LOGIN"It's Erah," seryosong saad ni Ezekiel sa akin habang nakatitig sa screen ng kaniyang cellphone.Pagkatapos niyang magsalita ay agad niya itong kinuha para sagutin, ngunit bago pa man siya makapagsalita ay naunahan na siya ni Erah."Babe, where are you? Hinahanap ka na ng anak natin," malambing na saad ni Erah mula sa kabilang linya.Pagkarinig ko sa sinabi ni Erah ay napairap na lamang ako. Agad kong hinarap si Lily at marahang hinimas ang kaniyang ulo upang ilihis ang aking atensyon.Napatingin naman si Ezekiel sa akin bago niya sinagot si Erah."Ah, okay. Nandito pa ako sa opisina. May kailangan lang akong tapusin," malamig na tugon ni Ezekiel kay Erah. Bahagyang natigilan si Erah ng ilang segundo bago muling nagsalita."Okay, babe. Huwag mong kalimutan ang cake ng anak natin, ah," paalala ni Erah kay EzekielNang marinig iyon ni Ezekiel ay biglang nanlaki ang kaniyang mga mata, na para bang may bigla siyang naalala."Okay, bye," malamig niyang tugon bago tuluyang pinatay ang tawa
Ano ang mga nangyari sa inyo ng ating anak doon sa singapore?" Dagdag pa niyang tanong habang hawak ang aking kamay.Medyo nabigla ako sa naging tanong ni Ezekiel pero naiintindihan ko naman siya pero sa loob ng ilang segundo ay hindi ako agad nakasagot. Para bang bumalik sa isip ko ang lahat ng nangyari sa loob ng anim na taon na mag-isa kong hinarap ang buhay kasama si Lily ang anak ko na wala kahit anong contact sa Pilipinas. Mahigpit pa rin ang hawak niya sa kamay ko habang sa nga oras na ito at hinihintay ang sagot ko.Napabuntong-hininga ako bago tuluyang nagsalita."Mahabang kuwento iyon, Ezekiel..." mahina kong saad sa kaniya. Bahagya siyang ngumiti sa akin. "May oras tayo." Pabiro niyang boses sa akin. Napatawa ako nang mahina ng marinig ko ang sagot niya. "Sigurado ka?" Saad ko pabalik. Tumango naman siya agad. "Gusto kong malaman ang lahat." Seryoso niyang boses. Natahimik ako sandali bago tumingin sa natutulog kong anak.Ilang segundo akong natahimik bago muling tu
Makalipas ang ilang minuto ay natahimik ang buong silid matapos sabihin ni Ezekiel ang mga salitang iyon. mabigat na katahimikan na namagitan sa amin habang pareho naming pinoproseso ang katotohanang sa wakas ay nalam na namin at nakumpirma na, kung sino ang nasa likod ng lahat ng problemang nagaganap sa pamilya. Nakatulog na si Lily sa isang maliit na sofa sa loob ng silid matapos mapagod sa kakatanong.Mahimbing ang kaniyang tulog, samantalang kami ni Ezekiel ay nanatiling gising sa tabi niya. Nakahawak pa rin siya sa kamay ko habang seryosong nakatingin kay Lily. "Ezekiel..." mahina kong tawag sa kaniya. Agad naman siyang lumingon sa akin pagkarinig niya sa boses ko. "Ano ang gagawin natin ngayon?" Mahina kong saad sa kaniya. Natahimik sita ng ilang sigundo pagkatapos ay dahan-dahan siyang huminga nang malalim."Hindi tayo magmamadali." Seryoso niyang boses. Napakunot ang noo ko."Hindi tayo gagalaw hangga't hindi tayo sigurado sa bawat hakbang." Dagdag niyang saadTumingin
Nanatili akong nakatitig kay Ezekiel habang patuloy na tumutulo ang luha mula sa gilid ng kaniyang mata.Mabilis na tumibok ang puso ko."Ezekiel..." mahina kong tawag habang mas hinigpitan ko ang hawak sa kaniyang kamay.Ilang segundo pa ang lumipas bago siya tuluyang gumalaw.Unti-unting bumukas ang kaniyang mga mata.Napakurap siya ng ilang beses na para bang sinusubukan niyang linawin ang kaniyang paningin. Dahan-dahan siyang lumingon sa akin hanggang sa tuluyan niyang na niyang nakita ang mukha ko...Bigla siyang natigilan at nanlaki ang kaniyang mga mata."V-Vhianne..." Nauutal niyang boses sa akin. Parang basag ang boses niya habang binabanggit ang pangalan ko. Nang marinig ko ito ay naramdaman kong namuo agad ang luha sa mga mata ko."Ezekiel..." nanginginig kong tugon.Hindi siya agad nagsalita.Tinitigan lamang niya ako na para bang natatakot siyang mawala ako kapag kumurap siya.Pagkatapos ay unti-unting pumatak ang mga luha mula sa kaniyang mga mata."Vhianne is that you?
