Chapter 4

NAEVIA’S POV

“RHAZIEL!” 

Sigaw ko sa kanyang pangalan sa nanginginig na boses. Hindi ko alam kung paano ako nagkaroon ng lakas ng loob para kunin ang kanilang atensyon gayong halos panawan na ako ng ulirat dahil sa halo-halong emosyon na aking nararamdaman. 

Agad na napalingon ang mga ito sa akin at biglang nanlaki ang kanyang mga mata nang mapagtantong nahuli ko ang mga ito sa aktong panloloko. 

“A-Aevia?!” Mabilis itong kumilos at agad na umakyat sa kama. Ibinalot niya ang kanyang katawan sa loob ng kumot upang matakpan ang kanyang kahubdan. Ganun din ang ginawa ng katabi nito pero imbis na takot ay tila ba proud pa si Tita Emilie na nakatingin sa akin habang katabi nito ang aking asawa. 

“MGA H@YOP KAYO! Paano niyo nasisikmura ang lahat ng ito? Rhaziel, sa Tiyahin mo pa mismo?! Akala ko ay abala ka sa trabaho kaya hindi mo man lang ako nabati ngayong anibersaryo natin. ‘Yun pala ay may iba ka ng pinagkakaabalahan at kinakareño!” Walang tigil sa pagpatak ang aking masaganang luha habang patuloy ito sa paglandas sa aking magkabilang pisngi. 

Tahimik lang ito at hindi makatingin ng tuwid sa akin dahil sa hinaba-haba ng aming pagsasama ay nahuli ko itong nagloko at sa tiyahin niya pa mismo. 

“Sa loob ng sampung taon Rhaz ni sa hinagap ay hindi ko naisip na magagawa mong magloko. Ang akala ko ay kuntento ka na sa kung ano ang mayroon tayo pero hindi ko inakala na sa isang matandang katulad ng tiyahin mo ka pa magpapakamot ng kakatihan mo! Hindi mo ba naisip ang mga anak mo sa tuwing binabayo mo ang matandang iyan? Hindi mo ba naisip ang ilang taon nating pinagsamahan? Rhaz, sampung taon iyon. Sampung taon ang sinayang mo!”  Wala na akong pakialam kung may makarinig sa pag-uusap namin. Hindi ko na rin naalala na kasama ko ang mga bata at naiwan ko sa baba dahil sa labis na akong  nadadala ng aking damdamin. Sa tuwing bumabagsak ang aking mga luha ay marahas ko iyong pinupunasan gamit ang likod ng aking palad. 

“Excuse me. Ang matandang sinasabi mo ay ang matandang kinababaliwan ng asawa mo. For your information, Aevia. Dalawang taon ng may nangyayari sa amin ng asawa mo at tingnan mo naman, ganadong-ganado ang asawa mo. Kung ikukumpara mo ako sa iyo, hindi hamak na mas mukha pa akong fresh kaysa sa iyo,” mayabang na sabi ni Tita Emilie na katabi ng aking asawa. 

“Sabihin mo sa kanya, Rhaziel. Iparinig mo sa kanya ang mga  bagay na sinasambit mo habang binab@yo mo ako. Hindi ba sinabi mo na mas masarap ako kaysa sa asawa mong laspag na at hindi marunong mag-ayos?” anito at tumingin ng maharot sa asawa ko. Napakasakit lang tingnan dahil kita ko kung paano kunin ni Tita  Emilie ang dalawang kamay ng aking asawa. Hinayaan nitong mahulog ang kumot na hawak nito kanina upang matakpan ang kanyang mga s*so at tumambad ang tayong-tayo na dibdib nito na halatadong salamat dok dahil sa pa-horizontal na peklat sa magkabilang dibdib nito at aka-piercing pa ang mga u+ong nito. Dinala ni Tita  Emilie ang kanang kamay ng aking asawa sa dibdib nito at iginaya ito upang masahin ang sariling dibdib habang ang isang kamay naman ni Rhaziel ay dinala sa gitnang bahagi nito na nasa loob ng kumot. Hindi ko man makita dahil natatakpan ng kumot, kita ko kung paano gumalaw ang kamay ng asawa ko samantalang si Tita Emilie naman ay hinawakan na rin ang sandata ng aking asawa at itinaas-baba ito sa loob ng kumot. 

