Chapter 6: Hickey

Hickey

(Alaric's Point of View)

"Are you out of your mind?!" Ang mga ugat ko'y tila puputok na sa lakas ng pagkakasigaw ko kay Zara.

Napansin ko ang takot sa kanyang mga mata kung kaya't napapikit ako para ikalma ang aking sarili. Napahilamos ako sa aking mukha at muli siyang sinulyapan. I darted my eyes on her lips and shook my head to forget what happened.

"Mr. Atkinson, I know it's rude but I desperately need your help right now," she said, provoked.

Napalunok siya habang tinititigan ako. Napapansin ko rin ang panginginig niya na nagpaangat ng aking labi. I played with my tongue inside my mouth as I tried to stop myself from grinning wickedly. Ang lakas ng loob na halikan ako, takot naman pala.

"Desperately need my help?" I asked in a sexy manner as I tried to provoke her more. Hanggang saan ka dadalhin ng pagiging desperada, Zara?

Patago akong napangisi sapagkat mas nanginig pa siya at hindi na mapakali sa kinatatayuan niya ngayon. Ni hindi na nga siya makatitig sa akin pabalik. I'm a bad provoker indeed.

I reached for her chin and leaned forward to meet her anxious gaze. Nakaawang ang kanyang labi sa ginawa ko, na panandaliang nagpawala ng aking katinuan. The sight of her lips made my insides miserable. Isinantabi ko iyon at ibinalik ang buong atensyon sa pagpapahirap kay Zara.

"Isn't it too risky to ask me for help? Alam mong walang libre sa mundo," I asked with an arch brow. Hindi ko na napigilan ang asarin pa siya lalo.

"That's why I'm not asking for free. Spill it. Ano pa'ng gusto mong kapalit?" pagmamatapang niya na aking ikinailing. She's bad at acting.

"Why are you trembling? Hmm?" Inilapit ko pa lalo ang aking katawan sa kanya na pinagsisihan ko rin.

Inilapat niya ang kanyang palad sa aking dibdib na nagbigay ng bolta-boltaheng init sa aking katawan. Alam niya kung paano makipaglaro subalit mas maalam ako pagdating sa bagay na iyan.

"Not meddling with your personal shits. Go find someone to mess with, Zara," pang-iinis ko.

"What?!" naguguluhan niyang usisa na mahina kong ikinahalakhak. Nagawa niya pa akong itulak ngunit hinawakan ko nang mahigpit ang kanyang kaliwang braso.

"Oh! I forgot to compensate the kiss," I said cleverly. "Payback time."

Makahulugan akong ngumisi at isinagawa na ang aking plano. I gave her a shallow kiss on her neck and a small gift of appreciation for initiating such a gutsy kiss.

Tinalikuran ko na siya na wala pa rin sa sarili. Pumasok na ako sa ring upang simulan ang laban. It's actually nice to play sometimes. Lalo na sa katulad ni Zara na madaling mapikon.

"What a scoundrel!" she shouted. Kahit anong gawin niyang pagsigaw, wala pa rin itong epekto sa akin. "Curse you, Alaric!"

Where's the 'Mr. Atkinson' now?

(Thala's Point of View)

Huminga ako ng malalim bago muling sumigaw ng malakas. Hindi rin naman nila ako maririnig sapagkat masyado ng malakas ang musika at hiyawan ng mga manunuod. Napatingin ako ng masama sa gawi ng walang hiya at manyakis kong boss.

Hindi maipagkakailang ang galing niya sa pakikipaglaban. Halos lahat ng mga nanunuod ay siya ang sinusuportahan at pinupustahan. Kung hindi lang ga'non ka sama ang ugali niya, maaaring suportahan ko rin siya. Ngunit sa ipinakita niya kanina, never! Masusuka lang ako!

"Uy, uy ano 'yan? Kanino 'yan galing?" hagikhik ni Hanni sa aking tabi, nakikinuod din ng laban. Nagtaka ako sa tinutukoy niya. May itinuturo kasi siya sa aking leeg na hindi ko makuha ang ibig niyang iparating.

"Who gave you that hickey? Ikaw ha? Baguhan ka pa lang may nabingwit ka ng VIP," aniya na bumulabog sa buong sistema ko.

Pakiramdam ko ay panandalian akong nilayasan ng aking kaluluwa. Nanlalamig kong hinawakan ang aking leeg nang matanto ang lahat.

What the heck? May pa-chikinini!

Nakarating na talaga sa sukdulan ang pagiging masama ng lalaking iyon. Hindi na ito nakakatuwa! Wala na ako sa sariling pag-iisip kaya kung anu-ano na lamang ang mga naisigaw ko. Wala na rin akong pakialam kung magalit man siya.

"Alaric, napakahina! Weak! Talo na 'yan! Booo!" paulit-ulit na sigaw ko. Halos mamaos na ako ngunit ipinagpatuloy ko pa rin ang pagsigaw. Sumakit man ang lalamunan ko, hindi ko pa rin siya titigilan.

"Myrthala, ano ba? Boss natin 'yang sinisigawan mo!" sita sa akin ni Hanni. Binalewala ko siya at nagawa pang mag-thumbs down sa harap ng boss namin.

Nakuha ko ang kanyang atensyon kaya inilabas ko ang aking dila at patuloy sa ginagawang pag-thumbs down. "Ang weak mo," I mouthed while rolling my eyes towards him. Ang lakas ata ng fighting spirit ko para kalabanin ang boss namin.

"Talo na 'yan—" Naiwan sa ere ang aking salita dahil sa nakataas na kilay at madilim na titig na ipinupukol niya sa akin ngayon.

Umakto akong inosente at saka nagkibit-balikat sa kanya. Handa na akong magdiwang dahil sa kamaong papatama sa mukha ni Alaric ngunit naglaho ang saya ko sapagkat nagawa niya pa ring ilagan ang suntok kahit nakatalikod. Hindi niya ako nilubayan ng titig na animo'y nanghahamon at nagmamayabang. Napapatitig na lamang ako pabalik sa kanya habang nakaawang ang labi.

Okay, magaling nga siya. Oo na!

Tagaktak ang kanyang pawis at wala na rin sa ayos ang kanyang buhok. Gustuhin ko mang alisin ang aking buong atensyon sa kanya, subalit tila dumikit na talaga ito. Namangha ako lalo na sa huling move niyang roundhouse kick. Na siyang nagpatumba ng kanyang kalaban.

Bakit ang galing niya rin sa kickboxing? Kahapon, boxing napanalunan niyan, ah?

Hiyawan ang namutawi sa buong paligid, nagdiriwang sa pagkapanalo ni Alaric. Saktong pagbalik ng aking tingin sa kanya ay ang pagbuhos niya ng bottled water sa kanyang ulo. Sinulyapan niyang muli ang aking direksyon kaya't muli kong nasalubong ang kanyang mga matang patuloy na namang nanunuya. He then smirked and winked at me as he ruffled his wet hair with his fingers.

"Tara na, Thala. Baka kung ano pang gawin sa'yo ni Mr. Atkinson." Hinila ako ni Hanni palayo. Nagpatianod na lamang ako sa panghihilang ginagawa niya at umirap kay Alaric.

Who cares if you are the boss? Napakatuso mo Alaric! Nakakainis ka!