LOGINHindi na pinansin ni Fierra ang mga tao sa likuran niya. Ayaw na niyang manatili roon kahit isang segundo pa. Tahimik siyang dumaan sa pagitan ng mga bodyguard at diretsong naglakad palabas ng villa.“Fierra, wait!”Wala siyang pakialam.Kasunod niya, agad ding naglakad si Jaelan. Hindi siya nag-aks
Ang dark gray na suit ay akmang-akma sa malapad niyang balikat, makitid na baywang, at mahahabang binti. Dahil nakatalikod sa liwanag, bahagyang natatabingan ng anino ang kanyang mukha, kaya hindi agad makita nang malinaw ang kanyang mga katangian.Ngunit hindi iyon naging hadlang upang maramdaman n
Nagkunwari si Fiona na hindi niya narinig ang pangungutya sa tinig ng kapatid. Sa halip, ngumiti siya nang malumanay at pilit na pinanatili ang inosenteng ekspresyon sa mukha.“Ate kita. Natural lang na may gawin din ako para sa’yo.”Hindi na hinintay ni Fardo na makasagot si Fierra. Agad niyang sin
Para sa kanila, hindi siya anak. Isa lamang siyang piyesa sa isang kasunduang maaaring pagkakitaan.Mabuti na lamang at matagal nang nawala kay Fierra ang anumang inaasahan niya mula sa pamilyang ito. Kung hindi, baka sa isang iglap ay bumalik na naman ang bigat na matagal niyang pinilit takasan, an
Napangiwi si Fierra sa sakit nang lalong humigpit ang kamay sa kanyang pulso. Ngunit hindi siya umimik. Alam niyang kahit sumigaw siya sa sakit, wala rin itong maidudulot.Sa paningin ng kanyang ama, ang pag-iyak niya ay kahinaan lamang. At ayaw niyang bigyan ito ng kasiyahang makita siyang nasasakt
“May gana ka pang magtanong?!”Sa sandaling mabanggit ang tungkol sa nangyari, tuluyang sumiklab ang galit ni Fardo. Namula ang kanyang mukha habang nanginginig ang kamay na mariing itinuro kay Fierra.“Kaninang madaling-araw, dumating dito si Gloria kasama ang ilang tao! Pinagalitan niya ako at ang
Napakalapit nila, halos magdikit ang hininga. Bigla niyang naalala ang sinabi nito noon.Sa sandaling iyon, mas naunawaan niya ang uri ng pagmamahal ni Kian. Gusto nitong umasa siya sa kanya. Kahit magtampo, magalit, o magpabebe, basta totoo ang emosyon niya, tatanggapin niya lahat.Kaya tumango siy
Sa isang sulyap lang, nakilala na agad ni Kerstyn kung sinu-sino ang mga taong iyon.Si Christine, ang tinatawag na first love ni Dwyn, ang babaeng minsang minahal at hindi kailanman lubusang nakalimutan. At ang lalaking kasama niya, walang iba kundi ang kapatid niyang si Christian.Ang hindi mainti
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to







