MasukSee you sa next chapter!
Nag-angat ako ng tingin at ngumiti. “Billy,” sagot ko nang kalmado.Agad kong nakita kung paano umikot ang mga mata niya at parang napasinghot siya nang sobrang subtle. As in, hindi na niya tinago. Para siyang batang nainis dahil may bagong kalaro na ayaw niya.“Stop being jealous, Chanton,” sabi ko
HoneyPatayo na ako mula sa upuan ko nang biglang may kumatok—sabay bukas ng pinto. Hindi pa man ako nakakahinga, ayun na. Ang unang sumalubong sa akin ay ang classic simangot face ni Chanton. Yung tipong “I’m totally not mad, but also, I’m 100% not okay” kind of expression.Napakurap ako pero ngumi
Though of course, alam ko naman na hindi lahat ng nanonood ay solid supporters. Normal lang ‘yun sa online world. Merong iba na napadpad lang sa live dahil nagustuhan nila yung isang content ko dati. Yung tipong scroll-scroll lang sila tapos biglang nag-auto-play yung video ko. Meron din naman yung
HoneyOver the moon pa rin ang feeling ko kahit ilang araw na ang nakalipas mula nang mag-dinner kami ni Chanton kasama ang parents niya. As in hanggang ngayon, kinikilig pa rin ako kapag naaalala ko kung paano ako ipinakilala ni Chanton—proud na proud siya habang hawak ang kamay ko. Tapos bigla pa
Bwisit talaga.Tuloy kami sa pagkain at ganon din sa pag-uusap. Nag-aalok pa si Mr. Lardizabal ng ulam sa akin na parang anak niya rin ako, at si Mrs. Lardizabal naman panay ang kwento tungkol sa kabataan ni Chanton.Nakahinga ako ng mas maluwag nang mapansin kong hindi sila nagtatanong ng sobrang p
HoneySiraulong Chanton ‘tong lalaking ‘to, swear.Nagbihis lang ako para sa simple dinner namin—promise, naka-dress pa ako na pang-chill lang, yung tipong pang-café date vibes—tapos bigla na lang matatagpuan kong pinapasok niya ang sasakyan sa isang magara at malaking bakuran.Nung una talaga, sobr