Ang sakit sa mata  na  tingnan ang mga ito sa kanilang ginagawa. 

Napaka-walang hiya!

Para bang walang mga takot ang mga ito lalo na si Tita  Emilie at ipinakita pa sa akin talaga ang kanilang ginagawa. 

Hindi sumagot ang aking asawa at sa halip ay napapalunok lamang ito habang nakayuko. Hindi ko alam kung nagdadalawang isip ba ito o nadadala.  

“Rhaziel, sagutin mo ang tanungin ko? Sino sa amin ng asawa mo ang mas nakakapagpaligaya sa iyo sa kama?” tanong ulit ni Tita Emilie. Sa pagkakataon na ito ay tinanggal niya na ang kumot na nakatabing at nagtatakip sa kanilang kahubaran at saka ito walang hiyang pumatong sa aking asawa. Hinawakan nito ang sandata ng aking asawa at  agad na ipinasok sa kanyang pagkaba***e saka gumalaw ng parang nangangabayo.

Mas mabilis, mas mapusok na para bang hayok na hayok at sabik na sabik. Niyakap pa nito ang asawa ko at itinapat sa dibdib niya dahilan upang s******n nito ang tuktok ng isa habang walang tigil naman sa paglamas sa kabila pa.

“Aa****a***hhhhh, Rhaziel. Sabihin mo sa akin, sino sa amin ng asawa mo ang mas masarap barurutin? Sino sa amin ang mas magaling sa kama? Ang babaeng nagpapainit sa iyo sa kama?” tanong ni Tita Emilie sa pagitan ng kanyang mga ungol habang walang tigil sa paggalaw sa ibabaw ng aking asawa at nakatingin sa akin na mapang-asar. 

“Siyempre ikaw, Tita Emilie. Ibang-iba ang mga galaw mo kay Aevia. Beterana pero masikip at higit sa lahat ang sarap kaya galingan mo pa Tita. Isagad mo pa!” Hibang na sagot ng aking asawa sa kabila ng pagsilamot nito sa dibdib nito na tila ba nakalimutan na nito ang aking presensya. 

Mas lalong lumapad ang ngiti ni Tita Emilie at lumiyad pa ito upang ipakita sa akin kung paano sarap na sarap ang aking asawa sa kanilang ginagawa. 

“TAMA NA!!!!” sigaw ko sa mga ito saka ako napapikit. 

Hindi ko na kayang makita pa ang kanilang kab@buyan.

Para namang biglang natauhan si Rhaziel dahil sa aking sigaw at agad niyang itinulak si Tita Emilie. 

Kung papipiliin ko ito, paano kung sumama siya kay Tita  Emilie? Paano ang mga anak namin?

Paano sina Melody at Rowan?

Nangako ako sa kanila na bibigyan ko sila ng isang buo, kumpleto at masayang pamilya.

“Rhaz, bibigyan kita ng isa pang pagkakataon. Kakalimutan ko ang lahat ng nangyari ngayon pati na ang dalawang pagtataksil mo basta umalis ka na sa lugar na ito, sumama ka na  sa amin at huwag ka ng lalapit sa kanya.”

Kahit masakit, kahit mahirap kaya kong magpakamartir para sa mga  anak ko. 

Inilapat ni Tita Emilie ang kanyang bibig sa tainga ni Rhaziel. 

