Iniwan sa Altar, Inangkin ng Bilyonaryo

Magkahawak ang dalawang palad ni Althea Villanueva habang nakatingala sa kanyang lola.

"Naku, hija," buntong-hininga ni Lola Elena, "alam mong istrikto ang Mommy at Daddy mo. Kapag nalaman nilang lumabas ka bago ang kasal, pareho tayong mapapagalitan."

Napanguso si Althea.

"Sa loob lang naman ng hotel si Marco. Gusto ko lang siyang makita kahit sandali. Hindi kami nagkausap kagabi."

Napailing ang matanda bago ngumiti.

"Talagang hindi ako nananalo kapag ikaw ang naglalambing."

Niyakap siya ni Althea.

"Ikaw ang pinakamabait na lola sa buong mundo."

"Tatlumpung minuto lang."

"Promise!"

Halos tumakbo si Althea palabas ng presidential suite.

Kinakabahan siya.

Sa loob ng ilang oras...

Magiging asawa na niya ang lalaking minahal niya sa loob ng limang taon.

Huminto siya sa tapat ng Suite 812.

Ito ang kwarto ni Marco.

Ngumiti siya habang inaayos ang buhok.

Plano niyang sorpresahin ang nobyo.

Tatlong beses siyang kumatok.

Walang sumagot.

Muli siyang kumatok.

Tahimik pa rin.

"Natutulog pa kaya?"

Sinubukan niyang tawagan ito.

Hindi sumasagot.

Napabuntong-hininga siya.

"Baka nasa room ni Ate."

Magkatabi lamang ang suite ng kanyang kapatid na si Alexa.

May duplicate key siya roon.

Palagi naman siyang pinapayagan ng kapatid na pumasok kahit walang paalam.

Tahimik niyang isinuksok ang key card.

Beep.

Unti-unting bumukas ang p***o.

Ngumiti siya.

"Ate..."

Hindi na niya natuloy ang sasabihin.

Parang tumigil ang mundo.

Nanigas ang buong katawan niya.

Sa ibabaw ng kama...

Magkatabing natutulog sina Marco at Alexa.

Kapwa walang saplot.

Mahigpit pang nakayakap ang kapatid niya sa lalaking ilang oras na lamang ay dapat niyang pakasalan.

May mapupulang marka pa sa balikat at leeg ni Alexa.

Hindi na niya kailangang magtanong.

Hindi na niya kailangang mag-isip.

Sapat na ang nakita niya.

Parang may humawak sa puso niya at marahas iyong pinunit.

Unti-unti siyang umatras.

Tahimik niyang isinara ang p***o.

Walang luha.

Walang sigaw.

Walang iskandalo.

Hindi pa.

Makalipas ang dalawang oras...

Nagmamadali ang lahat sa bridal suite.

"Althea! Bakit hindi ka pa nakabihis?" tanong ng kanyang ina.

Tahimik lamang siyang nakatingin sa salamin.

Wala na ang dating kinang sa kanyang mga mata.

"Anak, oras na."

Dahan-dahan siyang tumayo.

Sa halip na isuot ang wedding gown...

Isang simpleng puting bestida ang kinuha niya sa maleta.

"Anong ginagawa mo?" gulat na tanong ng kanyang ina.

"Mom..."

Mahina ngunit matatag ang kanyang boses.

"Hindi ko isusuot ang wedding gown."

Nagkagulo ang buong beach resort nang makita siyang naglalakad sa aisle na walang wedding dress.

Bulungan.

Tinginan.

Takang mga mukha.

Sa dulo ng aisle ay nakatayo si Marco.

Kitang-kita ang pagtataka nito.

Lumapit ito agad.

"Love... anong nangyayari?"

Hindi siya sumagot.

Huminto siya sa gitna ng aisle.

Kinuha niya ang mikropono.

Magalang siyang ngumiti sa lahat.

"Magandang umaga po."

Tahimik ang buong venue.

"Gusto ko lang pong magpasalamat sa inyong lahat sa pagpunta."

Huminga siya nang malalim.

"Pero hindi na po matutuloy ang kasal."

Parang sumabog ang buong lugar.

"Ano?!"

"Bakit?"

"Nababaliw na ba siya?"

Narinig niya ang iba't ibang bulungan.

Lumapit si Marco.

"Althea, tama na. Mag-usap tayo."

Tinabig niya ang kamay nito.

"Noong madaling-araw..."

Bahagya siyang ngumiti.

"Nagpunta ako sa suite mo."

Namutla si Marco.

Napansin din niyang unti-unting nawalan ng kulay ang mukha ni Alexa.

"At nakita ko kayong dalawa."

Tumahimik ang lahat.

"Walang saplot."

Isang malakas na hingal ang umalingawngaw sa buong venue.

Hindi makapagsalita si Marco.

"Love, hindi ito ang iniisip mo—"

"Talaga?"

Tinanggal niya ang engagement ring.

At inihagis iyon sa dibdib ni Marco.

"Kung gusto mo talaga ang kapatid ko..."

Lumingon siya kay Alexa.

"...wala na akong balak makipag-agawan."

Tumulo ang unang luha niya.

Ngunit hindi siya nagpatalo.

"Congratulations."

Pagkatapos noon...

Tumalikod siya.

Iniwan ang altar.

Iniwan ang lalaking pinakamamahal niya.

At iniwan ang pangarap niyang habang-buhay na iningatan.

Hindi niya alam...

Na sa mismong araw ding iyon...

May isang lalaking papasok sa buhay niya.

Isang lalaking mas mapanganib kaysa sa pagkawasak ng kanyang puso.

At iyon ang lalaking tuluyang babago sa kanyang kapalaran.