เข้าสู่ระบบKakahanap pa lamang niya sa katotohanan tungkol sa kanyang pinagmulan. At ngayon, wala na siya.Tuluyang nanghina ang mga tuhod ni Sylvie. Kung hindi siya hawak ni Caelan, marahil ay tuluyan na siyang bumagsak sa lupa.Nakita ni Caelan ang sakit sa kanyang mga mata. Alam niyang hindi na niya kayang
“Dad…”Napatingin ito sa kanya.“Ako si Sylvie. Anak mo ako, pero hindi ako si Mama. Hindi ako si Liddy.” Pinilit niyang ngumiti kahit nanginginig ang kanyang puso. “Kaya, please… hayaan mo na akong umalis.”Hindi na niya hinintay ang sagot nito. Lumapit siya at niyakap si Samir sa baywang, saka isi
Hindi sumuko si Sylvie. Sa kabila ng panghihina ng katawan at hapdi sa mga pulso niya, pilit niyang hinanap ang anumang maaaring gamitin para makatakas. Napadako ang paningin niya sa isang plorera sa ibabaw ng mesa. Agad siyang nakaisip ng paraan.Dahan-dahan niyang itinulak ang upuan palapit sa mes
Dahan-dahan siyang tumayo at kunwari'y iniunat ang kaniyang mga braso at balikat. Pilit niyang itinago ang kaba habang palihim na sinusuri ang paligid. Kailangan niyang makaalis sa lugar na ito sa lalong madaling panahon. Hindi niya alam kung kailan muling magbabago ang isip ni Samir, kaya bawat seg
Napatingin si Sylvie sa kaniya nang may matinding pag-iingat.Habang pinagmamasdan niya ang lalaking nasa harapan niya, bigla niyang naalala ang mga misteryosong datos tungkol sa mga eksperimento ng kaniyang ina. Naalala niya ang mga bagay na ilang beses nang pilit niyang pinagdugtong-dugtong ngunit
Natigilan si Sylvie na para bang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid. Matagal siyang nakatitig kay Samir, ngunit tila hindi niya kayang iproseso ang mga salitang narinig niya. Ang kaniyang isipan ay tuluyang nablangko, habang ang isang tanong ay paulit-ulit na umaalingawngaw sa kaniyang ulo
Sa bawat kataga ni Vaiana, parang kinakaladkad si Lucille pababa sa alikabok ng kabiguan. Nag-bleach ang mukha ni Lucille at ang kanyang galit ay namutawi. Ngunit muli niyang pinipilit na magpigil, nagsalita siya ng malamig, “You don’t have to be happy. Even you are his wife, he has never recognize
Si Kyro ay nag-isip saglit, ngunit nagdesisyon pa rin siyang sumama kay Jamila. "Sige, samahan kita," sabi niya.Naiwan si Vaiana, at wala siyang balak na manatili sa pribadong kwarto at makipagkita nang harapan sa assistant ni Jamila. Lalo na’t naiisip niya na ang handaan para sa buong buwan ng ana
Pinatay ni Vaiana ang makina ng kotse at tahimik na naghintay habang papalapit si Lucille.Bitbit ni Lucille ang dalang pagkain at may malamig na ngiti sa labi. “Bakit hindi ka pumasok? Nahihirapan ka bang makita akong kasama si Kyro?” may halong panunuya ang boses nito.Tahimik lang si Vaiana, saka
At dito na nagsimula ang panibagong yugto ng kaguluhan.Nang makita ni Kyla si Lucille, agad siyang napahinto. Maayos ang makeup sa mukha, at may mga mamahaling alahas sa leeg at mga kamay nito. Sa ayos pa lang ni Lucille, litaw na litaw na ang karangyaan at pagiging isang tunay na "senyorita."Isan







