MasukRooting for you ang mga follower...
“Good morning, hija,” masayang bati ni Lolo sabay tayong dahan-dahan mula sa kanyang mamahaling leather sofa nang tuluyan kaming makalapit.Bahagya akong napatingin sa kanya.Rarely did I see that genuine smile on his face.At ngayong araw, malinaw na malinaw kung bakit.Natuon agad ang atensyon niy
JaredPagkaparada ng sasakyan sa tapat mismo ng grand entrance ng mansyon ni Lolo, agad kong napansin kung gaano kalaki at katahimikan ang lugar kumpara sa magulong sentro ng lungsod.Napakalawak ng driveway na napalilibutan ng maayos na landscape, habang ang mismong mansion ay tila isang lumang Eur
Agad na nahagip ng aking mga mata ang pigura ni Dr. Riz na tahimik na naghihintay sa tabing-daan habang inililibot ang tingin sa paligid.At sa unang pagkakataong nakita ko siya ngayong umaga, kusang huminto ang paggalaw ng kamay ko sa ibabaw ng aking tuhod.She was wearing a plain white dress na ha
Jared“Ready na ba?” tanong ko kay Jacob habang bahagya kong inaayos ang kwelyo ng suot kong polo. Ilang beses ko pa itong hinaplos gamit ang mga daliri ko, kahit maayos naman na iyon kanina pa. Hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili kong maging mas particular ngayong araw.Bihis na bihis na ako
Hindi sapat ang makalakad muli.Kailangan din nitong mabuhay nang malaya.Kailangan nitong malaman ang katotohanan.At kailangan nitong siguraduhing hindi na mauulit ang mga nangyari noon.“Don't be sad for me,” banayad na urot ni Jared nang mapansin ang pagbaba ng mood ng dalaga.“I’m not!”Mabilis
At noong una niya iyong ipinaliwanag kay Riz, napakatindi ng pagkakatitig nito sa kanya.Doktor ka rin naman.Iyon ang naging pangunahing katuwiran ni Jared.Kabisado raw niya ang buong anatomiya ng katawan at alam na alam niya ang ginagawa niya. Kaya hindi na niya kailangan ng ibang taong maaaring
Napatingin ako sa kanya at ngumiti nang bahagya. “Pasensya na, Vivian. Hindi ko naman masisisi ang sarili ko kung ‘yung pinakamahalaga sa buhay ko ang mukhang hindi okay.”Sabay-sabay silang nag-“awww,” at namula si Estella. Pinatong niya ang kamay niya sa hita ko, parang sinasabing tama na ‘yan, ba
Estella Tapos na kami sa pagsusukatan at kasalukuyang nagme-merienda nang dumating si Maui. Pero ang hindi ko inasahan ay kung sino ang kasama niya, si Tristan. Nagkagulatan pa kami ng magtagpo ang aming mga mata. “Hey,” masaya kong bati. “Nandito ka rin?” tanong niya, may halong pagtataka at am
Estella Sinundan ko ng tingin si Chansen habang naglalakad palayo para sundan si Dad, ang biyenan kong lalake. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago siya tumalikod; ‘yung tipong nakangiti pero may pag-aalala. “Hija,” tawag ni Mommy dahilan upang lingunin ko siya. “’Wag kang mag-alala, walang mangya
Matatapos na ang lunch break pero hindi pa namin napapangalahati ang pagkain na dala ko. Panay kasi ang asaran, panay ang sulyapan, at sa bawat tawa niya, parang mas bumibigat ang dibdib ko hindi sa takot, kundi sa anticipation.Kasi ngayong sinabi niyang kailangan naming pumunta as one, alam kong m







