Chapter 5

*Not Interested *

Si Javier Woods ay abala sa trabaho para talagang pakialaman ang mga walang kwentang bagay. Ngunit hindi nito napigilan ang kanyang kasintahan na pumunta sa kanyang silid upang abalahin ang kanyang trabaho.

"Javier?" Pumasok ang malumanay na boses ni Nancy sa p***o ng kanyang kwarto. Ngunit hindi sumagot si Javier. Alam niyang hindi nito mapipigilan ang pagpasok niya sa kanyang kwarto.

Pumasok si Nancy sa kwarto ni Javier na may malumanay na ngiti. Sanay na siya sa pagiging malamig nito ngayon, kaya hindi na siya masyadong naaabala.

"Uy, naisip kong mag-ayos ng party mamayang gabi para masimulan nang maayos ang engagement party natin. Ano sa tingin mo?" tanong ni Nancy sa kanya. Nakatayo pa rin siya malapit sa pintuan ng kwarto nito, at hindi naglakas-loob na pumasok sa loob. Alam niya kung hanggang saan niya ito kayang itulak. Dahil sa lahat ng tao, siya ang mas nakakakilala sa kanya.

Tumigil si Javier sa ginagawa niya. Pero hindi siya nag-abalang tumingin sa kanya.

"Alam nating dalawa na hindi naman kailangan. Ang kasal natin ay para lang sa ikabubuti nating dalawa. Kaya mas mabuting huwag na lang akong makialam dito. Kung gusto mo, puwede mong ayusin. Pero huwag mo akong asahang dadalo," sagot niya sa tonong walang puwang para sa negosasyon.

Bumuntong-hininga si Nancy ngunit mabilis na umalis. Alam niyang pinakaayaw nito ang mga emosyonal na gusot. Napaka-praktikal niya. Lahat ng ginagawa niya ay isang paraan upang makamit ang isang layunin, kasama na ang kasal na ito.

Pagkaalis ni Nancy, narinig ni Javier ang pangalan ni Siena na tinatawag ni Douglas. Napukaw nito ang kanyang interes. Hindi siya yung tipo ng taong mag-aaksaya ng oras sa mga tao at sa kanilang mga gawain. Ngunit sa kung anong sumpa man, hindi niya napigilan ang sarili na iwanan ang kanyang trabaho at maglakad patungo sa kanyang pribadong deck.

Nang mapansin niyang sinusubukang turuan ng kapatid ni Nancy si Siena ng pangingisda, kumulo ang kanyang dugo sa galit.

Nakatayo si Douglas sa likod ni Siena habang tinuturuan siyang humawak ng pamingwit nang maayos.

Mukhang mas interesado talaga siyang matutong mangisda kaysa sa lalaking nagtuturo sa kanya. Pero alam ni Javier na maaaring malinlang ang mga tao.

"Douglas," wika niya bago pa man niya mapigilan ang sarili. Napakaraming babae na ang nakasama niya sa pakikipagtalik noon. Pero walang sinuman ang nakaapekto sa kanya tulad ng epekto sa kanya ng matalik na kaibigan ng kanyang pamangkin. Mas bata ito sa kanya, at sigurado siyang hindi ito maaaring maging kasing-inosente ng inaakala niya. Pero kahit na ganoon, hindi niya ito maaaring balewalain.

Sabay na inangat nina Siena at Douglas ang kanilang mga ulo at tumingin sa lalaking nakatayo sa pribadong deck ng ikaapat na palapag. Nakatayo siya roon na parang isang hari na nakatingin nang mababa sa kanyang mga nasasakupan. Nakatingin si Javier sa lugar kung saan hinihipo ni Douglas si Siena. Agad na tumalon si Douglas palayo kay Siena, na parang may isang hindi nakikitang utos na ipinarating.

"Magandang umaga Ginoong Woods," magalang na bati ni Douglas.

Nahagip ni Siena ang panginginig ng takot sa tono nito. Pagkatingin niya sa lalaki, agad niyang iniwas ang tingin dito. Ramdam niya ang pagtama ng tingin nito sa katawan niya, pero hindi siya naglakas-loob na gumalaw o gumawa man lang ng kahit anong ingay. Takot na takot siya rito, at higit sa lahat, takot sa nangyari sa kanilang dalawa noong isang gabi.

"Mukhang magho-host ng party ang ate mo mamayang gabi. Bakit hindi ka na lang gumawa ng kapaki-pakinabang na bagay imbes na sayangin ang oras mo sa mga taong ganyan?" malamig na sabi ni Javier, sabay tulak kay Douglas papasok. Hindi man lang siya nag-atubili. Agad siyang umalis, iniwan si Siena na mag-isa.

