MasukVhianne's POV
“You don’t need to do that. You can stay here after our divorce.” Mariing sabi niya na bahagya kong ikinatawa. I chuckled, “For what? Tapos na tayo, bakit pa ako mas-stay dito?” Sarkastikang tanong ko sa kanya. Hindi siya nakapagsalita. Nakatitig lamang siya sa akin na para bang binabasa niya ang nasa utak ko. Pero pareho akong napalingon sa cellphone niya ng biglang mangring ito. Mabilis niyang sinagot ito. “Erah?” Bungad ni Ezekiel sa kabilang linya. Para akong binuhusan ng malamig na tubig ng marinig ko ang pangalan ng babae niya. “Babe, can you come? I’m not feeling well..” Malambing na boses ni Erah sa kabilang linya. Pakiramdam ko ay bumaliktad ang sikmura ko sa pait ng nararamdaman ko. Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko ng talikuran ako ni Ezekiel nang hindi man lang ako tinitingnan. Mabilis na nangilid ang luha ko. It’s her again. Ngunit bago pa tuluyang makalabas si Ezekiel ng kwarto ay nilingon niya ako, “Erah needs me. I’ll go to her place, don’t wait for me. Matulog ka na.” Seryosong sabi niya. Kasabay ng pagsarado niya ng pintuan ay ang pagtulo ng luhang kanina ko pa pinipigilan. Kailangan din kita, Hubby… Kailangan ka namin ng anak mo… Hindi ko alam kung anong oras na ako nakatulog sa kakaiyak, pero sa isang bagay lang ako sigurado, everything will end this now. —------------------------------------------------------------------------------------- Kinaumagahan, nagising ako sa katok mula sa labas ng aming kwarto. Nahihilong bumangon ako at binuksan ang pintuan. Bumungad sa akin si Dona na may hawak na envelope. “Ma’am, a-ayos lang po ba kayo? A-ano pong nangyari sa inyo?” Nag-aalalang tanong niya. Pero hindi ko siya pinansin at mabilis na kinuha ang hawak niya. “What is this?” Malamig kong tanong sa kaniya. Napalunok siya, “B-binabibigay po ni Attorney Alvarez sa inyo, g-galing daw po kay Sir.” Kinakabahang sabi niya. Tumango lang ako at agad na binuksan ito. It’s our divorce papers. Sandali ko itong tinitigan bago ko tuluyang hinarap ulit ang tingin ni Dona, “Pack my things.” Malamig na utos ko sa kaniya na ikinalaki ng mga mata niya pero ginawa niya pa rin ang sinabi ko. I’ve made my decisions already. Habang busy si Dona sa pag-iimpake ng mga gamit ko ay pinirmahan ko na ang aming divorce papers. Ezekiel’s POV “Babe–” Bago pa matapos ni Erah ang sasabihin niya, pinutol ko na siya. “I’m married, don’t call me that.” Malamig na sabi ko na ikinatigil niya. Nandito ako ngayon sa apartment niya dahil tinawagan niya ako dahil masama raw ang pakiramdam niya pero nang dumating naman ako, mukhang okay naman siya. “E-Ezekiel, m-may problema ba? G-galit ka ba sa’kin?” Nanginginig niyang tanong habang nangingilid ang mga luha. Umigting ang panga ko. “I’m not. If you’re okay now, I’m leaving.” Seryosong sabi ko at tatayo na sana ako nang hawakan niya ang braso ko para pigilan ako sa pag-alis ko. Kumuyom ang kamao ko sa iritasyon. Mabilis kong iwinaksi ang kamay niya sa braso ko. Nagulat siya sa ginawa ko pero wala akong pakealam. Mabilis akong lumabas ng apartment niya at nagtungo sa aking sasakyan. Pagkarating ko sa kotse ay malakas kong inumpog ang sarili ko sa manibela. Fuck, what the hell is happening to me? Erah is my