Mag-log inSana ang bawat pamilya ay ganito ka-close! See you po sa next chapter! Pasuyo po. Pa-like, comment, gem votes at rate naman po para sa promotion. Maraming maraming salamat po!
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
MitchSa pagdaan ng mga araw, pakiramdam ko ay parang lumulutang ako sa alapaap.Hindi ko maipaliwanag kung bakit—pero alam ko kung sino ang dahilan.Sa tuwing naaalala ko yung mga gabi namin sa rooftop, yung mga usapan, yung mga simpleng yakap at halik… kusa na lang akong napapangiti kahit wala nam
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
"Ano bang pinagsasasabi mo?" Napatikhim siya, pero kita ang pamumula ng mukha niya. "Ayaw kong um-absent dahil ayaw kong bawasan mo ang sahod ko!"Napako ako sa kinatatayuan ko.Para bang binuhusan ako ng malamig na tubig.Akala ko, kahit papaano, nahuhulog na rin siya sa akin… katulad ng pagkahulog
NoelleLumapat ang aking likod sa malambot na kama ng dahan dahan niya akong ilapag doon na akala mo ay takot na masaktan ako.“I can’t wait to have you, Lovey. Uunahin ko na ang honeymoon bago ang kasal.”Sinamahan na niya ako sa kama at pumwesto sa ibabaw ko tsaka ako hinalikan. Nakatukod ang kany
Third Person“Tito Vergel,” bati ni Noelle, pilit pinapanatili ang mahinahong tinig sa kabila ng mabilis na pagtibok ng kanyang puso. Dama niya ang pagkailang sa at kaba ngunit agad din niyang pinakalma ang sarili.Matalim ang tingin ni Mang Vergel habang pinagmamasdan siya. Pagkatapos ng ilang sagl
Noelle“Nakakainis eh!” bulalas ko habang ibinagsak ang sarili sa upuan, ramdam ko pa rin ang inis sa nangyari. Napatingin ako kay Atty. Santander, na halatang pinipigil ang kanyang tawa, habang si Chanden naman ay nakakunot-noo, halatang wala siyang ideya sa nangyari.“Stop laughing, Daryl. Mas maa







