LOGINNakatayo lamang si Adrian na tila naging rebulto sa kinatatayuan niya. Hindi maalis ang tingin niya sa p***ong bahagyang nakabukas, kung saan ilang sandali lamang ang nakalipas ay nakita niyang inilalayo ni Jaelan si Fierra mula sa kanya. Tumagos ang liwanag mula sa pasilyo sa makitid na siwang ng p
Iba na ang lahat ngayon.Noon, sa tuwing nagtatalo sila o nagkakaroon ng tampuhan, nagagalit si Fierra, umiiyak, at kung minsan ay hindi siya kinakausap nang ilang araw. Ngunit kahit gaano ito kagalit, palagi pa ring may ningning sa mga mata nito, isang uri ng pagtitiwala at pag-asa na nagsasabing a
Pagdating ni Jaelan sa tapat ng silid ni Fierra, agad niyang napansin ang bahagyang nakabukas na p***o. Ngunit nang sumilip siya sa loob at makita ang nangyayari, biglang nagdilim ang kanyang mukha. Sa isang iglap, nawala ang natitirang pagpipigil sa kanyang ekspresyon.Mahigpit na nakayakap si Adri
“Adrian.” Mahinahon ang tinig niya, ngunit malamig at walang puwang para sa pag-asa. “Sinabi ko na sa iyo, may asawa na ako.”“Alam ko.” Hindi nagpatinag si Adrian. Nanatili ang mga mata niya sa mukha ni Fierra, na para bang pilit niyang hinahanap doon ang anumang palatandaang magpapatunay na nagsis
Maraming beses na niyang naisip kung ano ang magiging reaksiyon niya kapag muli niyang nakita si Adrian. Magagalit ba siya? Makakaramdam ba siya ng matinding poot? Mananatili ba siyang walang pakialam, o tuluyan niya itong hindi papansinin na para bang isa lamang itong estranghero?Ngunit ngayong ka
‘May asawa raw siya?’Mapait siyang napatawa sa isip, bagaman walang anumang saya sa kaniyang ekspresyon.Gusto niyang malaman kung sino ang tinutukoy nitong asawa. Gusto niyang makita kung sino ang babaeng iyon na tila sapat ang kapangyarihan upang tanggihan siya ni Jaelan nang walang pag-aalinlang
“Parang ‘sowing discord’ ito sa Thirty-Six Stratagems, ’di ba?” Sandaling nag-isip si Wendy. Kung siya ay isang tagalabas na walang alam sa loob ng laro, malamang ay maniniwala talaga siya sa palabas na ito. Masyadong malinis, masyadong eksakto, parang isang maingat na itinanim na bitag.Ngunit may
“Ayos lang ’yan, isipin mo na lang na practice,” mahinahong sabi ni Kian habang mahigpit ngunit protektado niyang hinawakan ang baywang ni Kerstyn. “Kung balang araw magtatayo ka rin ng sarili mong kumpanya, tiyak na makakaharap ka ng ganitong klase ng gulo. Mas mabuting matutunan mo na ngayon kung
Hindi nangahas si Noah na magpakita ng kahit anong kakaiba sa harap ni Kian. Pinilit niyang ngumiti. “Siyempre, wala akong tutol.”Kaya’t sabay-sabay silang lumipat patungo sa opisina ni Noah. Maayos at elegante ang interior, eksakto sa imahe niyang palaging ipinapakita.Naglibot ang tingin ni Kian.
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The