Hindi komportable si Siena sa sinabi niya. Gusto na rin sana niyang umalis. Pero hindi niya maigalaw ang kahit isang kalamnan, parang naghihintay ang katawan niya sa utos nito.

Pagkaalis ni Douglas, tiningnan ni Javier si Siena gamit ang matalim nitong tingin. Karamihan sa mga tingin nito ay nakasentro malapit sa balikat nito kung saan siya hinawakan ni Douglas kanina lang.

"Umakyat ka," utos niya na nagpatigil sa kanya. Tumalikod siya at nagtago sa loob.

Na-tense at hindi komportable si Siena. Ayaw niya sanang umalis. Pero hindi rin niya ito maaaring balewalain.

'Ngayon, ano na ang kailangan niya sa akin?' naisip niya habang nanginginig ang kanyang katawan sa naisip pa lamang na malamig na titig nito.

"Paano kung magdesisyon siyang sabihin kay Claire na inakit ko siya kagabi? Kahit na isang pagkakamali, ako ang pumasok sa kwarto niya at hindi ang kabaligtaran. Paano kung hindi ako maintindihan ni Claire? Siya na lang ang natitirang taong tunay na nagmamalasakit sa akin. Kakayanin ko rin ba siyang mawala?" naisip niya, nalulungkot pa rin sa ideyang iyon.

Isang malaking dagok ang pagkawala ng kanyang ina dahil ito ay kasunod ng pagkawala ng kanyang ama at kapatid.

Kaya nagpasya siyang pumunta at makipag-usap sa kanya.

Pinanood ni Javier si Siena habang papasok siya sa kwarto nito, na parang isang biktima na naglalakad sa loob ng lungga ng isang mandaragit. Tulad ni Nancy, nakatayo rin siya malapit sa bungad at hindi rin naglakas-loob na isara ang p***o.

"Isara mo ang p***o at halika rito," bilin ni Javier sa kanya sa neutral na tono. Napansin niya kung paano siya na-tensyonado, ngunit sinunod pa rin niya ang sinabi.

"Mr. Woods, ang nangyari kagabi ay isang pagkakamali ko. Hindi sinasadyang nakapasok ako sa maling palapag sa halip na sa ikatlong palapag. Pakiusap, kalimutan na natin ang nangyari," mabilis niyang paliwanag sa mahinang boses.

Nakatayo ang babae sa gitna ng kwarto niya, habang nakaupo naman ang lalaki sa isang upuan sa dulo. Mas malaki ang kwarto niya kaysa sa ibang kwarto sa yate.

"Hindi ka karapat-dapat alalahanin. Pero kung makita kitang ginagawa rin ang parehong panloloko sa ibang mga kasama ko, tiyak na maaalala kita at maipapangako kong hindi iyon ang gusto mo. Kaya lumayo ka kay Douglas at sa kahit sino pa man," malamig ang tono ng kanyang pananalita at masakit ang kanyang mga sinabi.

Iniinsulto niya ito sa pinakamasamang paraan. Inosente si Siena, ngunit hindi siya maamo tulad ngayon bago namatay ang kanyang ina. Mayroon siyang pride at hindi umaatras kahit may yumapak sa kanyang dignidad. Ngunit nang pumanaw ang kanyang ina, nagsimula siyang makaramdam na wala nang mahalaga, at itinulak niya ang sarili sa isang kabiguan kung saan mas gusto niyang manahimik kaysa magsalita, at kalimutan ang mga argumento at hindi pagkakasundo. Ngunit ang mga salita ni Javier ang nagpagising sa kanyang dating sarili mula sa mahimbing nitong pagkakatulog. Ngunit natatakot siya kay Javier hanggang sa punto na hindi niya magawang tumingin dito habang nagsasalita. Ngunit ipinagtanggol niya ang kanyang sarili.

"May buong paggalang, Ginoong Woods, wala rin akong pakialam sa iyo o sa sinuman sa iyong Yate. Salamat sa pagpapapunta mo sa akin dito. Mawalang-galang na po," malumanay ngunit matatag ang kanyang tono. At hindi siya nangahas na tumingin sa kanya habang ipinapahayag niya ang kanyang punto. Kumakabog ang kanyang puso na halos marinig na niya ang pagtibok nito sa kanyang mga tainga.

Matapos niyang sabihin ang punto, hindi na siya naglakas-loob na magtagal pa roon. Mabilis siyang tumalikod at umalis, habang si Javier ay patuloy na nakatingin sa kanya na may kakaibang kislap sa mga titig nito.