ex-fiancee, ikakasal na sana kami noon kung hindi ako pinagkasundo ng mga magulang ko na ikasal kay Vhianne. I hated my wife because she’s the reason why Erah left. But fuck! Ngayong bumalik na siya, I'm already deeply in love with my wife! Pinaandar ko ang sasakyan at mabilis na nagmaneho patungo sa aking kompanya. Kapag marami akong iniisip, mas gusto kong magtrabaho. —--------------------------------------- Kinaumagahan pagkauwi ko sa mansion, bumungad sa akin ang nagsisi-iyakang mga kasambahay. Nang makita nila ako ay agad na napuno ng takot ang kanilang mga mukha. What the fuck are they doing? “Where’s my wife?” Malamig na tanong ko sa kanila. Pero walang sumagot at nagtinginan lang sila. Umigting ang panga ko. Nilingon ko si Manang Selya, “Where is she?” Mariing tanong ko. Napalunok siya, “U-umalis na siya, E-Ezekiel..” Kinakabahang sabi ni Manang. Bata pa lang ako ay siya na ang nagpalaki sa akin kay ayos lang sa akin na tawagin niya ako sa pangalan ko, pero sa tono ng boses niya, alam kong may hindi maganda. “Where did she go?” Seryosong tanong ko pero tanging iling lang ang naging sagot niya. Kumuyom ang kamao ko. Nilagpasan ko sila at mabilis na nagtungo sa aming kwarto. When I opened the door, the room was empty. Nanlamig ang buong katawan ko. Where did she go? Pumasok ako sa kwarto pero ang unang nahalagilap ng mga mata ko ay ang pamilyar na papel na nakapatong sa side-table ng aming kama. It’s our divorce paper with her sign in it. She already left. Fuck! Mabilis kong ginasumot ang papel na hawak ko, I haven't signed it yet so she's still my wife! We're still fucking married! She's probably on her fucking bestfriend. Fuck! Sa iristasyon ay hindi ko napigilang suntukin ang pader ng aming kwarto. I'm the one who divorce her, but it's for her own sake! I know she really don't like me, she just trapped in this fucking marriage. Fuck, what I am gonna do now? Pinikit ko ang mga mata ko para pakalmahin ang sarili ko. I will give her some space right now before I get her later. Damn, wife. You really left me, huh? ___________ Naglakad ako papunta sa banyo para maligo at pakalmahin ang sarili ko. Patapos na ako ng humarap ako sa salamin para magshave, tumaas ang kilay ko ng hindi ko makita ang shaver sa drawer ko. Binuksan ko ang drawer ni Vhianne baka nailagay niya doon. Ngunit pagbukas ko ng drawer niya, bumungad sa akin ang isang pregnancy test. Kumunot ang aking noo. What the fuck is this, Wife? Nanginginig ang mga kamay kong kinuha ito. Nang makita ko ang dalawang pulang linya, natigilan ako. "S-she's pregnant...?!"Vhianne's POVHabang papasok ako sa kwarto ni Ezekiel sa hospital ay naabutan ko siyang nakaupo sa gilid ng kama. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa kaniyang ulo habang nakayuko, na para bang matindi ang sakit na nararamdaman niya.Nang marinig niya ang pagbukas ng pinto ay dahan-dahan siyang napatingin sa akin. Namumula ang kaniyang mga mata at kapansin-pansin ang pamumutla ng kaniyang mukha."V... Vhianne..." mahina niyang tawag sa pangalan ko.Napakunot agad ang noo ko."Ezekiel?" nag-aalala kong sambit habang mabilis na lumalapit sa kaniya.Bigla siyang napapikit at lalo pang napahawak sa kaniyang ulo."Ang sakit..." halos pabulong niyang sabi.Nakita kong nanginginig ang kaniyang mga kamay at tila nahihirapan siyang huminga nang maayos. Para bang may pilit siyang inaalala ngunit hindi niya maabot.Maya-maya pa ay napansin kong nawawala ang focus ng kaniyang mga mata."Ezekiel!" gulat kong tawag sa kaniya ng matutumba na siya pero mabilis ko siyang nahawakan at agad ko siyang nasa