Vhianne's POVHabang papasok ako sa kwarto ni Ezekiel sa hospital ay naabutan ko siyang nakaupo sa gilid ng kama. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa kaniyang ulo habang nakayuko, na para bang matindi ang sakit na nararamdaman niya.Nang marinig niya ang pagbukas ng pinto ay dahan-dahan siyang napatingin sa akin. Namumula ang kaniyang mga mata at kapansin-pansin ang pamumutla ng kaniyang mukha."V... Vhianne..." mahina niyang tawag sa pangalan ko.Napakunot agad ang noo ko."Ezekiel?" nag-aalala kong sambit habang mabilis na lumalapit sa kaniya.Bigla siyang napapikit at lalo pang napahawak sa kaniyang ulo."Ang sakit..." halos pabulong niyang sabi.Nakita kong nanginginig ang kaniyang mga kamay at tila nahihirapan siyang huminga nang maayos. Para bang may pilit siyang inaalala ngunit hindi niya maabot.Maya-maya pa ay napansin kong nawawala ang focus ng kaniyang mga mata."Ezekiel!" gulat kong tawag sa kaniya ng matutumba na siya pero mabilis ko siyang nahawakan at agad ko siyang nasa
Vhianne's POV"E-Ezekiel..." Gulat kong saad sa kaniyaHindi ko napigilang mapaatras ng isang hakbang habang mahigpit na yakap si Lilibet.Pakiramdam ko ay biglang tumigil ang oras.Sa loob ng anim na taon, ilang beses kong inisip kung ano ang magiging reaksyon ko kapag muli kaming nagkita ni Ezekiel. Akala ko handa na ako.Pero mali... Kinakabahan pa din ako huhu. It's been six years ng umalis ako ng Pilipinas dahil sa malditang aktor na Erah.... "Mommy..." mahina at nanginginig na saad ni Lily habang nakakapit sa akin.Agad kong hinaplos ang buhok niya."It's okay, baby. Mommy's here." Malambing kong saad sa kaniyaPagkatapos ay muli akong tumingin kay Ezekiel.Pero Nanatili siyang nakatitig sa amin, partikular kay Lilibet.Parang hindi siya makapaniwala sa nakikita niya ngayon. At sa totoo lang, hindi ko rin alam kung ano ang tumatakbo sa isip niya ngayon."Momma, who is that handsome man?" Nagtatakang tanong ni lily sa akinNapangiwi na lamang ako at kalmadong sinagot ang anak
Ilang oras ang lumipas ay hindi ko namalayan sa aking sarili na nakatulog na pala ako sa aking kinauupuan. Nagising na lamang ako ng kalabitin ni Kiro ang braso ko. "Beshhh… Kumusta? Nandito na kami!" Saad ni Kiro sa akin pagkagising ko. "Dala ko na pala ang food mo, besh," sambit ni Kiro. Iniab
I can't believe myself; ang bilis ko naman mapatawad si Zeke pagkatapos ng lahat na nangyari sa amin. Pakakasalan ko ba ulit ang ex-husband ko? Ano ba yan, Vhianne? Masyado ka naman nagpapauto sa lalaking iyan, huhu. Sinampal ko ng mahina ang aking pisngi at saka huminga ng malalim. Tiningnan ko s
I will play this video at her wedding. Hindi para gumanti, kundi para iligtas si Ezekiel sa babae na iyon, na si Erah.Gusto kong malaman niya ang katotohanan ng hindi ako nakikita doon. Well, I'm going there, but I won't show my face to them; I'm going to wear a disguise.Habang na sa kalagitnaan
Vhianne's POVI was shocked! Sa sinabi ni Zeke.God! Hanggang kailan ba ako mag-titiis ng ganito? Ano ba ang pumasok sa isip ng lalaking ito at naisipan pa niya na patirahin dito sa bahay ang bruha na iyan. What is that smell? Is he drunk? Hays! I bitterly smile to myself.Ganun pa man ay boong t







