LOGINSalamat po sa pagsubaybay...
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
ChancyHindi natuloy ang paglipat namin sa bungalow. Sa huli, naisip ko na mas mainam nang manatili muna kami rito sa condo. Malapit lang naman si Hailey ang kaibigan ni Gianna na nakatira sa unit sa tapat. Naipakilala na siya sa akin ng minsang dumalaw ito.Maaliwalas ang mukha ni Hailey, at kahit
ChancyNakatapat ako ngayon sa dining table habang si Gianna ay abalang-abala sa kusina. Suot niya ‘yung gray na oversized shirt ko na alam kong alam niya kung gaano ko siya gustong suot iyon. Barefoot, medyo magulo ang buhok, pero para sa akin, para siyang pintang hindi kailanman magiging luma. Wal
ChansenNgayong fully recovered na si Kuya Chancy at officially married na sila ni Ate Gianna, balik-trabaho na rin siya. Sa totoo lang, malaking ginhawa sa’kin ’yon. Kaya ko na naman ang office side ng negosyo dahil sinalo na ni Kuya Chanden ang buong operations ng hotel and resort namin. Pero 'wag
Tumigil sa paggalaw si Chancy. Napatingin siya sa kanyang ina, habang ako naman ay natigilan saglit at ibinaling na lamang ang pansin sa pagbibihis kay Baby JR. Nasa malapit lang nila ako kung saan ang crib at doon ko binibihisan ang aming munting anghel.Tahimik.Nagpalitan kami ng sulyap ni Chancy