“Kaya kong bigyan ng marangyang buhay ang mga magulang mo, Rhaziel. Hindi mo na kailangan pang magkandakuba sa pagtatrabaho para lang mapakain ang pamilya mo at masustentuhan ang mga magulang mo. Mabibili mo ang lahat ng gusto mo, hindi mo na kakailanganin pang isipin ang gagastusin niyo araw-araw. Mamili ka, Rhaziel. Ako o ang laspag at walang kwenta mong asawa?” kahit na itinapat nito ang bibig nito sa tenga ng aking asawa ay bahagya pa ring malakas ang boses nito na para bang pinaparinig nito sa akin ang kanyang sinabi kay Rhaziel. 

Anong panama ko sa Tita niya? 

Mayroon itong negosyo habang ako ay isang simpleng maybahay na nag-aasikaso ng mga anak at gawaing bahay. Alam kong maluho ang pamilya ni Rhaziel kaya possibleng pumayag ito sa alok ni Tita at ito ang piliin, pero paano naman ang mga  anak namin?

Lumapit ako sa gilid ng kama kung saan naroroon si Rhaziel at saka ito hinawakan sa kamay. 

“Pakiusap, Rhaziel. Isipin mo ang mga bata. Paano sina Melody at Rowan? Akala ko ba ay bibigyan natin sila ng buong pamilya? Rhaz, kakalimutan ko ang lahat ng ito. Iisipin ko na hindi nangyari ang lahat ng ito, pakiusap kami ang piliin mo alang-alang sa mga bata,” pakiusap ko sa kanya habang lumuluha pero mas lalong nawasak ang aking puso nang tabigin niya ang aking kamay at inakbayan ang aking tiyahin. 

“Pagod na ako, Aevia. Pagod na ako sa responsibilidad na ako lang ang kumikilos.”

“A-Anong ibig mong sabihin? Hindi ka ba naaawa sa mga anak mo? Kahit sa mga bata na lang?” singhal ko sa kanya at biglang napatayo. Lumingon ako sa kinaroroonan ni Tito Paulo.

“Tito, payag ba kayo na ginaganito kayo ni Tita? Paano niyo nakakayang panoorin ang kababuyan nilang dalawa?” tanong ko rito pero iniwas lang nito ang kanyang tingin sa akin ngunit bakas sa kanyang mukha ang sakit kagaya ng aking nararamdaman. 

“Pwede ba, Aevia. Umalis ka na! Malinaw na ang lahat na ako ang pinili ng asawa mo. Ibig sabihin lang noon ay  hindi mo kayang ibigay ang kaya kong ibigay sa kanya! Pera man o sekswal na pangangailangan,” mapanuyang sabi ni Tita Emilie. 

Sa loob ng kwartong iyon kung saan naghalo ang samu’t saring amoy ng kataksilan at kahayupan ay para akong pinagkaisahan. 

Naglakad ako ng mabagal patungo sa p***o.

Huling tanong na lang.

“Sigurado ka na ba sa desisyon mo, Rhaz?” 

Kahit nanghihina, kahit nanginginig ang aking buong katawan ay pilit ko pa rin itong tinanong sa huling pagkakataon. 

“Sorry, Aevia pero si Tita Emilie ang gusto ko kaya umalis ka na rito. Siguro, mas maganda na rin na nahuli mo kami. At least, hindi ko na kailangan pang magtago at hindi ko na kailangang magpanggap na mahal pa kita.”

Parang may isang malakas na kidlat na may dalang ilang milyong boltahe ng kuryente ang bigla na lamang tumama sa akin. Damang dama ko ang sakit mula sa aking puso hanggang sa aking kalamnan dahil sa kanyang sinabi. 

Paimpit akong umiyak at walang lingon likod na naglakad palabas ng kwartong iyon. 

Mas lalo akong napaiyak nang makita ko si Melody na mugto ang mga mata habang yakap si Rowan. Tinakpan pa nito ang tenga ng kapatid gamit ang kanyang mga kamay. 

Doon ko napagtanto na narinig ng aking panganay ang aming naging sagutan ng kanyang ama. Agad akong lumapit sa kanila saka ko sila mahigpit na niyakap.  

Magpakatatag ka, Aevia. 

Hindi kawalan si Rhaziel. 

Gawin mong lakas ang mga anak mo!