LOGINJACQUELINE POV KAGAYA ng sinabi kanina ni Russell, kumain muna kami ng breakfast bago niya ako inihatid sa school. Tahimik lang kaming kumain kanina sa isang mamahaling café na malapit lang sa bahay kung saan kami nakatira. Hindi ko nga alam kung bakit dito pa kami sa café kumain ng agahan eh. Pwede naman na sana sa bahay. Ahhh, siguro, gusto niya talagang gumastos kaya ganoon. Baka wala nang mapaglagyan sa dami ng pera. Habang kumakain kami, hindi ko pa rin maiwasang mailang habang pinapanood siyang kumikilos. Napakaayos niya sa lahat ng bagay, mula sa paraan ng paghawak niya ng kutsara hanggang sa pagsubo at pagnguya. Samantalang ako, pakiramdam ko hanggang ngayon ay hindi pa rin ako sanay sa mundo niya. May pera si Daddy pero kagaya ng nasabi ko na, hindi ako lumaki sa karangyaan. Pagkatapos naming kumain, agad na din kaming bumalik ng kotse. Kagaya ng kahapon, agaw-pansin na naman ang ginamit niyang sasakyan. Ibang brand ng sports car na naman ang gamit niya. Hind
JACQUELINE POV KINABUKASAN, kagaya ng inaasahan, hirap na hirap akong bumangon sa kama. Pakiramdam ko, hindi ko maramdaman ang sarili kong balakang. Dagdagan pa ng kulang ako sa tulog. Sobrang inaantok ako at feeling ko nga, umiikot ang buo kong paligid. Pero, hindi ako pwedeng umabsent. Last week, isang linggo akong hindi pumasok sa school, kaya naman kahit na nahihirapan, pinilit ko ang sarili kong bumangon mula sa kama. Si Russell, mahimbing na natutulog sa tabi ko. Bahagyang nakatagilid habang yakap ang unan. Magulo ang buhok nito at halatang pagod at puyat. Sandali ko pa siyang pinagmasdan bago ako tuluyang tumayo. Napangiwi ako nang maramdaman ko ang pananakit ng katawan ko. Para akong binugbog magdamag. Napahawak pa ako sa may balakang ko habang dahan-dahang naglalakad papunta sa banyo. Pagkapasok ko roon, kaagad na rin akong naligo. Malamig na tubig ang ginamit kong panligo para kahit papaano ay magising ang diwa ko. Pagbagsak pa lang ng tubig sa katawan ko ay na
JACQUELINE POV HINDI ko na hinintay pa si Russell na lumabas ng banyo. Nang masiyahan ako sa ipinalit kong profile picture ko sa Facebook, nagpasya na akong tuluyang mahiga ng kama para matulog na Maaga pa ang pasok ko sa School kinabukasan. Isa pa, medyo late na din. Halos alas dose na kasi ng hatinggabi. Kaya, kailangan ko na talagang matulog Kaya lang, hindi ko alam kung ilang minuto pa lang akong nakaidilip nang maramdaman ko ang isang katatwang bagay. Ramdam ko ang lamig sa pang-ibabang bahagi ng katawan ko kasabay ng kiliti na nararamdaman ko sa aking buong pagkatao. Na para bang may kung sino ang dumidila sa------ Kahit na inaanotok, kaagad akong nagmulat ng aking mga mata at ganoon na lang ang pagkagulat ko nang makita ko si Russell Nakasusob siya sa pagitan ng aking hita habang hinahagod ng sarili niyang dila ang aking perlas "Ahhh...." hindi ko mapigilang ungol. "Russell, ano ang ginagawa mo. Ohhh! Ang sarap!!!" dagdag ko pa Wala sa sariling napakapit ako sa bedsheet
JACQUELINE POV “SALAMAT…” nahihiya kong wika kay Russell habang unti-unti kong ibinababa ang tingin ko sa sahig. Hanggang ngayon kasi, ramdam ko pa rin ang bigat ng naging usapan namin ni Daddy. Para bang bawat salitang binitiwan niya kanina ay nakadikit pa rin sa isip ko at paulit-ulit na tumatama sa dibdib ko. Mabuti na lang talaga at biglang dumating itong si Russell. Siguro, kung wala siya, baka tuluyan na akong napaiyak habang nakikipag-usap kay Daddy. Hindi ko na rin kasi alam kung paano pa ipapaliwanag ang side ko or kahit na magpaliwanag pa ako, alam ko naman na hindi maniniwala sa akin iyun. Para kay Daddy, si Aimee lang ang pinaka the best daughter niya. Ako, hindi nag-eexist sa buhay nila. Pakiramdam ko nga, kahit anong sabihin ko, mali pa rin ang tingin sa akin kaya useless din talaga na magpaliwanag. Wala sa sariling napatingin ako kay Russell at mabiliis din akong nag-iwas ng tingin nang mapansin kong nakatingin din siya sa akin habang nakasandal sa gilid ng
