LOGIN--- ### Season 3, Chapter 3: After ng korte, hindi sila dumiretso sa Lagao Mansion. Tahimik lang si Alexis sa sasakyan habang karga ni Sunshine ang baby nila na si Baby Alex — pinangalan nila kay Alexis Montenegro, yung pangalan ni Draven bago siya naging Draven Valiente. Si Elara, pagod pa sa pag-iyak sa korte, pero masaya na dahil tapos na ang kaso ni Vanessa. Nakita niya ang mukha ni Alexis sa salamin ng sasakyan, seryoso, nakatingin sa malayo. "Alexis, saan tayo pupunta? Hindi ito daan pauwi sa Lagao ah, parang papuntang Polomolok to ah?" tanong ni Sunshine Hindi sumagot si Draven dahil hindi niya naririnig, pero kinuha niya ang kamay ni Sunshine at sinulat sa palad niya gamit ang daliri niya, letra por letra, tulad ng ginagawa nila dati nung una silang nagkakilala sa kubo. S-A T-U-P-I. S-A F-A-R-M. Nanlaki ang mata ni Sunshine "Sa farm? Alexis may baby tayo, mainit dun, at maputik pa dahil umulan kagabi! At naka-dress pa ako pang-korte!" Pero ngumiti lang si Alexis a
---### Season 3, Chapter 2Kinaumagahan, maaga pa lang nasa Davao City Hall of Justice na si sunshinecuna8@gmail.com.Hindi siya sanay sa ganitong lugar. Sanay siya sa putikan ng kamatisan sa Tupi, sa amoy ng lupa, sa sigaw ng "Pila kilo sa kamatis? P40 lang!"Ngayon, naka-dress siya na binili ni Alexis sa Abreeza, karga ang baby nila, hawak ang kamay ni Draven na nanginginig hindi dahil sa takot kundi dahil sa galit.Sa kabilang table, si Vanessa, naka-lawyer na may dalang maraming papeles."Your Honor, ako po si Vanessa Cruz-Montenegro Legal wife po ako ni Alexis Montenegro since 2021. May marriage certificate po kami. At ngayon, bumalik ako para bawiin ang asawa ko at ang mga ari-arian niya. Itong babaeng ito, kabit lang po at scammer. Binili niya ang asawa ko dahil bingi."Narinig ni Sunshine ang salitang "kabit" at "scammer". Parang sinaksak ang puso niya.Gusto niyang sumigaw, pero hindi niya magawa dahil karga niya ang baby na natutulog.Si Alexis, hindi naririnig ang lahat,
---### SEASON 3, Chapter 1: Ang Pagbabalik ni VanessaOne year later.Tahimik ang Lagao Mansion sa Davao. Hindi na tahimik dahil bingi ang may-ari, kundi tahimik dahil mahimbing na natutulog ang baby nila.Si Sunshine, nasa sala, hawak ang baby nila ni Alexis— 6 months old na, kamukhang-kamukha ni Alexis pero mata ni Elara. Maputi, singkit, iyakin pero pag si Alexis ang humawak, tahimik agad.Si Alexis, hindi na virgin billionaire. Daddy billionaire na.Nasa office pa rin siya, pero every 30 minutes, nag-vi-video call kay Sunshine"Baby ko, hindi ka ba umiyak? Wife, kumain ka na ba?"Ganun siya ka-seloso, kahit sa baby niya, nagseselos siya."Seloso ka pa rin hanggang ngayon, kahit anak mo na yan," natatawa si Sunshine"Siyempre, dapat ako lang mahal mo. Pero okay lang, share ko na siya sa baby natin. Konti lang ha," sagot ni Alexis sa video call, tapos pinatay na dahil may meeting siya sa Manila.Si Sunshine, nagtitimpla ng gatas, nang biglang may kumatok sa gate ng mansion. Malakas
*CHAPTER 16 Isang taon matapos ikasal kami ni Alexis sa farm. Si Hope isang taon na, marunong nang maglakad at tumakbo sa farm. Ang Sunshine Hope Foundation namin ay nakapagpatayo na ng 10 kubo para sa mga magsasaka sa South Cotabato. Libreng binhi ng kamatis, libreng gamot, libreng paaral sa mga anak ng magsasaka. Si Alexis mismo ang nagtuturo ng negosyo. Isang araw may dumating na babae sa foundation, umiiyak, buntis at walang asawa. Kamukha ko dati, payat at takot. Lumapit ako. "Ate anong problema mo?" "Ate Sunshine, buntis po ako, wala po akong pera, pinagtabuyan po ako ng pamilya ko, parang kayo po dati." Niyakap ko siya. Dinala ko sa opisina. "Ate hindi ka nag-iisa. Dati akala ko din wala nang pag-asa. Binenta ko sarili ko ng P100k para sa Nanay ko. Pero tingnan mo ako ngayon. Hindi dahil sa pera, kundi dahil may taong naniwala sa akin. Si Alexis. At ngayon ako naman ang maniniwala sayo. Sa foundation namin, tutulungan ka namin, hindi ka namin bibilhin. Bibigyan ka namin
*CHAPTER 15_ ANG UNANG SALITA NI HOPE - ---Tatlong buwan na si Baby Hope. Ang bilis ng panahon. Dati nasa tiyan mo pa lang siya sa farm ng kamatis sa South Cotabato, umiiyak ka kasi wala kang pera pambili ng gatas at gamot ni Nanay. Ngayon nasa Forbes Park mansion na tayo, may sariling kwarto si Hope na mas malaki pa sa buong kubo natin dati sa probinsya.Alas sais ng umaga. Gigising lang natin. Ako nagluluto ng almusal, pritong kamatis na may itlog, yung favorite ni Alexis simula nung natuto siyang kumain ng probinsyang pagkain. Si Alexis nasa garden, nagdidilig ng mga kamatis na galing sa South Cotabato na tinanim niya mismo. Sabi niya gusto niya matuto magtanim kasi doon kita nakilala. Yung bilyonaryo na dating naka suit lang palagi, ngayon naka tsinelas at putik ang kamay.Si Nanay at si Lola nasa sala, nagdarasal. Si Hope nasa high chair niya, pinapakain ko ng cerelac na may halong dinurog na kamatis. Healthy daw sabi ng pedia. "Hope anak, kain ka pa, para lumaki ka na kasing
*CHAPTER 14: Ang Kasal sa Farm ng Kamatis ---Isang linggo pagkatapos mahuli si Vanessa.Ang buong farm namin sa South Cotabato, pinaganda ni Alexis. Yung dating putikan, ngayon may mga ilaw na. Yung kubo namin, ginawang magandang venue. Yung mga kamatis, ginawang flower arrangement. Sosyal na ang farm ng mahirap.Ito ang araw ng kasal namin. Totoong kasal na. Hindi kontrata.Nakabarong si Alexis, pero naka tsinelas na putik pa rin kasi sabi niya gusto niya maramdaman ang lupa kung saan ako nanggaling. Ako nakasuot ng simpleng white dress na gawa ni Nanay, pero ang ganda. Hindi mamahaling gown galing Manila, pero gawa sa pagmamahal.Si Hope nasa gitna namin, nakadamit din ng white, ang cute. Siya ang flower girl at ring bearer at the same time.Ang daming tao. Yung mga kapitbahay namin sa farm na dati nang-aasar sa akin na "binenta ni Sunshine sarili niya", ngayon umiiyak sa tuwa. Yung mga investors ni Alexis galing America, nasa farm, naka tsinelas din.Si Judge ang nagkasal sa ami







