CHAPTER 7: A SLIP OF THE HAND

CHAPTER 7: A SLIP OF THE HAND

~

NAIWANG nakatayo si Dani sa gitna ng silid habang unti-unting nawawala ang tunog ng mga yabag ni Irish. Pagkatapos huminga nang malalim, dahan-dahan siyang kumilos para gawin ang kaniyang mga kasunod na responsibilidad.

Bago pa man ganap na magsimula ang umaga para sa lahat, may isang napakahalagang tungkulin pa si Dani, ang tulungan ang kaniyang biyenan na si Doña Victoria sa mga personal nitong pangangailangan, lalo na ang pagpapaalala rito na uminom ng gamot bago mag-agahan.

Kaya naman mabilis na umakyat si Dani sa ikawalang palapag ng mansyon at kumatok nang dalawang beses sa p***o ng kuwarto ni Doña Victoria. Maingat niyang hawak gamit ang dalawang kamay ang tray na naglalaman ng gamot at isang basong malamig-lamig na tubig.

“Pumasok ka,” sagot naman ng boses ng kaniyang biyenan na bakas awtoridad sa tono.

Dahan-dahang inikot ni Dani ang doorknob at pumasok. Nakabihis na si Doña Victoria at nakaupo sa harap ng kaniyang vanities, pinagmamasdan ang sarili sa malaking salamin.

“Inumin niyo na po muna ang gamot niyo, Mommy,” magalang na sabi ni Dani sabay maingat na inilapag ang tray sa bedside table.

Lumingon si Doña Victoria na may malamig na mga mata habang pinagmamasdan si Dani mula ulo hanggang paa. Inabot ng dalaga ang baso ng tubig at ang mga tabletas.

“Nasaan ka kagabi?” pabulong ngunit puno ng diin ang tanong ng matanda. “Bakit wala ka sa hapag-kainan?”

Naramdaman ni Dani ang biglang pagkatuyo ng kaniyang lalamunan. Naalala niya ang matinding galit ni Drake kagabi dahil sa kaniyang kawalan sa hapunan. “Sorry po, Mommy. Masama po ang pakiramdam ko kagabi kaya hindi na po ako nakasabay sa inyo.”

Hindi na siya nagdagdag pa ng iba pang dahilan dahil alam niyang walang silbi. Ayaw ni Doña Victoria ng mahahabang paliwanag at kailanman ay hindi ito maniniwala sa anumang sabihin niya. Kaya ano pa bang saysay kung magpapaliwanag siya?

Mabilis na inabot ng matanda ang baso, ininom ang gamot, at ibinalik ang baso nang hindi man lang tumitingin sa kaniya. Agad namang itong kinuha iyon ni Dani at inilagay muli sa tray. Nananatili pa rin si Dani sa kanyang pwesto dahil hindi pa tapos ang kaniyang gawain. Lumapit siya sa likod ng matanda, kinuha ang suklay, at dahan-dahang sinuklayan ang mahabang buhok ng kaniyang biyenan para ayusin ito.

“Tapos na po, Mommy,” mahinang sabi ni Dani pagkatapos ilagay ang huling hair pin.

Nang tatangkain na niyang humakbang pabalik para kunin ang tray, pinigilan siya ng boses ng kaniyang biyenan. “Kunin mo nga tungkod ko.”

Mabilis na kinuha at inabot ni Dani ang tungkod bago inakay ang kaniyang biyenan palabas ng kuwarto patungong dining room. Naglalakad si Dani sa kaliwang bahagi ng matanda, hawak ng isang kamay ang tray habang ang isa naman ay maingat na nakaalalay sa braso ni Doña Victoria para hindi ito madulas.

Subalit nang papalapit na sila sa hapag-kainan kung saan nakaupo na ang ibang miyembro ng pamilya, marahas na tinabig ng matanda ang kaniyang kamay.

“Huwag mo akong hawakan! Baka itulak mo pa ako para tumumba ako!” malakas na sigaw ni Doña Victoria, sapat para mapalingon ang lahat ng tao sa mesa.

Lahat ng matatalim na tingin ay mabilis na dumapo kay Dani, dahilan para matulala siya at mamutla ang kaniyang mukha.

“Sorry na po, Mommy,” pabulong niyang hingi ng tawad bago mabilis na inilapit ang upuan para makaupo ang matanda.

—

PAGKATAPOS ng agahan, muling naging tahimik ang malaking mansiyon. Mabilis na nag-alisan ang ibang miyembro ng pamilya para pumasok sa kani-kanilang trabaho. Si Dani na lamang ang natira.

Kahit isa siya sa in-laws ng bahay, kailangan niyang ipagpatuloy ang kaniyang mga pang-araw-araw na gawain. Dahil ang pagluluto kaninang umaga ay ibinigay sa mga kasambahay, siya naman ngayon ang gumawa sa paghuhugas ng mga pinagkainan.

Ibinaba ni Dani ang kaniyang mga sleeves at ibinabad ang kaniyang mga kamay sa may sabon na tubig. Dahan-dahan niyang nililinis ang mga plato ng pamilyang walang ginawa kundi ang tapakan ang kaniyang dangal.

Nang matapos niya ang lahat ng gawain sa kusina at maglalakad na sana pabalik sa kaniyang kuwarto, bigla niyang naalala, Biyernes pala ngayon. Ang araw kung kailan ginugupitan niya ng kuko ang kaniyang biyenan.

Lahat ng gawaing may kaugnayan kay Doña Victoria ay nagdudulot ng matinding takot sa kaniya. Huminga nang malalim si Dani at pinilit ang sarili na kayanin ang gawaing ito.

Kinuha niya ang nail cutter at dahan-dahang lumakad patungo sa living room.nDoon, nakaupo si Doña Victoria sa isang single sofa habang nagbabasa ng isang luxury magazine. Sa tabi nito ay nakaupo si Yngrid, habang karga ang kaniyang anim na buwang gulang na sanggol na si Althea. Ang panganay nitong si Aliyah ay masayang naglalaro sa mamahaling carpet sa kanilang harap.

“Mommy, gupit po ng kuko ninyo ngayon,” pabulong na sabi ni Dani habang maingat na lumalapit.

Mabilis lang siyang nilingon ng matanda bago inilahad ang kanang kamay. Lumuhod naman si Dani sa sahig sa harap ng kaniyang biyenan at dahan-dahang sinimulang gupitin ang kuko nito nang may labis na pag-iingat.

Subalit mayamaya pa'y narinig nila ang tunog ng mamahaling sapatos na lumalapit. Lumabas si Light mula sa kaniyang study room, ang kaniyang napakapangyarihang presensya ay mabilis na bumalot sa buong silid.

“Daddy!” masayang tawag ng batang si Aliyah.

Tanging ang pagtaas lang ng kaniyang kilay ang naging tugon ni Light sa kaniyang anak bago lumapit at umupo sa tabi ng kaniyang asawang si Yngrid. Ang kaniyang mga mata ay panandaliang tumingin sa kaniyang anak na naglalaro sa carpet bago ito bumaba kay Dani na nakaluhod sa sahig, maingat na ginugupitan ang kuko ng kaniyang ina.

“ARAY!”

Isang matinis na hihiyaw ang lumabas sa bibig ni Doña Victoria sa gulat. Sa kaniyang pagkagulat, marahas niyang itinulak ang noo ni Dani gamit ang kaniyang kamay. Nawalan ng balanse si Dani at napaupo sa sahig habang nanlalaki ang kanyang mga mata sa gulat. Malakas na tumilapon ang nail cutter mula sa kaniyang kamay at nagpaikot-ikot sa marmol na sahig...