LOGINJILLIAN SANTILLAN POV "ARE you sure?' seryosong tanong ni Mama Maureen sa akin. Nakangiti naman din akong tumango "Ma, masaya na po ako na may isang Mama at dalawang Mommy. Regarding naman sa ama, nandiyan naman si Daddy Kurt at Daddy Rafael. Ano pa ba ang hahanapin ko?" nakangiting sagot ko dito. "Yeah, tama ka. Alam mo, hangat maaari, ayaw ko na din balikan ang nakaraan. Ayaw ko muling maalala ang mga kabaliwan na nagawa ko noon. Well, as long as gusto mo, palagi akong naka-support sa iyo, anak." nakangiting sagot nito sa akin "Thank you, Mom. Alam niyo po, hindi ko inaasahan na mabait pala kayo eh. Dinig ko, palagi daw kayong kontrabida noon sa mga pelikula at mga teleserye." pabiro kong bigkas. Ilang saglit lang, malakas naman itong tumawa "Oo nga eh at ang pagiging kontra- bida ko ay nadala ko din yata sa tunay na buhay. Well, nakaraan na iyun at gusto ko nang kalimutan." sambit naman nito Ilang minuto pa kaming nag-usap ni Mama Marueen nang bigla na lang nitong
JILLIAN SANTILLAN POV "MOM, hindi po ba nakakahiya?" hindi ko mapigilang tanong sa biyanan ko nang si Mommy Veronica Ang tumira sa mansion ng mga Villarama na naging tahanan na din ang mga kanino-ninonoan ay hindi bagay sa akin I mean, sino ba naman ako para tumira sa napakagandang tahanan na iyun? "Iha, bakit ka naman mahihiya? Isa pa, kasal na kayo ni Ralph at bahagi ka na ng pamilya namin." seryoso nitong sambit. Hindi naman ako nakaimik "Nag- aalala ka ba sa kung ano ang isipin ng iba diyan? Jillian, alam kong masyadong mabilis ang kasal niyong dalawa ni Ralph pero as his mother, hindi naman ako papayag na iyun lang iyun. Gusto ko din na maikasal kayo sa isang normal na proseso. Gusto ko din makita kayong dalawa ni Ralph na maikasal sa harap ng altar na sasasaksihan ng libo-libong mga bisita at buong angkan natin." mahaba nitong wika Hindi pa rin ako nakaimik. Hindi ko kasi talaga alam kung ano ang sasabihin ko eh Sa totoo lang, hindi naman na ako nanghahangad ng
JILLIAN SANTILLAN POV Pagkatapos ng madamdaming pag-uusap namin ni Ralph, napagpasyahan naming bumaba ng garden. Sila Mama Maureen kasama sila Mommy at DAddy at mga magulang ni Ralph, nasa dining area daw. Kasalukuyang kumakain ng ahagan Ako naman, walang balak na sumabay sa kanila. Ayaw ko kasing masira ang pagkain nila eh Baka kasi kapag sumabay ako sa kanila, susuka lang ako. Nakakahiya. "Dito ka lang muna, ikukuha lang kita ng makakain" nakangiting wika ni Ralph sa akin. Kaagad din naman akong tumango "Ralph, salamat." sagot ko din. "Ayos lang naman ako dito eh. KUng gusto mo, sumabay ka na din sa kanila sa pagkain." malumanay kong wika. Kagad din naman itong umiling. "NO...sabay tayong kakain dito. Dito ka lang, kukuha lang ako sa loob." seryosong sambit nito. Kaagad na din naman akong tumango at mabilis na din itong nagalakad patungo sa kusina. Ilang minuto lang naman na paghihintay, muling bumalik si Ralph, May bitbit na ito ng isang tray ng pagkain at inilapag
JILLIAN SANTILLAN POV NAGISING ako kinaumagahan na wala si Ralph sa tabi ko. Dali-dali akong napabangon at kaagad ding napahawak sa aking ulo nang makaramdam ako ng matinding pagkahilo Kasabay ng matinding pagkahilo ay ang biglang pangangasim ng aking sikmura. Kahit na nahihirapan, mabilis akong bumaba ng kama at hawak ang bibig na patakbo akong pumasok ng banyo Sa loob ng banyo, muli akong sumuka nang sumuka. Ilang umaga ko na bang nararanasan ang ganitong klaseng kondisyon at hangang ngayun , nahihirapan pa rin ako. May gustong ilabas ang simura ko na hindi ko naman maintdindihan kung ano "Sweetheart, ano ang nangyari? Okay ka lang ba?" malumanay ang boses ni Ralph na tanong nito sa akin. Ni hindi ko namalayan ang biglang pagpasok nito ng banyo. Ilang saglit lang, naramdaman ko na ang pag-hagod nito sa likod ko "Gusto mo bang dalhin na kita sa hospital?" muling tanong nito. Sa pagkakataon na ito, ramdam ko na ang matinding pag-aalala sa boses nito "Huhh? Ahmmm, No!
