INICIAR SESIÓNJILLIAN POV Mabilisang ligo lang naman ang ginawa ko. Suot ang bathrobe, lumabas ako ng banyo, at napahinto ako sa kinatatayuan nang hindi lang si Mommy ang nadatnan ko sa silid. May iba pang mga taong hindi ko kilala, abalang-abala sa kung anu-anong dala nila. “Ma, ano ito?” nagtataka kong tanong. Napalingon ako sa pinto. Nasaan na ba si Ralph? Bakit may mga estranghero sa loob ng silid na ito? “Mga staff ko sila. Si Clara, hairstylist ko, si----” “Ma----” putol ko agad. Hindi na kailangang ipakilala pa. Halata namang mga staff niya ang mga ito. Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit nandito sila. “Nasaan po ba si Ralph?” tanong ko, bahagyang naiirita na. Hindi pa kasi talaga ako ready na humarap sa kahit kani-kanino eh. Wala akong gana. Ang gusto lang naman sana ay mapag-isa at wala akong ibang gustong makita at makasama kundi si Ralph lang. Pero nasaan nga ba ang lalaking iyun? “Nasa labas. At kung ayaw mong ma-late sa pupuntahan natin, maupo ka na diyan para mas
JILLIAN POV Hindi ko inaasahan na mabubusog ako sa simpleng dinner na pinagsaluhan naming dalawa ni Ralph. Hindi ko din akalain na sa simpleng pag-uusap namin, kahit papaano, gumaan ang puso ko Mas masarap pala ang ganito at ngayun ko lang tuluyang napatunayan na mas okay pala na huwag magkulong sa silid kapag masama ang loob. Mas lalong nakaka-depress iyun "What do you want for your dessert, Sweetheart?" malambing na tanong nitong si Ralph sa akin. Kunwari, saglit akong nag-isip bago tumingin sa dessert counter "Strawberry cheesecake." sambit ko. "Alright, dito ka lang at ikukuha kita.." sambit nito at mabilis na itong naglakad patungo doon Nang mag-isa na lang ako sa table hindi ko maiwasan na magulat nang mula sa pintuan ng restaurant, napansin kong naglalakad papasok ang walang iba kundi si Donnabelle Davis. Anak siya nila Ate Jeann at Kuya Drake. Kapatid ni Russell Davis. Naglalakad ito palapit sa akin kaya naman, wala sa sariling napatayo ako., "Donna." mahina ko
JILLIAN POV AKALA ko, magiging okay na ako pero hindi pala. Habang lumilipas ang mga araw, alam kong hindi pa rin ako nakaka-moved-on sa matinding dagok na nangyari sa buhay ko. Hindi ganoon kadaling mawala ang sakit dulot ng pagkawala ng baby sa sinapupunan ko pero kahit ano ang kumbinsi ko sa sarili ko na magiging okay ako, alam kong hindi eh. "Jillian, umiiyak ka na naman? Sinabi sa akin kanina ni Mommy na hindi ka na naman daw kumain na lunch?" malambing ang tono ng boses na tanong ni Ralph sa akin Kakarating lang nito galing sa trabaho at nadatnan niya akong nakasandal sa headboard ng kama. Tahimik na lumuluha "Ralph, sorry....hindi kasi ganoon kadali ang lahat na tangapin ang katotohanan eh." mahina kong sambit. "Sweetheart, I know pero isang buwan na ang lumapas. Masakit, oo, pero kailangan na nating tangapin iyun." seryoso nitong sambit. Hindi naman ako nakaimik. Tahimik kong pinunasan ang luha mula sa aking mga mata. Naiintindihan ko naman na hindi lang ako n
JILLIAN POV Kagaya ng plano, sa mansion Villarama ako umuwi. Tinabla ko muna ang paanyaya ni Kuya Peanut. Oo, siya ang ama ko pero hindi naman ibig sabihin noon na mapagbibigyan ko kaagad ito sa hiling nito. Lalo na at masyado pang magulo ang lahat Ang gusto lang ngayun ay manahimik na muna. Na makasama sa palagi si Ralph dahil sa kanya lang talaga ako kumukuha ng lakas sa ngayun. Ang pagtatalo sa pagitan nina Mama Maureen, Kuya Peanut, at Ate Charlotte, hindi ko na alam kung saan humantong. Basta ang malinaw sa akin, hanggang sa makalabas kami ng ospital, nananatiling mabigat ang hangin sa pagitan nila. Bahala na sila lalo na at nasa tamang edad na sila para malaman kung ano ang tama at mali. Pagdating sa mansion, agad akong sinalubong ng mother-in-law ko. Mahigpit niya akong niyakap, parang nais iparamdam ang pagdamay sa nangyari sa amin. “Kamusta ka na, hija?” malumanay na tanong ni Mommy Veronica habang hinahaplos ang likod ko. “Huwag kang mag-alala… everything wil