Vhianne's POV"E-Ezekiel..." Gulat kong saad sa kaniyaHindi ko napigilang mapaatras ng isang hakbang habang mahigpit na yakap si Lilibet.Pakiramdam ko ay biglang tumigil ang oras.Sa loob ng anim na taon, ilang beses kong inisip kung ano ang magiging reaksyon ko kapag muli kaming nagkita ni Ezekiel. Akala ko handa na ako.Pero mali... Kinakabahan pa din ako huhu. It's been six years ng umalis ako ng Pilipinas dahil sa malditang aktor na Erah.... "Mommy..." mahina at nanginginig na saad ni Lily habang nakakapit sa akin.Agad kong hinaplos ang buhok niya."It's okay, baby. Mommy's here." Malambing kong saad sa kaniyaPagkatapos ay muli akong tumingin kay Ezekiel.Pero Nanatili siyang nakatitig sa amin, partikular kay Lilibet.Parang hindi siya makapaniwala sa nakikita niya ngayon. At sa totoo lang, hindi ko rin alam kung ano ang tumatakbo sa isip niya ngayon."Momma, who is that handsome man?" Nagtatakang tanong ni lily sa akinNapangiwi na lamang ako at kalmadong sinagot ang anak
Nanatiling mabigat ang katahimikan sa paligid matapos magsalita si Erah.Ilang segundo ring walang nagsalita hanggang sa tuluyang bumuntong-hininga si Ezekiel. Naramdaman kong bumigat lalo ang dibdib ko nang makita ko ang ekspresyon sa kaniyang mukha at Parang nakapagdesisyon na siya. "Vhianne." Mariin at seryoso niyang saad sa akin Dahan-dahan akong tumingin sa kaniya at saka nagsalita. "Wala akong ginawa," muli kong saad pata depensahan ang sarili. Ngunit umiling lamang siya."Sapat na." Nanlaki ang mga mata ko."Narinig ko na ang lahat." Seryoso niyang boses sa akin habang matalim niyabakong tinititigan. Napatawa ako nang mapait at sinagot siya ng mabilis. "At naniwala ka agad?" Saad ko, pero Hindi siya sumagot. Ang katahimikang iyon ang nagsilbing sagot niya at mas masakit pa iyon kaysa sa anumang salita. Ilang segundo lang ay nagsalita siyang muli. "Simula ngayon..." malamig niyang saad. "Hindi ka na bahagi ng kompanyang ito." Parang tumigil ang mundo ko ng
"Nasaan si Erah?" seryosong tanong ni Ezekiel nang magtagpo ang mga mata namin sa hallway.Bahagya akong napairap bago itinuro ang direksiyon ng conference room."Nandoon pa rin sa loob ng office," malamig kong sagot. "Nagdadadrama pa." Saad ko sa kaniya. Bahagyang kumunot ang noo ni Ezekiel ngunit hindi siya agad nagsalita. Tila sinusubukan niyang unawain kung ano ang nangyari sa loob ng silid."Anong ibig mong sabihin?" tanong niya ulit sa akinNgumisi lamang ako sa kaniya pero bago pa man ako makasagot kay Ezekiel ay biglang bumukas ang pinto ng opisina kong nasaan si Erah. Sabay kaming napalingon sa direksyon ng opisina. Mula roon ay lumabas si Erah.Nanlaki ang mga mata ko nang mapansin ang kaniyang kanang kamay. May sariwang dugo itong tumutulo at bahagyang nanginginig ang kaniyang katawan. Namumutla rin ang kaniyang mukha na para bang may matinding nangyari sa loob."Erah!" gulat na tawag ni Ezekiel habang mabilis na lumapit sa kaniya.Agad namang kumapit si Erah sa braso nit
