04: Hiding

“Naku, hija! Nakaraang araw ko pa napapansin! Halata rin sa lapad ng balakang mo. Kahit hindi mo sabihin ay alam ko na. At anong sinabi kay Ezekiel? Hindi niya pa ba alam na—” Bago pa man matapos ni Manang ang sasabihin niya ay pareho kaming napatalon sa gulat nang putulin siya ni Zeke.

Naugat ako sa kinatatayuan ko ng marinig ang napaka lamig niyang boses.

“Hindi ko alam na ano, Manang?” Baritong tanong niya. Sa lamig ng boses niya, parang bawat salitang binibitawan niya ay nagyeyelo.

Puno ng kaba kong nilingon si Ezekiel. Kalalabas niya lang sa aming kwarto at pababa na siya ng hagdanan. Ngunit nang magtama ang mga mata namin ay para akong binuhusan ng malamig na tubig.

He’s darkly looking at me like he caught me in crime!

Mabilis akong nag-iwas ng tingin sa kaniya para harapin si Manang na mukhang kinakabahan din kay Zeke.

“Manang, i-iwan mo po muna kami.” Nauutal kong sabi kay Manang na ikinatango niya.

Nang makaalis na si Manang ay saktong nakababa na rin si Zeke sa hagdan. Nakatitig siya sa akin na para bang hinihintay niyang magpaliwanag ako. Napalunok ako.

Gosh, si Manang naman kasi, eh!

“I-It’s nothing. Uhm… may pinag-uusapan lang kami ni Manang..” Kinakabahang sabi ko pero nanatiling malamig ang ekspresyon ng kanyang mukha na para bang hindi niya gusto ang naging sagot ko.

“What are you hiding from me, woman?” Malamig niyang tanong sa seryosong boses.

Muli akong napalunok sa sarili kong laway pero ginawa ko ang lahat para maging kalmado ang ekspresyon ko.

“I said, it’s nothing. Kung may tinatago man ako, hindi mo na kailangan pang malaman ‘yon. We’re already getting a divorce.” Marahang sabi ko na ikinadilim ng kanyang mukha.

Kitang-kita ko rin ang pag-igting ng panga niya. Pero bago pa siya ulit makapagsalita ay pareho kaming natigilan ng biglang tumunog ang tiyan ko sa gutom.

I blushed. Gosh!

“Tsk!” Humakbang siya papalapit sa akin at mabilis na kinuha ang kamay ko para hilahin ako papunta sa dining area.

Agad niyang hinila ang upuan ko sa dining table at pinaupo ako roon habang nagsasandok siya ng pagkain. Tahimik lang ako habang pinapanood siyang seryoso sa ginagawa niya.

Bago pa man kami ikasal ni Ezekiel noon, gustong-gusto ko na siya. Our parents are best friends but he’s been cold to me ever since we were young. Kaya nang ipagkasundo na kami ng mga magulang namin, walang pag-aalinlangan akong pumayag na maikasal sa kaniya kahit alam kong sila na ni Erah.

He broke up with Erah and got married to me but he never loved me anyway. He’s not really rude but he’s been cold to me. Pero lahat ‘yon ay tinanggap ko. Ginawa ko ang lahat para mahalin niya rin ako kahit na alam kong imposible. He’s maybe mine, but in his heart, it’s always been Erah.

Kumirot ang dibdib ko.

Mapait akong ngumiti ng ilapag niya ang plato ng pagkain sa harapan ko, “Thank you.” Sabi ko.

Hindi siya sumagot pero kumunot ang noo ko nang makita nagsandok pa siya ng panibagong plato ng pagkain.

“A-are you gonna eat with me?” Tanong ko. Bumaba rin ang tingin ko sa suot niyang damit. He’s just wearing a white t-shirt and shorts, not his corporate attire!

Nilingon niya ako, “I’m going to eat with you.” Malamig niyang sabi sa seryosong boses. I frowned.

“But how about your d-date with Erah?” Kinakabahang tanong ko. Hindi niya ako sinagot at naupo lang sa kaniyang upuan na ikinanguso ko.

Tsk, kahit kailan talaga, sobrang lamig niya!

I wonder kung ganito rin siya kay Erah. Naiisip ko palang masaya siya pag magkasama sila, ang sikip na kaagad ng dibdib ko.

Hindi sa hindi ko gustong maging masaya si Zeke, of course, I want the best for him. I want him to be happy, but it just hurts a lot to think that he can't be happy with me.

Malungkot kong binaba ang mata ko sa pagkain para sumubo. It’s chicken adobo, but I want sinigang…

Mas humaba ang nguso ko.

“You don’t like it?” Mariing tanong ni Zeke sa malamig na boses habang seryosong nakatingin sa akin. Oh, yeah. Sabi ni Manang si Zeke ang nagluto nito!

This is not the first time he cooks for me, and every time he does that, I’m always excited to taste it. Especially this adobo because it’s my favorite, pero ngayon, his adobo looks normal…

Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko, “Did Manang cook anything?” Marahang tanong ko. Kitang-kita ko ang pag-igting ng kanyang panga.

“No, she did not.” Mas malamig pa sa yelong sagot niya.

Galit ba siya?

“Okay..” Nakangusong sabi ko at kinuha ang kutsara ko para magsimula nang kumain.

Okay lang naman ang lasa ng luto niya, pero hmmm… sana Sinigang nalang ang niluto niya. Inubos ko ang pagkaing inihain niya sa akin pero hanggang sa matapos ako ay pakiramdam ko, galit siyang nakatitig sa akin!

Hindi ko nalang siya pinansin, galit naman talaga siya palagi sa akin.

Nauna na akong umakyat sa kaniya sa kwarto dahil may kinausap pa sya sa cellphone niya pagkatapos naming kumain, maybe it’s Erah again.

Pagkarating ko sa kwarto ay agad kong hinanap ang cellphone ko para tawagan si Akiro. Pagkatapos ng divorce namin ni Zeke, aalis na rin ako dito kaya ngayon palang kailangan ko nang maghanap ng malilipatan ko.

“Hello, Besh! Bakit ka napatawag?” Bungad ni Kiro sa kabilang linya na ikinangiti ko.

He’s my bestfriend. He’s a boy but inside, she’s a girl. Pamilya nila ang may-ari ng pinaka sikat na five-star hotel at condominium dito sa bansa kaya alam kong matutulungan niya ako.

“Zeke and I are going to divorce, I need a new place to move in.” Diretsong sabi ko.

“”ANOOOO?!!” Mabilis kong inilayo sa tainga ko ang telepono sa pagtili niya.

“Divorce?! Anong divorce?! Girl, anong sinabi mo?!” Gulat at hindi makapaniwalang sigaw ni Kiro pero bago pa ako makapagsalita at makapag paliwanag sa kanya ay naunahan ako ng malamig na boses sa likod ko.

“Sinong kausap mo?” Mabilis akong napalingon sa pintuan kung nasaan si Zeke.

Sobrang lamig ng ekspresyon niya!