MasukHindi na pinansin ni Fierra ang mga tao sa likuran niya. Ayaw na niyang manatili roon kahit isang segundo pa. Tahimik siyang dumaan sa pagitan ng mga bodyguard at diretsong naglakad palabas ng villa.“Fierra, wait!”Wala siyang pakialam.Kasunod niya, agad ding naglakad si Jaelan. Hindi siya nag-aks
Ang dark gray na suit ay akmang-akma sa malapad niyang balikat, makitid na baywang, at mahahabang binti. Dahil nakatalikod sa liwanag, bahagyang natatabingan ng anino ang kanyang mukha, kaya hindi agad makita nang malinaw ang kanyang mga katangian.Ngunit hindi iyon naging hadlang upang maramdaman n
Nagkunwari si Fiona na hindi niya narinig ang pangungutya sa tinig ng kapatid. Sa halip, ngumiti siya nang malumanay at pilit na pinanatili ang inosenteng ekspresyon sa mukha.“Ate kita. Natural lang na may gawin din ako para sa’yo.”Hindi na hinintay ni Fardo na makasagot si Fierra. Agad niyang sin
Para sa kanila, hindi siya anak. Isa lamang siyang piyesa sa isang kasunduang maaaring pagkakitaan.Mabuti na lamang at matagal nang nawala kay Fierra ang anumang inaasahan niya mula sa pamilyang ito. Kung hindi, baka sa isang iglap ay bumalik na naman ang bigat na matagal niyang pinilit takasan, an
Napangiwi si Fierra sa sakit nang lalong humigpit ang kamay sa kanyang pulso. Ngunit hindi siya umimik. Alam niyang kahit sumigaw siya sa sakit, wala rin itong maidudulot.Sa paningin ng kanyang ama, ang pag-iyak niya ay kahinaan lamang. At ayaw niyang bigyan ito ng kasiyahang makita siyang nasasakt
“May gana ka pang magtanong?!”Sa sandaling mabanggit ang tungkol sa nangyari, tuluyang sumiklab ang galit ni Fardo. Namula ang kanyang mukha habang nanginginig ang kamay na mariing itinuro kay Fierra.“Kaninang madaling-araw, dumating dito si Gloria kasama ang ilang tao! Pinagalitan niya ako at ang
Tumingin siya kay Kienna, galit at poot ang nasa mga mata. “Kahit kailan, hindi mo siya makakalimutan, don’t you?”“No, Irish. Kahit ikasal man si Kienna, wala na sa akin ‘yon. Dahil I am not like you! You’re crazy, you can’t move on! Kaya itigil mo na ito.” giit ni Bryan. “Hinding-hindi kita kayang
“So ginagamit mo si Kian?”“Mmm.”Dumulas nang marahan ang daliri ni Kerstyn sa malamig na salamin, nag-iiwan ng guhit. “Why not? He can use me… so I can use him too.”Sa kabilang linya, natahimik si Avi nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. “Kerstyn… that’s Kian. Five years older lang siya sa
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c







