MasukMabilis, na parang napaso, binawi ni Celine ang kamay niya at hinablot ang palanggana! Halos magtama ang kanilang mga daliri sa pag-agaw, at sa isang iglap, parang may kung anong kuryenteng dumaloy sa pagitan nila, sapat para lalo siyang mataranta.“A-Ako na po ang maglilinis, Mr. De Silva! Masyado na po kayong napagod ngayong araw!” natatarantang sabi niya bago nagmamadaling tumakbo papasok sa banyo.Sa loob ng banyo, ang warm yellow light ay nagbibigay-ilaw sa namumula at nagpa-panic na pigura ni Celine.Mahigpit niyang hinawakan ang gilid ng lababo at pilit na pinapakalma ang sarili. Masyadong malapit. Masyadong mabilis ang nangyari. Hindi niya maintindihan kung bakit sa simpleng pagdampi lang ng kamay… parang nawawala ang kontrol niya.Saglit niyang ipinikit ang mga mata at malalim na huminga, pero kahit anong gawin niya, hindi pa rin mawala ang init na gumagapang sa kanyang pisngi at ang imahe ng lalaking iniwan niya sa labas.Yumuko siya, hinugasan ang palanggana na may suka ni
Matapos ang ilang sandaling katahimikan at pag-iisip, pumayag si Jaxson. Walang pag-aatubili sa boses niya, walang bakas ng pagdadalawang-isip, na parang isang simpleng desisyon lang na ginawa matapos timbangin ang sitwasyon.Palihim na nakahinga nang maluwag si Celine. Kahit papaano ay nabawasan ang kaba niya na hindi na kakalat ang virus sa B&B. Pero kasabay ng ginhawang iyon, may isa pang realidad na hindi niya matakasan.Ang ideya na magsasama sila sa iisang bubong ni Jaxson sa mga susunod na araw… unti-unting bumabalik ang mabilis at magulong tibok sa kabilang panig ng puso niya.Kakagawa niya lang ng malinaw na linya sa pagitan nila, tapos ngayon, magkakasama na naman sila araw at gabi sa iisang bahay?Totoo nga ang kasabihan: Plans really do never keep up with changes."Mommy, sa house po ba natin mag-i-sleep si Uncle Superman?" Narinig ni Clara ang usapan nila at mahinang nagtanong."Oo, baby.""Yehey! That's great po!"Kahit hinang-hina pa, mahinang pumalakpak si Clara at unt
Natural na ipinatong ni Clara ang maliit nitong ulo sa malapad at matibay na balikat ni Jaxson. Kahit na maputla pa rin ito, halatang mas nakaramdam ito ng comfort at safety sa mga bisig ng lalaki.Pinanood ni Celine si Jaxson na buhat-buhat si Clara. Nang makita niya kung gaano kapayapang nakasandal ang anak niya rito, nakaramdam siya ng pamamasa sa mga mata at panginginig sa ilong.Mabilis siyang yumuko para itago ang emosyon niya, kinuha ang water thermos ni Clara, at nagpaalam sa mga teachers bago sumunod kay Jax.Sa ospital ng bayan, pumila si Celine para mag-register at kumuha ng number, habang naghihintay naman si Jax sa waiting area at buhat-buhat pa rin si Clara.Saktong naglalakad si Celine pabalik sa kanila nang biglang kumunot ang ilong ni Clara at nakarinig sila ng kakaibang gurgling sound mula sa lalamunan ng bata."Ugh... Mommy..."Nang marinig ang tawag ni Clara, biglang nagbago ang ekspresyon ni Celine.Tumakbo siya palapit. "Baby, nasusuka ka ba ulit?!"Bago pa man s
Sumabay sa kanya sa iisang sasakyan?Ang unang reaksyon ni Celine ay ang agad na tanggihan ito. Pero nang marinig niya ang ‘challenge’ ng lalaki, natigilan siya. Kung tatanggi siya, hindi ba't mas magpapatunay lang iyon na iniiwasan niya nga talaga ito? Hindi ba't mas magmumukha siyang guilty? Na hanggang ngayon, apektadong-apektado pa rin siya sa presensya nito?Hindi. Kailangan niyang patunayan na nakapag-move on na siya.Huminga ng malalim si Celine para patatagin ang sarili. Naglakad siya palapit sa G-Wagon, buong kumpiyansang binuksan ang passenger door, at umupo sa loob na parang wala siyang pakialam sa mundo."Kung ganun po, makikisabay na 'ko sa inyo, Mr. De Silva. Tara na po." Ang ekspresyon niya ay punong-puno ng "Wala akong pakialam," "Naka-move on na 'ko," at "Kahit anong isipin mo, hindi na 'ko apektado."Nakatayo pa rin si Jax sa labas, pinapanood ang pekeng pagiging kalmado ni Celine. Bigla itong ngumisi nang bahagya, isang ngiting nakakairita. "Oh? Hindi mo na kukunin
Mabilis na tumakbo si Celine palabas ng pasilyo nang marinig ang ingay sa labas!Sa gitna ng restaurant, hindi niya alam kung saan sumulpot ang demonyong si Luis. Nakatayo ito ngayon sa mismong tapat ng mesa nina Maya at Zack. Ang mga mata nito ay nanlilisik sa galit, tila nag-aapoy habang nakatitig sa dating asawa at sa batang opisyal na kasama nito."Anong kabit ang pinagsasasabi mo?! Nababaliw ka na ba?!" Nanginginig sa galit at inis si Maya dahil sa walang-kahihiyang paggawa ng eskandalo ng lalaki sa pampublikong lugar. "Luis, hindi lang pala bulok 'yung ugali mo, bulok din pati 'yung utak mo! Wala ka na bang natitirang hiya sa sarili mo?!""Huwag mo nang ipagkaila! Nakita ko mula sa labas ng bintana! Ang saya-saya niyong nag-uusap at nagtatawanan ng batang 'to! Nilalandi mo siya sa harap ng maraming tao!""Katrabaho ko si Zack! Pinag-uusapan namin 'yung project sa munisipyo! Napakadumi ng isip mo kaya pati normal na pag-uusap, nilalagyan mo ng malisya! At saka… kahit pa totoo na
Ang mga salita ni Celine ay tila isang malamig at final na hatol ng korte na bumagsak sa pagitan nilang dalawa.Hindi na nagtanong si Jaxson. Hindi na ito nagpumilit na pigilan siya at hindi na ito naglabas ng kahit anong salita. Ang lahat ng matindi at nag-aapoy na emosyon kanina ay tila tinangay ng hangin, nag-iiwan lamang ng isang nakakabinging at walang-lamang katahimikan sa loob ng kwarto.Dahan-dahang umurong si Jaxson ng kalahating hakbang.Sinamantala ni Celine ang pagkakataong iyon para buksan ang pinto at mabilis na lumabas ng kwarto.Pagkalbas na pagkalabas niya mula sa kwartong iyon ay muling nag-unahan sa pagbagsak ang mga luha niya. Akala niya, kapag sinabi niya ang mga salitang iyon at tuluyan na siyang naglagay ng boundary sa pagitan nilang dalawa, makakaramdam siya ng kaluwagan at kapayapaan. Pero hindi. Sa halip, mas naging mabigat at masakit ang pamimilipit ng puso niya."Ate Celine!"Sa ibaba, sa mismong courtyard, naghihintay pa rin si Zack.Nakatayo ito sa gitna







