Se connecter“Aling Sita…” nanginginig ang boses ni Sylvie habang unti-unting bumabagsak ang mga luha sa kanyang pisngi. “Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin?”Bahagya siyang napailing, at hindi na niya napigilang humagulgol.“Sa loob ng lahat ng mga taon na iyon, akala ko ako ang pumatay kay Mama. Araw-araw ako
Ngunit sa kabila ng malabong liwanag ng dapithapon, agad na nakilala ni Sylvie ang taong iyon.Nanigas siya.“Aling Sita…”Simple lamang ang suot ng matanda. Nakasuot ito ng lumang asul na coat na halatang ilang beses nang nalabhan, dahilan upang tuluyan nang kumupas ang dating kulay nito. Pumuti na
Pagkatapos nilang kumain, magkasamang sumakay sina Sylvie at Caelan sa kotse. Tahimik na hinawakan ni Caelan ang manibela habang unti-unting umaandar ang sasakyan palabas. Sa simula, pamilyar pa sa kanila ang tanawin, matataas na gusali, mataong kalsada, at mga establisimyentong sunod-sunod na nagla
Tahimik ang naging almusal ng dalawa. Ngunit habang kumakain, halatang may iniisip si Caelan. Ilang beses niyang sinulyapan si Sylvie bago tuluyang nagsalita.“May nalaman ako tungkol sa isang babaeng nagngangalang Aling Sita.”Agad na bahagyang natigil ang kilos ni Sylvie. Itinaas niya ang kanyang
Marahil ay masyadong matagal at masyadong matindi ang kanyang pagtitig dahil biglang gumalaw si Caelan. Bago pa niya maibalik ang kanyang kamay, nahuli na siya nito.Hinawakan ni Caelan ang kanyang kamay at marahang inilagay iyon sa kanyang Adam's apple.“Kung gusto mong hawakan, hawakan mo lang.”B
“Noong pinili mong lokohin ako para kay Cynthia, naisip mo ba ang nararamdaman ko? Kahit isang beses ba, naisip mo kung gaano kasakit para sa akin na makita kang unti-unting lumalayo?”Napayuko si Vince.“Hindi lang iyon,” patuloy ni Sylvie, at ngayon ay mas ramdam na ang pait sa kanyang boses. “Noo
“Dad, no! Kaya ko naman po. At saka, gabi na rin po. Bukas po ay makakauwi na ako, magpahinga na po kayo. Hindi niyo na po kailangan akong samahan. Hindi ko rin po pwedeng iwanan si Oliver dito,” mahaba niyang paliwanag. Si Oliver naman ay tila naputol ang buntot, hindi niya alam ang sasabihin lalo
Chapter 37:***Habang binabagtas ng kotse ang kalsada, halos hindi mapakali si Kienna. Kanina pa siya nakatitig kay Oliver na seryosong nagmamaneho, pero imbes na lumamig ang loob niya, lalo lamang siyang uminit sa inis.“Oliver! Where are you taking me?” madiin niyang tanong, halos gusto niyang su
Nagulat si Ramon sa narinig mula kay Mark. “That’s a good thing,” sagot niya, ngunit may halong pag-aalala ang tono. “It’s just that… alam mo naman ang anak kong ‘yon, matigas ang ulo. I don’t know if he’ll agree.”Alam niyang mahirap pilitin si Oliver. Ngayon, pumapayag na si Tina, ngunit kung mism
Napakunot ang noo ni Oliver. Akala niya’y hindi matutuwa ang dalaga at magpupumilit. Great, isa pa palang clingy na babae. " Yes. Didn’t you hear me clearly the first time?” Hindi napigilan ni Tina na mapairap ang mga mata sa sobrang inis sa tono ni Oliver. "Oliver, mukhang mali na sa akin mo ito k







