LOGINNapangisi si Sylvie. Tama ang hinala niya.Matagal nang alam ni Cynthia na buntis siya. Kung hindi, imposibleng ganoon na lamang ang kumpiyansa nitong magsabi ng mga salitang tila nagpapatawad sa kanya bago ito bumagsak. At kung tunay ngang kay Vince ang bata, bakit hindi nito ginamit ang pagbubunti
“Sa tingin ko kailangan nating mag-usap nang tayong dalawa lang. What do you think?”Malamig at makahulugan ang tingin ni Sylvie. May kung anong banta sa mga mata niyang agad na nagpatahimik kay Cynthia.Ngunit bago pa man ito makasagot, agad na tumutol ang mga magulang ni Cynthia.“Hindi.”Hindi si
Napabuntong-hininga si Marlon. Sa kabila ng galit na nararamdaman niya kay Sylvie, hindi niya maiwasang maawa kay Cynthia na nakahiga sa kama at mukhang napakahina matapos ang nangyari.“Cynthia, masyado kang mabait. Alam mo bang muntik nang mawala ang anak mo dahil sa kanya?”Bahagyang nangilid ang
“Cynthia…magkaka-anak na ba talaga tayo?”Bahagyang natigilan si Cynthia sa tanong. Saglit siyang nagkunwaring nahihiya bago dahan-dahang tumango. Sa simpleng kilos na iyon, lalong sumilay ang saya sa mukha ni Vince. Para bang sa isang iglap, nakalimutan na niya ang lahat ng nangyari bago iyon.“Kun
Napansin ni Madam Donela ang kanyang katahimikan at bahagyang ngumiti.“Kung ganoon, wala pa tayong sapat na ebidensya para husgahan si Sylvie.”Pagkatapos ay bumaling siya kay Marlon.“Dahil napakakatiyak ninyong lahat na si Sylvie ang may kasalanan, bigyan natin siya ng pagkakataong marinig ang pa
Sa emergency room, sunod-sunod na dumating sina Vince, Madam Donela, at ang mga magulang ni Sylvie. Halos sabay-sabay silang nagmadaling pumunta roon matapos malaman ang nangyari.Pagkakita pa lamang ni Marlon kay Sylvie, agad na nagdilim ang mukha nito. Mabilis siyang lumapit at galit na galit na h
Napakalapit nila, halos magdikit ang hininga. Bigla niyang naalala ang sinabi nito noon.Sa sandaling iyon, mas naunawaan niya ang uri ng pagmamahal ni Kian. Gusto nitong umasa siya sa kanya. Kahit magtampo, magalit, o magpabebe, basta totoo ang emosyon niya, tatanggapin niya lahat.Kaya tumango siy
Sa isang sulyap lang, nakilala na agad ni Kerstyn kung sinu-sino ang mga taong iyon.Si Christine, ang tinatawag na first love ni Dwyn, ang babaeng minsang minahal at hindi kailanman lubusang nakalimutan. At ang lalaking kasama niya, walang iba kundi ang kapatid niyang si Christian.Ang hindi mainti
“Tama.” Hindi man lang siya nagtanong kung paano nito nalaman. “I’m eating out with friends.”“Via?”“Oo.”Bahagyang tumigil si Kian doon, pero hindi nagkomento. “Kailan ka matatapos? I’ll send someone to pick you up.”“Restaurant One kami.” Panlabas, kalmado ang ekspresyon ni Kerstyn, pero ang tini
Agad na itinabing ni Via ang katawan niya kay Kerstyn, para protektahan ito. Nakapulupot ang mga braso niya sa dibdib, at lantad ang pagkainip sa boses.“Bernard, gusto kong bilhin ang shares ng Lozada Corp.. Bakit mo dinadamay si Kerstyn?”“Alisin muna natin ang usapang acquisition.” Malamig ang to







