ログインAno kaya ang meron dito! Hinintay ko ang cellphone hangang magkaroon ng isang bar ng baterya at saka ko binuksan.Pinindot ko ng matagal ang power button ng cellphone hanggang sa umilaw ito. Matiyaga ko itong hinintay. Ilang saglit lang ay bumukas na ito. Agad na umigting ang aking panga ng makita ko na mayroon pala itong password. Oo nga naman, may password pala ang cellphone niya, huhu, I forgot. Tinapik ko ang aking noo dahil nadismaya ako sa aking sarili.Sinubukan kong i-type ang kaniyang pangalan. EZEKIEL. Sabi, "Wrong password!" Komunot ang aking noo.Sinubukan ko na din ang birthday niya, pero wrong password pa rin. Ano ba iyan? Nawawalan na ako ng pasensya; naka ilang attempt na ako, at hindi ko ito magawang buksan. Dahil sa inis ay inilapag ko ang cellphone sa aking higaan. Uhggggg! Nakaka stress naman ito. Habang nakahiga ako at iniisip ang password ng cellphone ay bigla akong natigilan ng biglang may kumatok sa pinto. "Vhianne! Si Edna po ito, narito napo ang twal
"What is that beshh?" Nabigla ako sa boses ni Kiro.Agad kong inilagay ang cellphone sa aking bag. "Nothing, beshh!... Let's go inside!" Pag tugon ko sa kaniya.Pagkatapos ay pumasok na kami sa loob ng kwarto ni Ezekiel._________Kakauwi lang namin sa bahay ni Nay Ele; pinauna na niya ako dahil ihahatid lang niya si Ezekiel sa bahay nila. Kumuha na din kami ng personal doctor ni Ezekiel para ma-monitor siya ng maayos; kasama niya si Erah sa bahay. Siya lang naman ang gumawa ng idea na iyon; sinamantala niya na walang maalala si Ezekiel. Hanggang ngayon ay niloloko niya si Ezekiel, pero hindi ko muna ito sinita dahil si Erah lamang ang makapagpapagaling kay Ezekiel, para bumalik ang mga alaala na nakalimutan niya. Hindi iyon alam ni Erah; ang tanging alam niya ay hindi siya nalimutan ni Ezekiel dahil siya ay mahalaga kay Ezekiel. Hinayaan na lamang namin siya sa plano niya, pero mananatilinakong nakabantay sa kaniya hanggang sa gumaling si Ezekiel. I miss this place; bata pa ako ng
My god! Beshhh, mabuti at maayos na si Ezekiel. Kinabahan ako doon. Mabuti na lang malakas ang instinct ko at agad ako kumaripas ng takbo at naka tawag ng doctor. Sambit ni kiro sa amin para patawanin kami. Pero kong hindi dahil sa kaniya baka hindi na agapan si Ezekiel, mabuti na lng at nandito siya. Huminga ako ng malalim."Pwede nyo na siyang puntahan sa loob," saad ng doctor sa amin. Agad naman nag tungo sa loob si Nay Ele at pinasunod ko na din si Kiro, si Erah naman, at si Riguel ay naiwan kasama ko. Hinayaan ko na lamang sila at hindi ko pinansin. "Doc! salamat po"saad ko sa doctor. Pag ka sabi ko ay iniyuko lamang niya ang kaniyang ulo at saka umalis. Pagkatapos ay malamig kong nilingon sila Erah at Riguel. "So what are you doing here?" Seryoso kong sambit sa kaniya.Seryoso din niya akong hinarap. "Ano ba ang pake mo?" Tugon niya sa akin pagkatapos ay inirapan niya ako. Napa ngisi na lamang ako sa naging tugon niya sa akin. Agad akong tinalikuran ni Erah at sabay pumasok
"Ano ba talaga ang totoong nangyari sa banyo noong aksidente si Ezekiel? Kayo lang naman ang naabutan ko doon ahh. Kayo ba ang may kagagawan kung bakit naaksidente siya?" galit na boses ko sa kanila."Shut up, Vhianne! Ilang beses ba natin ito pag uusapan? Pwede kitang ireklamo dahil sa pagbibintang mo sa amin; wala ka ngang ebidensya ehh, at saka wala kaming ginawa kay Ezekiel; nadulas lang siya, at iyon ang nangyari."Ang galing niya talaga mag-acting. Kuhang-kuha niya ang mga linyahan. Tsskkk, kairita talaga. Hindi ako titigil kakaimbistiga hanggang hindi ko malaman ang katotohanan. Bulong ko sa aking sarili. "Tumigil na nga kayo," Pag putul ni Nay Ele sa aming pag aaway. Agad namang tumahimik si Erah; hindi na rin ako umik, dahil baka mapano pa si Nay Ele, may sakit pa naman siya sa puso. Umupo kami ni kiro sa gilid habang hinihintay ang resulta kong ano ang dahilan kong bakit nawalan si Zeke ng malay. "Tangina namang babae na iyan, nakaka gigil sarap sabunutan." Bulong ni kir
What the hell! Ano ang ginagawa ng lalaki na iyan dito? Bulong ko sa aking sarili. Habang naglalakad si Riguel papunta kay Ezekiel ay pinagmamasdan ko ito ng maigi. Napansin ko na para siyang wala sa sarili at tila ay kinakabahan. I wonder why? Hindi naman siya ganyan ka takot kay Ezekiel."Who are you?" Seryoso na tanong ni Ezekiel. Pag katapos mag salita ni Ezekiel, nag bago agad ang kaniyang expression; parang nahimasmasan ang kaniyang mukha, and the fearful expression he had was replaced by a cheerful face."I'm your best friend, Ezekiel! I am Riguel, remember?" Sambit ni Riguel kay Ezekiel, pero parang walang maalala si Ezekiel bagkus ay tila sumakit ang ulo niya. Napansin ko ito ng bigla kumunot ang noo niya sabay hawak sa ulo. Napansin din ito ni Nay Ele at Kiro.Ilang saglit lang ay nagsalita si Erah. "Babe… Wala ka bang naaalala na nangyari sa iyo sa banyo bago ka naaksidente?" Seryoso na tanong ni Erah. Para bang may gusto siyang kumpirmahin na kong ano. Hinayaan ko na lam
Lagi akong pinapatawa ni Kiro kahit sa ganitong sitwasyon, maaasahan talaga siya sa kahit anong problema. "Let's eat, besh! Dala ko na ang Coke mo at pritong manok."Agad ko nmaan itong kinuha" Nasaan na ba si Nay Ele?"Mauna na daw tayo kumain, at beshhh ikaw na ang mag-abot kay Ezekiel ng food niya." "A-ako?" Tanong ko sa kaniya. "Sino pa ba beshhh!"Napalunok ako ng sarili kong laway, bakit ako ang mag bibigay, hindi nga niya ako maalala ehh huhu. "Let's go inside, beshhh."Wala akong nagawa kundi ang sumunod sa kay Kiro.Dahan-dahan kong binuksan ang pinto, at ng mabuksan na ito ay pinauna ko muna si Kiro sa loob, at sumunod naman ako. Dala-dala ni Kiro ang mga pagkain, kaya ako ang magsasara ng pinto. Ilang sandali lang pagka sara ko ng pinto ay napansin kong naka tulala si Kiro; agad naman akong nagtaka. What's wrong with him? Pag lapit ko sa kaniya ay umigting ang aking panga. Tinititigan niya si Ezekiel habang hinuhubad ang kaniyang t-shirt na suot sa higaan. Kinalabit