JILLIAN POV “OH, wala na palang problema. Walang sama ng loob sa inyo si Jillian sa kabila ng pambabaliwala na ginawa mo sa kanya, kaya ayos na.” muling wika ni Mama Maureen, may halong diin sa bawat salitang binitiwan nito. Halatang handa pa itong makipaglaban sa pamamagitan ng debate. SAbagay, hindi biro ang pinagdaanan nito taops ang tunay kong ama ay nasa paligid ko lang naman pala. “Maureen--kasalanan mo naman talaga ito. Kung hindi ka nagsinungaling sa akin noon, sana noon ko pa nalaman na ako pala ang ama ni Jillian,” seryosong sagot ni Kuya Ralph, bakas ang pinipigilang galit sa kanyang mukha. “At ako pa talaga ang may kasalanan? Bakit? Hindi ko ba nabanggit sa iyo ang tungkol sa bagay na iyan, Peanut? Huwag ka nga diyang sinungaling. Sa takot mong baka hiwalayan ka ni Charlotte, ginawa mo ang lahat ng kasinungalingan. At noong sinabi ko na ikaw ang ama, hindi ba’t itinanggi mo?” mahabang litanya ni Mama Maureen, halos manginig ang boses sa galit at hinanakit. Hindi
JILLIAN POV "NAGKITA ulit tayo, Charlotte?" wika ni Mama Maureen kay Ate Charlotte. Bigla tuloy akong kinabahan. Si Kuya Peanut naman, halatang biglang naging alerto Dalawang babae na naging magkaribal sa iisang lalaki noon. At hangang ngayun, alam kong hindi pa rin nakakalimutan ang mga alaala ng nakaraan "Ralph, baka naman, mag-away sila." pabulong kong bigkas kay Ralph. Kahit ako, kinakabahan din eh. Paano na lang kaya kung magpang-abot ang dalawa? Wala pa naman akong lakas para umawat. "Oo nga eh...akala ko pa naman, hindi ka na makakalabas. Akala ko talaga sa kulungan ka na mabubulok!" wika naman ni Ate Charlotte. "No! Ikaw na din ang nagsabi noon na ang masamang damo ay matagal mamatay. Well, huwag kang matakot at huwag ka ding mag-alala. Hindi na ako interesado kay Peanut kaya ipagpalagay mo ang kalooban mo.'" seryosong sagot naman ni Mama Maureen. "Tsk, kahit pa landiin mo ulit ang asawa ko, hindi ka na niyan papatulan." mataray na sagot naman ni Charlotte
CASSANDRA 'CASSY' POV HALOS isang linggo pa kaming nanatili ng Cebu bago nagpasyang sabay na lang kaming dalawa ni Neilson na bumalik ng Manila Sa loob ng isang linggo na magkasama kaming dalawa ni Neilson, mas lalong naging mainit ang pagsasama namin. Mas lalo naming kinilala ang isa't isa at
CASSANDRA 'CASSY' VILLARAMA POV '"CASSY, boto sa iyo ang Lolo ko para maging asawa kita, pwede bang totohanin na lang natin ang lahat? I mean..pwede bang kalimutan natin ang contract at magsama tayo bilang tunay na mag-asawa pagkatapos ng kasal natin? I think, sa maiksing oras na magkasama tayo,
CASSANDRA 'CASSY' VILLARAMA "Manang, umalis na ba ang Sir mo?" tanong ko kay Manang pagkapasok ko pa lang ng dining area. Eksakto alas diyes na ng umaga at marami akong gagawin ngayung araw. Instead kasi na sa guest room ako mag stay, balak kong ipalinis ng maayos ang kabilang kwarto dahil iyun
CASSANDRA 'CASSY' VILLARAMA POV GRATEFUL pa rin ako sa lahat ng mga nangyari despite na kahit na naligaw kami sa daan kanina, hindi ko naman narinig na sinisisi ako nitong si Neilson. Bagkos nanatili pa rin itong kalmado ngayun. Nagawa din akong gisingin para kumain ng dinner which is plus poin