JILLIAN SANITLLAN POV"HAPPY?" nakangiting tanong ni Ralph sa akin. Sa living area dinig namin ang mga tawanan. Sila Mama Maureen, Mommy Arabella at Mommy Veronica kasama si Daddy Rafael at Daddy Kurt ay masayang nagki-kwentuhan. Kung kanina, medyo mainit ang mga diskusyon, pero ngayun, parang nagkakasundo na silang lahatAt masaya akong marinig ang mga halakhak nila. Para iyung musika sa pandinig ko."Happy..." nakangiting sagot ko naman dito kay Ralph.Pareho na kaming nakahiga dito sa kama. Kasya ang dalawang tao dito sa higaan ko pero alam kong hindi kumportable si Ralph. Alam kong nasisikipan ito lalo na at sanay ito sa malaki, malambot at maluwang na kama.Gayunpaman, inisip ko na lang na hindi naman mahalaga sa amin ang isang malaking kama. Lalo na at nakayapos naman ito sa akin ngayun.Ang ingay nila...Sweetheart, paano tayo nito makakatulog ngayung gabi?" muli nitong wika. Napangiti naman ako"Hindi ba't sabi mo, inaantok ka? Huwag mo na lang silang pansinin at ipikit mo na a
JILLIAN SANTILLAN POV 'Tita, Mom------" mahina kong wika. Kakatapos lang ang isang simpleng seremonya ng kasal namin ni Ralph at wala akong choice kundi ang lapitan sila isa't -isa para makipag beso-beso. Hangang ngayun, ilag pa rin ako sa kanila lalo na kay Tita Veronica hindi dahil natatakot ako kundi nahihiya ako. Dito mismo sa loob ng living room sa bahay dito sa farm ginanap ang simpleng seremonya ng kasal at ang tanging witness, sila Manang na kasambahay at ang pinagkakatiwalaan ni Mama na tauhan dito sa farm Wala naman kasi pwedeng mahila eh. Ang importante, may ibang taong saksi at pipirma sa marriage certificate para maging legal ang kasal na ito. "Oh, ang anak ko, talaga bang mag-aasawa ka na?" naluluhang wika ni Mommy Arabella. Huling huli ko naman ang kaagad na pag-irap ni Mama Maureen. "Tsk, sabihin niyo lang kasi na kung hangang ngayun, masama pa rin ang loob niyo, huwag na nating ituloy pa ang kalokohan na ito!" sabat din naman kaagad ni Mama Maureen. "WAla
BARBARA POV KAGAYA ng sadya nila Mommy Carmela at Daddy Christian, wala nang sinayang na oras at pormal na hiningi ng mga ito ang aking kamay kina Nanay at Tatay. Napag-usapan din ng six months from now, nakatakda kaming ikasal ni Charles na labis kong ikinatuwa. At least may plano na. May buwa
BARBARA POV Naging maayos ang lahat sa amin ni Charles sa paglipas ng mga araw. Kahit papaano, ipinapakita at ipinaparamdam naman nito sa akin ang pag-aalaga ng kagaya yata sa isang tunay na asawa. Palagi itong nasa tabi ko at palagi din nitong chini-check ang kalagayan ko. Kumbaga, hindi ito nag
BARBARA POV ILANG buwan din akong nawala dito sa bahay na ito at masasabi kong sobrang namiss ko itong lugar. Dati kasi, noong maayos pa ang pagsasama naming dalawa ni Charles, itinuring ko na din kasi talaga itong tahanan ko kaya lang, iba na ngayun. Hangat hindi pa kasi bumabalik ang alaala ni
BARBARA POV Muli akong nagising, umaga na. Nang imulat ko ang aking mga mata, ganoon na lang ang matindi kong pagkagulat dahil nasa bisig na ako ni Charles. Yes, hindi ako maaring magkamali, yakap-yakap na ako ni Charles na noon ay mahimbing nang natutulog. Ang unan na inilagay ko sa pagitan na







