เข้าสู่ระบบLumaki siya sa Pinas, sa isang pamilyang malalim ang pagpapahalaga sa tradisyon at reputasyon. Para sa kanya, ang ilang bagay na ginawa ni Sylvie sa Americas ay sadyang napakalayo sa mga paniniwalang nakasanayan niya. Kahit gaano pa niya ito gustong tanggapin ngayon, may bahagi pa rin sa kanya na hi
Nag-atubili si Vince bago tuluyang balak umupo sa tabi niya. Ngunit bago pa man tuluyang makaupo, malamig na siyang pinigilan ni Sylvie."Hindi iyan ang upuan mo."Napatigil si Vince.Hindi man lamang siya nilingon ni Sylvie matapos sabihin iyon. Para bang sapat na ang ilang salitang iyon upang ipaa
Maaga pa lamang ng umaga, nagsuot na si Sylvie ng simpleng itim na damit. Wala siyang make-up at hindi rin siya nag-abala sa kanyang buhok. Sa araw na iyon, wala siyang pakialam sa hitsura niya.Ang tanging nais niya ay makita ang kanyang ina.Tahimik na sumakay si Caelan kasama niya papunta sa seme
Samantala, hindi agad ibinaba ni Caelan ang tawag. Nanatili siyang nakikinig sa kabilang linya, tahimik na sinusubukan kung may mapapansin siyang kakaiba sa boses ni Sylvie. Hindi man ito nagsasalita nang marami, sapat na ang bahagyang panginginig sa tinig nito para malaman niyang may mabigat na bag
Hindi niya gustong isipin ang posibilidad na iyon. Ngunit habang pilit niyang tinatanggihan ang ideya, lalo namang nagkakabit-kabit sa kanyang isip ang mga alaala na dati ay hindi niya binigyang-pansin.Biglang bumalik sa kanyang alaala ang unang pagkikita nila ni Professor Samir.Noon, bago pa man
Isa-isa niyang inilabas ang mga gamit, pinunasan ang mga ito at muling inayos sa tamang lugar.Hanggang sa biglang napahinto ang kanyang kamay.Sa isang bahagi ng bookshelf, may nakita siyang makapal na aklat na bahagyang natatakpan ng alikabok. Agad niya itong kinuha.Hindi niya alam kung bakit, pe
Hindi na napigilan ni Sophia ang sarili. Ang galit at lahat ng hinanakit na naipon sa nakalipas na sampung araw ay sabay-sabay na sumabog, tuluyang nilamon ang natitira niyang rason. Nanginginig ang mga kamay niya habang nakatitig kay Daisy, na patuloy sa pagpapakitang-kawawa, mga matang puno ng luh
Noon, madalas asarin ni Kerstyn si Kian, lalo na kapag may mga babaeng lumalapit dito o kapag may lalaking nagpapapansin sa kanya. Ginagawa niya iyon para ipagtanggol ang sarili, para itago ang selos sa likod ng biro. Para bang sinasabi niyang wala lang iyon, na kaya niyang makipagsabayan kahit kani
Napasinghal nang mahina si Kian sa tabi ni Kerstyn, at ang malamig niyang tawa ay tila may dalang talim. “Innocent?” bulong niya, puno ng pangungutya. “Matapos ang lahat ng taon na ‘yon, ganyan lang ang naging wakas niya. At least si Avi, mas mataas pa ang force value kaysa sa kanya.”Bahagyang hini
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-







