ログインMitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
Chastity“Kamusta ka naman hija?” tanong ni Auntie Lan Lan. Magkakaharap kami sa lamesa at hindi ko kinailangang maghanda ng kahit na ano dahil may dala naman na sila ng aming makakain.“Mabuti naman ho, Auntie,” magalang kong tugon. Kahit na alam naman na nila na ako talaga ang asawa ng anak nila a
LanderKung naiba iba siguro itong si Cha ay malamang na itinapon or sinipa ko na siya palabas ng sasakyan ko. Imagine, umihi siya? Fuck! May matino bang babaeng gagawa non at ni hindi man lang nahiya?Hindi naman natapos sa sasakyan ang aming maiinit na eksena. Nakarating pa kami sa penthouse hangg
“And you found him?” tanong ko.“Pero ayaw niya pong umamin. Nasa presinto na siya at iniimbestigahan.”“Sino siya?” si Channing na ang nagtanong.“Jerry Ponteres. Isang painter.”“Jerry? Damn!”“Kilala mo ba siya?” tanong ni Tita Sarina na nasa tabi lang namin.“Cha and I met him sa painting contes
ChastitySuper and overly protective. Yan ang mga taong nakapaligid sa akin ultimo mga kaibigan ko. Three days muna akong pinag pahinga ni Lander at hindi hinayaang lumabas ng penthouse. Sabi niya ay bilin ng doktor na magrest ako.Dahil ayaw ko namang bigyan pa siya ng alalahanin at alam ko rin na







