MasukPa-like, comment and gem votes po!!!
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
Chanden “Magpahinga ka lang muna, Lovey,” malumanay kong sabi habang inayos ko ang throw pillow sa kanyang likod. “Ako na ang bahala sa lahat dito sa bahay. sa pagkain, sa mga kailangan mo, kahit gusto mo pa ng midnight snack o simpleng yakap, sabihin mo lang, ako na ang bahala.” Hindi ko mapigila
ChandenKakapasok lang ni Noelle sa restroom nang lumabas mula sa men’s room ang isang lalaki. Agad ko siyang nakilala dahil siya lang naman ang anak ng matandang nais ipakasal ng tiyuhin ni Noelle sa kanya.Tumabi siya sa akin sandali, at kahit hindi ako ang kinakausap niya, dinig na dinig ko ang b
Chanden“Hi, Chanden. Hinatid ko na sa office mo si Noelle para hindi ka mag-alala. Ayaw kong isipin mo na pinabayaan ko ang asawa mo, eh mas masarap siyang kausap kaysa sayo. 😜✌️” basa ko sa chat ni Scarlet. Napangiti ako nang hindi sinasadya.Palabas na ako ng meeting room at katatapos lang namin
Chanden"Ikaw ang asawa ni Lyn?" malamig na tanong ni Mang Vergel, habang pinagmamasdan ako mula ulo hanggang paa. Para bang sinusuri niya ang bawat hibla ng aking pagkatao, hinuhusgahan ako kahit hindi pa niya ako lubos na kilala. Ang mga mata niya ay puno ng pag-aalinlangan, ngunit may mas matindi







