เข้าสู่ระบบNapayuko si Fierra. Sandali siyang nag-alinlangan, hindi malaman kung dapat ba niyang itama ang maling akala ng kaibigan o hayaan na lamang muna ito. Sa huli, pinili niyang huwag nang makipagtalo. Bahagya siyang tumango at sinabayan ang hakbang ni Jaena.“Sige,” mahinahon niyang sagot.Sa loob-loob
Bahagyang kumunot ang noo ni Jaelan. “Kakain lang.”Habang nagsasalita, mahinahon niyang inayos ang pagkakalagay ng isang kamay sa kaniyang baywang. Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin sa may-ari ng restaurant, na para bang wala siyang nakikitang kakaiba sa pagdating niya.“Pero may narinig akon
Nagulat si Fierra sa biglang sigaw ni Jaena. Dali-dali siyang nagtangkang kumawala sa pagkakahawak ni Jaelan, ngunit dahil hindi pa lubusang bumabalik sa normal ang pakiramdam niya matapos ang mabilis na biyahe, muli siyang nawalan ng balanse at muntik nang bumagsak.Agad siyang inalalayan ni Jaelan
Sa mga bisig ni Jaelan, nakaramdam siya ng kapanatagan na hindi niya inaasahang mararanasan mula sa lalaking madalas magpakita sa kaniya ng malamig na pakikitungo. Para bang, kahit sandali lamang, hindi niya kailangang harapin nang mag-isa ang lahat ng kaniyang kinatatakutan.Hindi niya namalayang l
“Ano'ng ginagawa mo rito?” tanong niya, hindi maitago ang pagtataka sa tinig.“Bawal ba?” malamig na sagot ni Jaelan.Nakatitig lamang ito sa harap, walang bahid ng interes sa mukha na para bang hindi man lang nito kailangang tingnan si Fierra upang sagutin ang tanong niya.Napatigil ang babae. Sagl
Pagkatapos ibaba ang tawag ni Marlon, huminga muna nang malalim si Fierra bago inayos ang laman ng kaniyang backpack. Nang masigurong wala siyang naiwan, sumabay siya sa mga estudyanteng palabas ng campus matapos ang evening self-study nila.Habang naghihintay sa gilid ng kalsada kay Marlon, biglang
Hindi alam ni Avi kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kaunting awa kay Kian. Parang may kung anong lungkot na hindi niya maipaliwanag, kaya sa halip na magbiro, seryoso niyang iminungkahi, “Kung talagang gusto mo si Kian… maybe you should try accepting him.”Sa buong Nancheng District, bihira ang
Mabilis na inilabas si James mula sa silid. At si Xeline, tahimik na umupo sa isang sulok, piniling manatiling isang anino sa likod ng lahat.Nang makita ni Dwyn na halos magdikit na ang noo at tainga nina Kerstyn at Kian, habang si Avi ay sadyang lumalayo sa kanya, bahagya siyang sumipol na may hal
“Wala,” sagot ni Avi, pilit magaan ang tono para mapanatag siya. “Kinulong lang niya ako rito. Sinigawan ko siya, binasag ko ang buong kwarto, wala rin siyang nagawa.”Para mas mapaluwag ang loob ni Kerstyn, tinawag pa ni Avi ang helper at nagpa-prepare ng pagkain.Wala talagang gana si Kerstyn, ngu
Napakalapit nila, halos magdikit ang hininga. Bigla niyang naalala ang sinabi nito noon.Sa sandaling iyon, mas naunawaan niya ang uri ng pagmamahal ni Kian. Gusto nitong umasa siya sa kanya. Kahit magtampo, magalit, o magpabebe, basta totoo ang emosyon niya, tatanggapin niya lahat.Kaya tumango siy







