalaking nagsasalita sa entablado."Uncle?"Hindi niya namalayang malakas pala ang pagkakasabi niya nito.Napalingon si Cynthia sa kanya, halatang naguguluhan. "Vince, sino ang tinatawag mo?"Hindi agad nakasagot si Vince. Patuloy lamang niyang pinag
Ilang sandali pa, isang host ang umakyat sa entablado at buong siglang humarap sa mga panauhin. Matapos maghintay na tuluyang tumahimik ang bulwagan, ngumiti siya at nagsalita sa malinaw na tinig."Maraming salamat sa inyong lahat sa pagdalo sa succession event ng bagong presidente ng ES Group. Sa w
Nagkunwari siyang nag-aalala at maingat na nagpatuloy, "Vince, sa tingin mo ba alam din ni Director Bernabe na gumamit si Ate ng pekeng credentials para makapasok sa ospital? Kasi kung alam niya, baka iyon ang dahilan kung bakit hanggang ngayon ay walang nakakahalata."Agad napalingon si Vince sa ka
Walang pakialam si Sylvie sa mga matang nakasunod sa kanya. Diretso lamang siyang naglakad kasama si Adrian hanggang makita nila si Director Bernabe."Director Bernabe."Napalingon si Jaime. Nang makita niya si Sylvie, sandali siyang natigilan bago napangiti nang malaki. Hindi niya napigilang purihi
Maagang-maaga pa noong Sabado nang dumating ang gown na ilang araw nang naka-book online ni Sylvie. Pagkabukas niya ng kahon, agad niyang nakita ang sapphire blue na strapless gown na pinili niya. May mataas na slit sa isang bahagi ng palda nito, sapat para maipakita ang mahaba at maayos na hubog ng
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis







