LOGINHindi niya napigilang mamula. Uminit ang kanyang mga pisngi hanggang sa mga tainga, at pakiramdam niya'y para siyang inilapit sa naglalagablab na apoy. Hindi niya alam kung paano haharapin ang biglang paglapit nito, lalo na't tila wala itong balak na umatras.“I…” Mahina siyang nagsalita, ngunit aga
“Fierra, asawa mo ako.”Sandali siyang tumigil bago nagpatuloy, bahagyang bumaba ang tinig ngunit nanatiling mariin ang kanyang mga salita. “Ibinigay ko sa iyo ang emergency number ko para magamit mo kapag may nangyaring hindi maganda. Hindi iyon para itago mo lang sa cellphone mo.”Dahan-dahang nag
Pagkabukas ng p***o ng silid sa ospital, nakita ni Jaena si Fierra na nakasandal sa ulunan ng kama habang hawak ang cellphone sa kaliwang kamay. Walang gana itong nag-i-scroll sa screen, tila sinusubukang magpalipas ng oras habang naghihintay na may mangyari.Nang marinig ang pagbukas ng p***o, agad
“Kuya, hindi naman ako uminom—”“Kung sinasabi kong nakainom ka, ibig sabihin, hindi ka dapat magmaneho.”Hindi na siya binigyan ni Jaelan ng pagkakataong magpaliwanag. Binuksan na nito ang p***o sa driver's seat at bago sumakay ay bahagya siyang nilingon.“Sumakay ka na. Ako na ang maghahatid sa iy
Ibinigay ni Fierra ang pangalan ng ospital. Ilang ulit pa siyang pinaalalahanan ni Jaena na huwag munang masyadong gumalaw at hintayin siya roon. Pagkatapos, agad nang pinatay ng babae ang tawag upang makapaghanda sa pag-alis.Nang mailapag ni Fierra ang cellphone sa mesa, saka lamang siya nakapagpa
Nang makita niya ang pangalang Jaelan, natigil ang kanyang daliri sa ibabaw ng screen.Matagal siyang nag-alinlangan. Hindi niya alam kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kaba sa simpleng pagtawag sa sarili niyang asawa. Marahil ay dahil sa mga nangyari kamakailan, o marahil ay may bahagi sa kanyan
Ayaw pa ring sumama ni Jamila. Wala nang ibang magawa ang mga pulis kundi tumawag ng karagdagang tauhan para tuluyang maihatid si Jamila sa presinto.Dalawang babaeng pulis ang lumapit at walang pasabi na tinulungan si Jamila na tumayo. Mahigpit nilang hinawakan ang kanyang mga braso, hindi na siya
Matagal na tumitig si Vaiana sa pulang marka ng lipstick sa kwelyo ng polo ni Kyro. Wala halos bakas ng emosyon sa kanyang mukha, pero sa loob-loob niya, may gumuguhong katahimikan. Alam niyang kapag lumalabas si Kyro para sa mga social gatherings, hindi maiiwasang may mga babaeng dumikit, lumandi,
“Ma’am…”Mahinang sabil ng assistant ni Josephine, halatang puno ng hinanakit ang kanyang boses.Ngunit nanatiling kalmado si Josephine habang sinagot ito, “Kung nasaan ako ngayon, hindi ako umabot dito nang walang pinagdaanan. Kung walang nanonood ng mga palabas ko, kung hindi man ako kasing sikat
Sa kabila ng lahat ng pagbabago, patuloy pa rin siyang magpapakita ng malasakit.Si Anna, sa kanyang kalungkutan, ay nagpatuloy, "Alam kong malaki ang negosyo ng pamilya mo, at marami dyan na gustong magpakasal sa’yo." Ang tinig ni Anna ay malumanay ngunit puno ng pag-aalala. “You’ve been kind to Va







