My Son Secretly Hired His Billionaire Daddy

"Ang lakas din naman talaga ng loob mong magpakita rito pagkatapos mong ipahiya ang pamilya natin," pabalang na pambungad ni Sofia habang nakaharap sa malaking salamin ng bridal suite, tinitingnan ang sarili niyang marangyang gown habang inaayos ng mga sikat na stylist ang kanyang buhok.

Lumingon si Elaine, hawak ang kahon ng mga cupcakes na siya mismo ang nag-bake para sa pre-wedding party ng kanyang kapatid, pilit na nilulunok ang bara sa kanyang lalamunan dahil sa pamilyar na pait na dala ng boses nito.

"Inimbitahan mo ako, Sofia, at dinala ko lang ang hiningi mong dessert para sa mga bisita mo," mahinahong sagot ni Elaine habang maingat na inilalapag ang kahon sa mahabang mesa, sinusubukang huwag pansinin ang mga matatalas na tingin ng mga pinsan at tiyahin nilang naroroon sa silid.

"Of course, dinala mo 'yan dahil 'yan lang naman ang kaya mong i-ambag, ang maging baker ng pamilya habang kaming lahat ay abala sa pagpapakasal sa mga totoong mayayamang lalaki," singit ni Tita Bella na humalakhak nang mahina habang humihigop ng mamahaling champagne.

"Akala ko nga ay magsasama ka ng lalaki ngayon, Elaine, para naman hindi ka laging mukhang kawawa tuwing may okasyon," dagdag pa ng isang pinsan na si Chloe, na may mapang-aping ngiti sa mga labi habang pinupunasan ang kanyang mamahaling alahas.

"Busy ako sa pagpapalaki kay Liam at sa shop ko, wala akong oras sa mga ganyang bagay," sagot ni Elaine, pinipilit na panatilihing matatag ang kanyang boses kahit na ang totoo ay unti-unti nang nadudurog ang kanyang puso sa paulit-ulit na pambubugbog ng mga salita nila.

"Busy o sadyang walang pumapatol sa isang single mother na iniwan na nga ng nakabuntis sa kanya, wala pang maayos na direksyon ang buhay?" matigas na banat ni Sofia na hinarap na siya nang tuluyan, ang kanyang mga mata ay puno ng pagmamataas at kawalan ng awa para sa sarili niyang kapatid.

"Hindi niyo alam ang buong kuwento kaya huwag niyo namang salitain ang anak ko nang ganyan dahil wala siyang kasalanan sa mga nangyari noon," pakiusap ni Elaine, ang kanyang mga kamao ay nakakuyom na sa ilalim ng kanyang simpleng bestido, nakakaramdam ng matinding galit at kahihiyang tila sumasakal sa kanyang buong pagkatao.

"Buong kuwento? Ang alam naming lahat ay niloko mo ang pamilya Torres noon, at ngayon ay heto ka, nagtitiyaga sa barya-baryang kita habang ang lalaking sinasabi mong ama ng anak mo ay abala sa pamumuno sa isang pandaigdigang imperyo," pagmamalaki ni Tita Bella na lalong nagpasingkit sa mga mata ni Elaine sa sakit.

"Huwag mong banggitin ang pangalan niya rito dahil matagal nang tapos ang kuwentong 'yan," bulong ni Elaine, ang kanyang boses ay nanginginig na sa tindi ng emosyong pilit niyang itinatago mula sa mga mapanghusgang tao sa kanyang paligid.

"Matagal nang tapos dahil ikaw ang may kasalanan kung bakit ka itinapon na parang basura ng pamilyang 'yon, Elaine, at tingnan mo ang sarili mo ngayon... mukha kang katulong sa sarili kong kasal," asik ni Sofia habang itinuturo ang simpleng suot ng kapatid na halatang binili lang sa isang murang botik.

"Nandito ako para suportahan ka bilang kapatid, Sofia, hindi para maging tampulan ng mga biro ninyo," mariing sabi ni Elaine habang nararamdaman ang pag-init ng kanyang mga mata, ang mga luha ay nagbabadyang pumatak anumang saglit dahil sa tindi ng kahihiyang inaabot niya.

"Suportahan? O baka naman nandito ka para humanap ng mayaman na pwedeng sumalo sa iyo at sa anak mo dahil alam mong hindi ka mabubuhay nang marangal sa pagbe-bake lang ng tinapay?" patuyang tanong ni Chloe na umani ng tawanan mula sa iba pang mga babae sa loob ng marangyang silid.

"Grabe naman kayo kay Elaine, hayaan niyo na siya dahil baka umiyak pa 'yan at masira ang mood natin bago magsimula ang reception," sabi ni Tita Bella na kunwaring nag-aalala pero ang totoo ay nag-e-enjoy sa unti-unting pagkasira ng natitirang dignidad ni Elaine.

"Hindi ako iiyak sa harap ninyo dahil alam kong 'yan ang gusto ninyong makita," matigas na sabi ni Elaine, pinatitigas ang kanyang ekspresyon kahit na ang kanyang puso ay sumisigaw na sa tindi ng pait at sakit ng pagkakaroon ng pamilyang walang ibang ginawa kundi ang hilahin siya pababa.

"Talaga ba, Elaine? Kahit na harap-harapan kong sabihin sa iyo na ikaw ang pinakamalaking kabiguan ng pamilyang ito dahil sa pagiging iresponsable mo?" hamon ni Sofia, lumapit pa ito sa kanya nang sapat para maamoy ni Elaine ang mamahaling pabango nito na tila sumisimbolo sa malaking agwat ng kanilang mga buhay ngayon.

"Wala kayong alam sa mga isinakripisyo ko para mabuhay kami ng anak ko, kaya wala kayong karapatang husgahan ako na parang perpekto ang mga buhay ninyo," sagot ni Elaine, ang kanyang tinig ay gumuho na nang bahagya, sapat para mapansin ng lahat ang sugat na matagal nang hindi naghihilom sa kanyang dibdib.

"Ang tanging alam namin ay isa kang talunan, Elaine, at kahit anong gawin mo ay hinding-hindi mo mababago ang tingin ng mga tao sa iyo rito," pagtatapos ni Sofia habang tinititigan siya nang may halong poot at pandidiri bago tumalikod muli sa salamin.

"Kung 'yan ang tingin ninyo sa akin, hindi ko na kailangang manatili pa rito para panoorin kayong magsaya sa sarili kong pagdurusa," sabi ni Elaine habang dahan-dahang umaatras patungo sa pinto, ang kanyang buong katawan ay nanginginig sa tindi ng galit at kahihiyan.

"Umalis ka na kung 'yan ang gusto mo, anyway, mas makakabuti nga 'yon para hindi ka maging mantsa sa perpektong araw ko ngayon," huling hirit ni Sofia na hindi man lang lumingon sa kanya, abala na ulit sa pag-aayos ng kanyang mamahaling belo.

"Sana ay maging masaya ka sa kasal mo, Sofia, kahit na alam nating dalawa kung anong klaseng dumi ang itinatago mo sa likod ng marangyang buhay na mayroon ka ngayon," mariing binitawan ni Elaine ang mga salitang iyon bago tuluyang pinihit ang hawakan ng pinto, ang kanyang puso ay nagdurugo sa matinding galit habang mabilis na lumalabas ng silid.