Makalipas ang ilang minuto ay unti-unti nang bumalik sa normal ang auditorium. Patuloy pa rin ang masisiglang usapan ng mga executives, investors, at mga eksperto tungkol sa sistemang ginawa ko. Marami rin ang lumalapit kay Jessica upang kumpirmahin ang mga detalyeng ibinahagi niya kanina. Habang abala ang lahat, napalingon muli ako sa isang taong nakatayo sa di kalayuan. Si Erah. Hindi na katulad kanina ang ekspresyon niya. Wala na ang kumpiyansa at yabang na palagi niyang ipinapakita.Sa halip ay seryoso lamang siyang nakatingin sa akin. Namg makita niya akong nakatingin sa kaniya ay tila kumunot ang noo nito, kaya napataas ang kaliwang kilay ko habang nagsasalubong ang mga titig namin. Ilang sandali pa ay dahan-dahan siyang naglakad palapit. "Vhianne," mahina ngunit matigas niyang tawag nang makarating siya sa harapan ko. "Can we talk? In private?" saad niya sa akin Sandaling natahimik ang paligid sa pagitan naming dalawa. Hindi ko agad siya sinagot. Tinitigan ko muna
"Thank you, Miss Vhianne." Saad niya sa akin. Tumango lamang ako bilang pag tugon sa kaniya. Pagkatapos kong mag salita ay humarap siya sa mga tao.Kalmado ang kanyang ekspresyon,ngunit seryoso ang kanyang boses maging. "Ladies and gentlemen." Lalong natahimik ang auditorium."I believe everyone here has already noticed something." seryoso niyang saad sa lahat. Walang nagsalita at Walang gumalaw sa mga nonood at seryosong nakikinig lamang kay Jessica. "Miss Vhianne was able to explain every single aspect of the system." Saad niya sa lahat. Nilingon ko ulit si Erah at hindi man lng niya magawang tumingin sa akin maging sa lahat ng nanonood, nanatili lamang siyang nakayuko at walang imik.Si Ezekiel naman na nakaupo sa unahan ay nanlalaki ang kaniyang mga mata. Pero alam naman niya na mangyayari talaga ito kaya nanatili lamang siya sa kaniyang upuaan at mas pinili na tumahimik na lamang at walang emosyong nakikinig. Tumigil sandali si Jessica bago nagsalita ulit. "Not because sh
Ilang oras ang lumipas ay hindi ko namalayan sa aking sarili na nakatulog na pala ako sa aking kinauupuan. Nagising na lamang ako ng kalabitin ni Kiro ang braso ko. "Beshhh… Kumusta? Nandito na kami!" Saad ni Kiro sa akin pagkagising ko. "Dala ko na pala ang food mo, besh," sambit ni Kiro. Iniab
I can't believe myself; ang bilis ko naman mapatawad si Zeke pagkatapos ng lahat na nangyari sa amin. Pakakasalan ko ba ulit ang ex-husband ko? Ano ba yan, Vhianne? Masyado ka naman nagpapauto sa lalaking iyan, huhu. Sinampal ko ng mahina ang aking pisngi at saka huminga ng malalim. Tiningnan ko s
Gosh...... Vhianne! What are you doing? Dapat masaya kana dahil bumalik na ang asawa mo; wag ka ng pakipot pa, bulong ko sa aking sarili.Tiningnan ko ng pasikreto si mama sa kabilang sofa, and sininyasan ko siya. Mom...help me, say something! ng makita niya ako ay huminga siya ng malalim. Hindi k
I will play this video at her wedding. Hindi para gumanti, kundi para iligtas si Ezekiel sa babae na iyon, na si Erah.Gusto kong malaman niya ang katotohanan ng hindi ako nakikita doon. Well, I'm going there, but I won't show my face to them; I'm going to wear a disguise.Habang na sa kalagitnaan







