MasukNapangisi si Sylvie. Tama ang hinala niya.Matagal nang alam ni Cynthia na buntis siya. Kung hindi, imposibleng ganoon na lamang ang kumpiyansa nitong magsabi ng mga salitang tila nagpapatawad sa kanya bago ito bumagsak. At kung tunay ngang kay Vince ang bata, bakit hindi nito ginamit ang pagbubunti
“Sa tingin ko kailangan nating mag-usap nang tayong dalawa lang. What do you think?”Malamig at makahulugan ang tingin ni Sylvie. May kung anong banta sa mga mata niyang agad na nagpatahimik kay Cynthia.Ngunit bago pa man ito makasagot, agad na tumutol ang mga magulang ni Cynthia.“Hindi.”Hindi si
Napabuntong-hininga si Marlon. Sa kabila ng galit na nararamdaman niya kay Sylvie, hindi niya maiwasang maawa kay Cynthia na nakahiga sa kama at mukhang napakahina matapos ang nangyari.“Cynthia, masyado kang mabait. Alam mo bang muntik nang mawala ang anak mo dahil sa kanya?”Bahagyang nangilid ang
“Cynthia…magkaka-anak na ba talaga tayo?”Bahagyang natigilan si Cynthia sa tanong. Saglit siyang nagkunwaring nahihiya bago dahan-dahang tumango. Sa simpleng kilos na iyon, lalong sumilay ang saya sa mukha ni Vince. Para bang sa isang iglap, nakalimutan na niya ang lahat ng nangyari bago iyon.“Kun
Napansin ni Madam Donela ang kanyang katahimikan at bahagyang ngumiti.“Kung ganoon, wala pa tayong sapat na ebidensya para husgahan si Sylvie.”Pagkatapos ay bumaling siya kay Marlon.“Dahil napakakatiyak ninyong lahat na si Sylvie ang may kasalanan, bigyan natin siya ng pagkakataong marinig ang pa
Sa emergency room, sunod-sunod na dumating sina Vince, Madam Donela, at ang mga magulang ni Sylvie. Halos sabay-sabay silang nagmadaling pumunta roon matapos malaman ang nangyari.Pagkakita pa lamang ni Marlon kay Sylvie, agad na nagdilim ang mukha nito. Mabilis siyang lumapit at galit na galit na h
Sumunod agad si Francine, “Ah, okay po.” Ngunit bago siya makalayo, muling nagsalita si Kyro. Matalim ang kanyang tingin habang pinipigil ang sarili. “I’m not used to drinking coffee made by someone else.” Biglang napatigil si Francine, nakabitin sa ere ang kilos. Ngunit si Vaiana, hindi natinag.
Patuloy pa rin ang ngiti sa mukha ng lalaki. Magaan ang kanyang boses habang nagsalita."Napadaan lang ako. Dinala ko ito para sa’yo."Mabilis namang sumimangot si Liddy at sinuklian siya ng malamig na tawa. "Ang tinatawag mong nadaanan lang ay bulaklak?""Oo," walang pag-aalinlangang sagot ng lalaki
Matapos iyon, bigla niyang binawi ang braso at iniwan si Kyro nang hindi man lang lumilingon.Hindi siya hinabol ni Kyro. Pero hanggang sa likod niya, nakadikit pa rin ang tingin ni Kyro, tigin ng damdaming hindi niya maipaliwanag.Kakabukas pa lang ni Kyro ng sigarilyo nang biglang tumunog ang cell
Sa bawat kataga ni Vaiana, parang kinakaladkad si Lucille pababa sa alikabok ng kabiguan. Nag-bleach ang mukha ni Lucille at ang kanyang galit ay namutawi. Ngunit muli niyang pinipilit na magpigil, nagsalita siya ng malamig, “You don’t have to be happy. Even you are his wife, he has never recognize







