Mag-log in“Simula pa lang ito.” Sandali siyang huminto at matatag na tumingin sa unahan. “Mas magiging maayos na ang mga susunod na hakbang natin. Hindi na kasinghirap ng dati ang magiging daan.”Samantala, abala naman si Jaena sa pangungulit kay Jaelan. Hawak ang baso niya, pilit nitong inaaya ang tiyuhin na
Noong unang bahagi ng summer, isang Biyernes opisyal na nilagdaan ni Fierra ang kasunduan para sa pakikipagtulungan niya sa isang buyer mula sa Italy.Isinagawa ang pagpirma sa pamamagitan ng video conference. Nakaupo si Fierra sa loob ng kaniyang home office, nakasuot lamang ng komportableng pambah
Napakasimple lamang ng sinabi ng dalaga. Isa iyong karaniwang paalala na maaari mong marinig mula sa sinumang kakilala o kasamahan bilang pagpapakita ng magalang na pag-aalala. Ngunit sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, bigla siyang nakaramdam ng kirot sa dibdib. Maging ang kanyang ilong ay bahag
Gabi na nang tuluyan siyang makabalik sa kanyang apartment. Pagkatapos maligo, nahiga siya sa kama at kinuha ang cellphone nang biglang umilaw ang screen nito. Isang mensahe iyon mula kay Jaena.[Balita ko pinuntahan mo raw si Fierra kanina? Nagdala ka pa talaga ng mga bulaklak?]Tahimik niyang bina
Paglabas ni Adrian sa gusali ng kompanya, sinalubong siya ng matinding sikat ng araw ng hapon kaya bahagya siyang napapikit. Itinaas niya ang isang kamay upang takpan ang kanyang mga mata at ilang segundong nanatiling nakatayo sa hagdanan, tila nawawala sa sariling isip. Pagkaraan ng ilang sandali,
"Napadaan lang ako," maikling sagot ni Adrian. Muli niyang iniabot ang mga bulaklak, na para bang umaasang tatanggapin iyon ng babae. "Nabalitaan kong napansin ng isang buyer mula Italy ang disenyo mo. Congratulations. Deserve mo ang pagkilalang iyan."Napunta ang tingin ni Fierra sa bungkos ng puti
At paglabas nito, malamig ang mukha. Walang imik.Marami ang nagtataka. Marami ang nagaabang ng tsismis.Hindi maganda ang naging itsura ng paglabas ni Kyro mula sa lounge—halatang may mabigat na nangyari.“Vaiana, anong meron sa loob?” tanong ng isa sa mga kasamahan nila, hindi na mapigilan ang kur
Naalala ni Vaiana ang araw na iyon—ang gabing si Althea ay tumakbong umiiyak palabas ng opisina.Ngayon, heto na naman siya, nakangiti at parang walang nangyari. Kung nakakangiti na ulit siya, ibig sabihin, may masayang nangyari sa kanya.Napakunot ang noo ni Vaiana. Hindi siya sigurado kung ano ang
Sinulyapan ni Kerstyn ang mensahe sa kaniyang telepono. Ilang segundo siyang nakatitig doon, saka siya nag-type ng dalawang simpleng salita.[Tapos na.]Pagkapadala niya, agad niya iyong binura at ibinalik ang cellphone sa dati nitong puwesto sa may bedside table, na para bang walang nangyari.Tama
Tumingin si Kerstyn sa bakanteng silid at dahan-dahang kinagat ang ibabang labi. Kung tutuusin, mas marami na siyang pinagdaanan noon, mas mabibigat, mas masakit, mas nakakababa ng loob kaysa rito. Ngunit sa pagkakataong ito, malinaw niyang naramdaman ang isang mahabang asim na dumaan sa puso niya,