JACQUELINE POV Sa totoo lang, nakakapagod na. Sobrang nakakapagod nang palaging ako ang kailangang umintindi. Ako ang kailangang magpakumbaba. Ako ang kailangang tumahimik. Samantalang si Aimee, sapat nang umiyak ito para kampihan agad siya ng lahat. “Ano ang ginagawa mo? Give me that phone.” naaa ganoon akong sitwasyon nang bigla na lamang may umagaw sa hawak kong cellphone. Napasinghap ako sa gulat at agad na napatingin sa taong kumuha niyon. Ganoon na lamang ang pagkabigla ko nang makita ko si Russell na nakatayo sa aking harapan. Suot pa rin nito ang puting polo na bahagya nang nalulukot. Namumula ang mga mata nito at naamoy ko ang alak sa kanyang sistema. At habang tinititigan ko siya, kitang kita ko ang matinding galit sa mukha niya habang mahigpit na hawak ang cellphone ko. Nanlalamig ang kanyang mga mata habang nakatitig sa screen. At sa unang pagkakataon, nakita kong ganoon kagalit si Russell. “Mr. Torres, pinapaiyak mo ang asawa ko.” malamig ang tono ng bos
JACQUELINE POVPAGKADATING ko ng kwarto, kaagad akong dumirecho ng banyo. Pakiramdam ko kasi ay buong araw na nakadikit sa balat ko ang pagod at inis mula sa nangyari sa school. Pagkapasok ko sa loob, agad kong isinara ang pinto at sumandal sandali habang mariing ipinikit ang aking mga mata.Sobrang tahimik ng buong paligid. Tanging tunog lamang ng patak ng tubig mula sa gripo ang naririnig ko.Marahan akong napabuntong-hininga bago tuluyang kumilos. Isa-isa kong ginawa ang aking evening routine ko. Naghilamos, nagsipilyo, at nagbihis ng maluwag na pantulog---maluwanag na pajama at blouse. Pilit kong kinakalimutan ang mga hindi magandang nangyari ngayun araw. Una na doon ang kumprontasyon namin Aimee sa School at ang presesnya ni Martin Romnick sa restaurant. At isa pa roon ay ang para bang nagtatampong si Russell. Paglabas ko ng banyo, bahagya pang basa ang aking buhok habang pinupunasan ko iyon gamit ang maliit na tuwalya. Ngunit agad na natigil ang aking pagkilos nang marinig ko
ELIAS VILLARAMA VALDEZ POV "Ano na ba ang nangyayari sa mag-ina ko? Bakit hindi pa rin tumatawag ang mga kidnappers?" puno ng pagkadismaya sa boses na tanong ko sa mga kaharap ko. Nandito na sa bahay ang mga pinsan kong sila Christopher at Charles at ang kakambal kong si Elijah. Nagsanib pwersa
AMERY HEART POV SIX MONTHS LATER "KATRINA, saan ka galing? Ang tagal mong nawala ah?" seryoso kong tanong kay Katrina. Kanina pa ako paikot-ikot dito sa gubat para hanapin ito pero hindi ko siya makita. Sa loob ng anim na buwan, medyo nakabisado ko na din ang buong paligid. Nasanay na din ak
ELIAS VILLARAMA VALDEZ POV "Walang hiya ka! Ano ang ginagawa mo dito sa loob ng opisina ng asawa ko! Nilalandi mo siya? Ha?" galing ako sa conference room nang marinig ko ang kumosyon na nagmumula sa aking opisina. Hindi ko naman maiwasan na magtaka at dali-dali akong naglakad patungo sa aking op
THIRD PERSON POV '"Ano ang ginagawa niyo? Bakit niyo pa tinangay ang babaeng iyan gayung pwede niyo naman patayin iyan sa loob mismo ng pamamahay niya!'' galit na sigaw ni Rebecca habang nakikipag-usap siya kay Julio sa cellphone. Kanina pa siya nanggalaiti sa galit. Ang taong utusan niya para







